Maik Willems heeft dubbele gevoelens overgehouden aan de tweede etappe van de 46ste Dakar Rally. De autocoureur van het Bastion Hotels Dakar Team finishte ‘gewoon’, maar had onderweg last gehad van haperende apparatuur. Daardoor had hij zondag 150 kilometer lang geen navigatie. Dat hij desondanks als 47ste finishte bij de auto’s was een kleine opsteker.     “Het was goed en niet goed”, verwoordde Willems zijn dubbele gevoel. “We hebben geweldig fijn gereden, maar op zo’n 150 kilometer van de finish hielden de tablets, zeg maar je roadbook, er een beetje mee op.” Een beetje? “Soms kwamen ze terug, maar op de verkeerde pagina, dan weer gaven ze geen signalen meer”, verduidelijkte hij. In het stof “Ik ben maar achter anderen aangereden. We wisten het niet meer. Je rijdt dan de hele tijd in het stof. Dat was niet fijn. Achteraf bleek een contact los te zitten. Dat moet je maar net weten. We kennen de apparatuur ook niet. Die wordt door de organisatie in je auto geplaatst.” Het gevolg was een berg aan snelheidsovertredingen. Willems: “Want we wisten niet waar je hoe hard mocht. Je doet dan maar wat. Dat was jammer.” Hij hoopt voor die snelheidsovertredingen op coulance van de organisatie, vanwege de haperende apparatuur.   “Voor de rest was het gelukkig een prima dag. Al met al viel de schade nogal mee. En het was een aardige route. In het begin hadden we duinen. Niet heel moeilijke. Het was lekker om er weer in te komen. En we hebben flink doorgereden in de eerste 350 kilometer. Uiteindelijk is er niks gebeurd. Het heeft ook geen uren gekost.” Slotfase Willems wilde ervoor waken te veel te mopperen over de slotfase van de etappe. “Zulke dingen gebeuren in Dakar. Daar moet je niet te lang bij stilstaan. Morgen is er weer een dag.” Dan staat de lange derde etappe van Al Duwadimi naar Al Salamiyah te wachten. Het Dakar-peloton moet een route van maar liefst 733 kilometer afleggen. 438 kilometer daarvan is special. Geen etappe om te onderschatten dus.   Niettemin keek Willems ernaar uit. “Morgen wordt het een heel lange en leuke dag. Het wordt een semi-bivakdag. Op het eind van de proef mag je twee uur service hebben. We hebben de tentjes bij ons en dan gaan we braaf slapen. Dinsdagavond zijn we dan weer in het bivak. We hebben een mooi programma voor de boeg!”

Igor Bouwens heeft in de tweede rit van de Dakar 3u40’ verloren door de gevolgen van een klapband. “Het wiel vervangen was niets, maar eerst startte de motor niet meer en daarna had ik geen 4×4 en geen sper meer. Al bij al ben ik blij dat ik nog in de race ben.” De rit van Al Henakiyah naar Al Duwadimi, met 470 kilometer tegen de chrono, is Igor Bouwens, Syndiely Wade en Ulrich Boerboom niet gunstig gezind geweest. Aanvankelijk hing het Iveco-trio tussen de elfde en de vijftiende plaats, maar op kilometer 221 sloeg het noodlot toe. De klapband op zich was niet zo erg – een wiel vervangen hoort erbij – maar de impact had verdere schade veroorzaakt. De motor wilde aanvankelijk niet meer starten en toen ze die wel aan de praat kregen, bleek de transmissie niet te functioneren zoals het hoort. Igor: “Het ging echt heel goed, ik denk dat ik in de top tien had kunnen eindigen. Maar dan kregen we die klapband, rechtsachter. Een harde knal. Het wiel vervangen vormde op zich geen probleem, maar toen we wilden vertrekken, startte de motor niet meer. We moesten zoeken naar de oorzaak, maar Ulrich kreeg het elektrische probleem opgelost. Maar dan nog waren alle problemen niet weg. Ik kon niet schakelen tussen kleine en grote versnellingen, ik kon de 4×4 niet inschakelen en ik had achteraan geen sper. Met achterwielaandrijving en zonder sper 6 kilometer duinen aanvatten is niet vanzelfsprekend. We overwogen even om terug te draaien. Maar ik ben blij dat we doorgezet hebben en de rit uitgereden hebben. Morgen gaan we weer van start.” Zondagavond ging het serviceteam op zoek naar de oorzaak van de problemen. Aangezien de laadruimte vol flarden rubber lag, leek het aannemelijk dat de klapband het elektrische systeem beschadigd had. Maandag staat opnieuw een heel pittige rit op het menu. Na een verbindingsrit van 295 kilometer wacht een proef van 438 kilometer tegen de chrono. Na afloop krijgt de crew welgeteld twee uur om te sleutelen.

Hij moest op het eind een tijdje door het donker ploegen, maar voor Dakar-coureur Roger Grouwels verliep de tweede etappe van de fameuze woestijnrally in Saoedie-Arabië vrijwel incidentloos. In zijn Can-Am Maverick X3 finishte de rijder van Team RaceArt/QFF zondag als 27ste in de Challenger-klasse. “Het is vandaag super gegaan. Een mooie dag met weinig fouten”, sprak Grouwels tevreden na de 655 kilometer lange etappe van Al Henakiyah naar Al Duwadimi. “Af en toe kleine navigatiefoutjes, maar die konden we steeds direct corrigeren. We hebben de vinger aan de pols gehouden vandaag.” Rivierbeddingen Hij vervolgde: “Bij stenen in rivierbeddingen hebben we heel bewust rustig gereden om zeker geen kapotte banden op te lopen en lekker door te kunnen sputteren. De communicatie met Ronald (van Nederpelt, zijn navigator, red.) was de hele dag super. Gelukkig hebben we ook niet te lang in het donker gereden. Het was echt een superdag. Een dag ook die we morgen graag zouden overdoen.” Dan wacht de zeer lange derde etappe. De route voert over 733 kilometer van Al Duwadimi naar het ‘semi-bivak’ van Al Salamiya. Onderweg worden de coureurs getest met een 438 kilometer lange special. Veel meer dan dat wist Grouwels overigens niet over de rit van maandag. “Ik weet alleen dat we morgen buiten de deur slapen. En dat we maximaal twee uur service mogen hebben. We zullen netjes moeten rijden, geen gekke dingen doen en aankomen”, blikte hij vooruit. Eerste duinensectie Grouwels en Van Nederpelt hadden zondag genoten van de eerste duinensectie van deze rally. “De duinen zijn wel mijn ding. We hebben drie keer duinen gehad en dat liep super. We hebben er geen fouten gemaakt terwijl er veel is gebeurd. We hebben veel verwachtwagens op hun kant gezien. Dat geeft aan dat het geen eenvoudige duinen waren. Er zat ook veel variatie in het soort duinen. Door die telkens zonder fouten te doorkruisen, hebben we daar een klein beetje het verschil kunnen maken.” In het bivak blikte hij er met genoegen op terug. “Tuurlijk hebben we genoten omdat we zonder kleerscheuren gefinisht zijn.” Al bleek dat de auto niet honderd procent schadevrij was gebleven. Sterker nog, hij realiseerde zich dat ze goed waren weggekomen. “Bij binnenkomst zagen we dat de mof van de achteraandrijving was geraakt. Ik denk dat we geluk hebben gehad. Geluk moet je hebben in deze tak van sport. Vandaag zet er een engeltje op op onze schouders.”  

Ook in de tweede etappe schoof Stefan Carmans zondag een paar plaatsen op in het auto-klassement van de 46ste Dakar Rally. Hij kende in Saoedi-Arabië dan ook geen problemen in de rit van Al Henakiyah naar Al Duwadimi. En daar was de debutant van CSA Racing natuurlijk alleszins verheugd over. “In het begin hadden we sandy tracks en daarna twintig kilometer duinen. Dat ging goed. De navigatie was goed. We zijn er vrij vlot doorgegaan”, begon de sympathieke Belg zijn relaas, die uiteindelijk als 109de auto-coureur de finish passeerde. “Daarna hebben we allerlei soorten terrein gehad met allerlei soorten stenen, rotsen, lavastenen. Maar we hebben ook geen problemen gehad.” Panne Een aangename conclusie, zeker ook aangezien hij onderweg de nodige deelnemers met panne had zien staan. Hoe hij het hem had geflikt om overal probleemloos doorheen te komen? “We zijn rustig gebleven en daardoor hebben we geen problemen gehad”, luidde het verrassend eenvoudige antwoord. Debutant Carmans wil deze Dakar eerst en vooral uitrijden. Dan is rustig aan doen het devies, wist hij. “Wil je de rally finishen, dan moet je doordacht rijden en niet alleen met het gaspedaal. Ik wist al wel hoe het eraan toeging. Ik heb de Dakar eerder een paar keer meegemaakt als toerist.” Wereldtop Als rijder de rally meemaken is natuurlijk andere koek. Zeker ook in vergelijking met de vele kleinere rally’s die Carmans van tevoren al reed. “Ik merk dat in de Dakar Rally alles tot in detail is geregeld. Maar de organisatie sluit ook nergens compromissen. Je weet als rijder meteen waar je aan toe bent. Nee, dit is geen kermiskoers meer. Hier ligt de lat heel hoog. Ook de hele wereldtop is hier.” Dat hij daarvan geniet, moge duidelijk zijn. Voor zolang als het duurt natuurlijk, want wat de dag van morgen brengt, is in de Dakar altijd een vraagteken. Ook al heb je het parcours bestudeerd. Trouwens, wat dat aangaat wist Carmans zondagavond nog niet veel over de derde etappe. “Ik weet wel dat we na de etappe maar twee uur mogen sleutelen. Dat we ergens in de buurt van de auto in een tent zullen slapen. En dat we ’s anderendaags van daaruit betrekken. Ik ben benieuwd.”

Voor André Thewessen was de tweede etappe van de Dakar Rally in Saoedi-Arabië er één van meerdere opstekers. Maar het belangrijkste was dat hij zondag ‘gewoon’ weer de finish had gehaald, zonder echte problemen. En met zijn dertiende plaats in de SSV-klasse finishte hij als beste Nederlander.  Hoe het zat met die opstekers? Wel, allereerst kreeg hij elf minuten tijd terug van de Dakar-organisatie voor het helpen van een motorrijder in nood, zaterdag tijdens de eerste etappe. Daarnaast concludeerde hij tevreden dat de communicatie met zijn Oekraïense navigator Dmytro Tsyro met de dag beter gaat. “Af en toe hebben nog een misverstand, maar het zal in de loop van de week beter gaan worden. Het is al een stuk beter. Ik ben heel blij dat ik hem naast me heb. Ik kan heel veel van hem leren.” Eerste duinen Zo bleek ook zondag tijdens de 655 kilometer lange etappe van Al Henakiyah naar Al Duwadimi, waar de deelnemers tijdens de special de eerste duinen van deze rally tegenkwamen. “We hadden de banden vrij hard gezet vanwege de stenen die ook gingen komen. We zijn dus op harde banden de duinen in gereden. Met de techniek van Dmytro ging dat super. Mijn dank aan Dmytro”, zei hij monter.  Thewessen had een enerverende en mooie etappe beleefd. “Veel beter dan gisteren. De duinen vind ik geweldig. Het ging super. We zijn gelijk een man of vier vijf voorbijgegaan.” Het rijden gaat ook steeds beter, gaf Thewessen aan en dat had ook zijn navigator gezien. “Hij zei dat ik een grote stap voorwaarts heb gezet. Al vond ik de snelle stukken die we vandaag hebben gehad niet fijn. We mogen maar maximaal 125 kilometer per uur rijden. We zitten dan de hele tijd tegen die topsnelheid te rijden, maar ik kan dat wel goed.” De weg kwijt Het venijn zat tijdens de tweede etappe in de staart. “De laatste honderd kilometer zijn we nog even de weg kwijtgeraakt. We hadden we een afslag gemist omdat we in het donker reden. Desalniettemin zijn we maar vijftien minuten verloren. We zijn toch nog dertiende geworden en beste Nederlander. We staan nu veertiende algemeen. Dat valt niet tegen.” Morgen volgt een zeer lange etappe van maar liefst 733 kilometer waarvan 438 kilometer special. “Een soort marathonstage en we mogen maar twee uurtjes onderhoud doen. Gelukkig hebben we de auto vandaag schadevrij binnengebracht. We gaan vol goede moed voorwaarts. Als we de progressie kunnen volhouden, komt het helemaal goed.”

De snelheid, daar lag het zeker niet aan voor truck-coureur Gert Huzink, zondag tijdens de tweede etappe van de Dakar Rally in Saoedi-Arabië. Maar die ene duin bleek net te tricky. De Renault van het Jongbloed Dakar Team ging op zijn kant en dat betekende ruim 40 minuten tijdsverlies op etappewinnaar Janus van Kasteren. Desondanks kwam de coureur uit Manderveen nog keurig als achtste binnen.     De tweede etappe, die over 655 kilometer voerde van Al Henakiyah naar Al Duwadimi, bevatte de eerste duinenpartijen van deze Dakar. In eerste instantie denderde Huzink er met zijn monteur Martin Roesink en navigator Rob Buursen op hoog tempo doorheen. Sterker nog, het ervaren trio deed volop mee om de koppositie. “De proef begon goed, wel veel stof maar doordat we vooraan lagen met Janus hadden we er geen last van en konden we hem mooi volgen. Hij bleef in zicht en dat was ons doel: gewoon volgen”, blikte Huzink terug op een enerverende dag in de woestijn. Eerste duinenpartij “De eerste duinenpartij namen we ook op hetzelfde tempo en we zaten lekker in ons ritme. Daarna kwamen we weer in de duinen en daar haalden we onbewust een tandje eraf. Daardoor reden we niet aanvallend genoeg op een geniepige duin en kiepten we om.” Dat was uiteraard even schrikken. Maar de ervaren Huzink heeft wel meer heftige momenten meegemaakt en dus lieten hij en zijn team zich niet van hun apropos brengen. “Gelukkig waren we er snel uit en hadden we het touw direct klaarliggen zodat maatje Pascal (de Baar, red.) ons rechtop kon zetten. Daarna hebben we nog even de boel moeten fatsoeneren en met een dik halfuur verlies gingen we  in de achtervolging.” Geen risico Dat ging tamelijk goed, constateerde Huzink tevreden. “De Renault deed goed z’n best en langzaam maar zeker hengelden we ze stuk voor stuk binnen. Zo konden we van de 25ste naar de 8e plek rijden, in het vervolg van de proef, die zeer stenig was, hebben we geen risico genomen, maar een goed ritme gevonden.” Uiteindelijk kon de coureur met vertrouwen het bivak in Al Duwadimi inrijden. “De truck heeft weinig schade en het tijdverlies is beperkt gebleven”, zei Huzink. “De strategie was goed vandaag, alleen de uitvoering was iets minder. Dat hoort er ook bij. Morgen mogen we toch nog redelijk voorin starten en zullen we weer proberen om naar de topposities te rijden. Dan hopen we dat we uit de ellende blijven.”

Janus van Kasteren heeft voorlopig de tweede etappe in de Dakar 2024, met miniem verschil van zes seconden, gewonnen. Heel de dag was de equipe van Boss Machinery Team De Rooy de snelste truck van het veld. Na waypoint 7 verloor de titelverdediger echter bijna alle opgebouwde voorsprong. Bijna is niet helemaal, dus lijkt het een derde dagoverwinning op een rij te worden voor te worden voor Van Kasteren, navigator Snijders en monteur Rodewald. Enig voorbehoud is dat er nog concurrenten zijn die mogelijk tijd terugkrijgen voor het bieden van hulp aan anderen. Na de proloog en de eerste ingekorte etappe, stond vandaag een proef van 462 kilometer op het rallymenu. Daarin moesten de deelnemers voor het eerst zandduinen in. Dat levert mooie beelden op, maar ook problemen. Zo kreeg de truck van Gert Huzink de vallende ziekte en kwam op z’n kant te liggen. Van Martin van den Brink zagen we zelfs beelden waarop te zien is dat hij de wereld van ondersteboven is gaan bekijken. Voor zover we weten gelukkig zonder persoonlijk letsel en beide equipes konden na tijdsverlies wel hun weg vervolgen. Zo gebeurde er veel, maar leek de equipe met startnummer 600 soeverein naar een ruime dagzege te rijden. Janus doet verslag: “Prima dagje. Volgens mij ging het heel lang heel hard en waren we bij ieder waypoint weer wat sneller dan de rest. Geen probleempjes. De truck was gewoon goed. Mooie stage, Schijnbaar ook qua landschap, maar ik heb geen tijd gehad om daar op te letten. Tot bijna het einde ging alles goed en kwam er nog een duinenpartij. Daar liepen de banden niet meer goed af. Dan moet je dus met veel druk in de banden de duinen in. Dat schiet dus echt niet op. Daar hebben tijd verloren, maar gelukkig nog zes seconden over op de nummer twee (Ales Loprais – red.). Maar winnaar is winnaar. Ik graag wat meer tijd gewonnen, maar dat zat er op het laatst even niet in. Het is prima, we zijn er weer.” Na Van Kasteren en Loprais legde Martin Macik in de voorlopige uitslag beslag op de derde plaats. Pascal de Baar werd knap vierde, maar schijnt nog tijd terug te kunnen krijgen. Teamgenoot Michiel Becx werd zesde.

Foto Dakar Rally fb   Een raar begin vandaag: vlak na de start van de eerste auto was er een ongeval waarbij een toeschouwer betrokken was op de stage. De trucks moesten daarom later starten, en om de veiligheid te garanderen werd de stage ingekort. De finish voor de trucks was nu bij CP2/WP6, na 281 kilometer special, 133 kilometer korter dus dan verwacht. We hebben nog niet iedereen kunnen bereiken op het moment van publicatie (slecht internet in het bivak), waar nodig vullen we later aan. Foto Boss Machinery B.V.   Janus van Kasteren was een klasse op zichzelf, zo veel voorsprong had hij op de rest van het veld. Huzink kon hem nog een beetje bijbenen, maar daar achter lopen de verschillen al snel op. Beste Tsjech was Jaroslav Valtr voor Buggyra op de derde plek, met Loprais zijn hete adem (of de hete uitlaatgassen van de Praga?) in de nek. Macik lijkt zijn materieel te sparen en werd ‘slechts’ achtste.   Gert Huzink: “Helaas is de proef ingekort maar ondanks dat hebben we een mooi resultaat gehaald. In het begin hebben we veel auto’s voorbij moeten inhalen en hebben we ook zeer veel stof gehad. Daarna kwamen we achterop bij de eerste trucks en konden we er redelijk vlot langs. Ook ons oude maatje Pascal de Baar zat daarbij. Zonder te veel te pushen kwamen we in een mooi ritme en dat konden we mooi volhouden tot aan de break. Daar hoorden we dat we tweede lagen. Daarvandaan was het nog maar 60 kilometer tot de vervroegde finish op kilometer 281. Tijdens het laatste stuk lagen er veel stenen op de proef. Daar hebben we het wat rustiger aan gedaan om niet lek te rijden en er zeker van te zijn dat we zonder kleerscheuren naar de finish konden rijden. We verloren daardoor een paar minuten op Janus, maar het was een bewuste keuze. Al met al was het een goede proef zonder echt aan te hoeven zetten, dus dat biedt perspectief!”   Tjeerd van Ballegooy: “Het liep vandaag eigenlijk heel goed. We hebben wel iets later gestart doordat er iets gebeurd was op de proef, daarom zijn we een uur en een kwartier later vertrokken. Bij CP2 moesten we er uit omdat de proef was ingekort. Maar alles er tussen is prima gegaan. Er is een hele hoop gerammel geweest, maar nul lekke banden. Volgens mij zijn we vijftiende of zestiende. Alles zit onder het stof, gelukkig worden de filters met het normale onderhoud allemaal meegepikt.”   Veel problemen bij gebroeders De Groot vandaag. Ben had twee lekke banden vlak achter elkaar halverwege de special stage. Op 50 kilometer voor de finish heeft de crew lang stil gestaan met een kapot luchtsysteem. Ze zijn verder gegaan en dan maar handmatig het bandenaflaatsysteem bediend. Als je nu een mental image hebt van Ben de Groot met een fietspomp in de woestijn: ik ook. William had één lekke band, maar ook (net als gisteren) problemen met de stuurhydrauliek. Beide crews kunnen een top 10 klassering nu dus al op hun buik schrijven, maar dat is niet erg, uitrijden is immers het doel! Foto Boss Machinery B.V.   Etappewinnaar Janus van Kasteren was zo vriendelijk om direct na de finish rallytrucks te woord te staan: “We hebben een goede dag gehad. Als eerste begonnen natuurlijk. Je start om de 30 seconden dus je komt veel tussen het stof te zitten van andere deelnemers, maar op zich gaan ze over het algemeen wel goed aan de kant. Het eerste deel was een hele zware track. Bij CP1 kregen we te horen dat de proef werd ingekort. Na de verplichte 20 minuten stop waren er heel veel stenen, daar hebben we alles proberen te snijden, als je rechtdoor gaat heb je minder bochten. Ik weet de uitslag nog niet, maar ergens in de top 3 is het sowieso denk ik wel. Super dagje, geen problemen met de truck, prima zo!” Foto MMphoto   Mitchel van den Brink kwam vandaag op dik 10 minuten achter zijn grootste concurrent en oud team genoot Janus van Kasteren binnen. Mitchel: “We hebben ondanks die achterstand lekker gereden. Vooral in het eerste deel hadden we in het zand een goed tempo. Het tweede deel bestond uit snelle paden met veel stenen. De proef deed denken aan de tweede etappe van vorig jaar. We hebben daarvan geleerd en besloten om het tempo iets te verlagen om het risico op lekke banden te verminderen. Dat is gelukt. We zijn zeker tevreden, maar we hadden echt heel veel last van het stof. Dat kwam vooral omdat er vandaag een gemengde start was. We reden veel tussen auto’s en buggy’s. Ondanks talloze pogingen om met toeteren en het gebruiken van de sentinel, het verplichte systeem tijdens de rally, de rijders voor ons te waarschuwen, bleef bijna iedereen gewoon doorrijden. Het lijkt wel of iedereen denkt dat ze de Dakar Rally kunnen winnen. Wij gaan daar zeker een melding van maken bij de organisatie. We weten dat er andere dagen komen. We willen constant blijven rijden en uit de problemen blijven. De echt grote verschillen worden later in de rally gemaakt. Voor ons is het belangrijkste dat we lekker hebben gereden, geen problemen hebben gehad en de truck hebben kunnen sparen op de paden met al die keien.” Foto MMphoto   De zelfbenoemde experts tuimelden al weer over elkaar heen om Martin van den Brink af te schrijven op facebook. De truck te oud, Martin zelf te oud, frontstuur zou minderwaardig zijn… Tsja. De IVECO T-Way is dit jaar in de eigen werkplaats compleet opnieuw opgebouwd en technisch identiek aan de modellen met neus. En Martin is zeker niet te oud, hij heeft wél enorm veel ervaring. Wat er aan de hand was? Twee lekke banden en uitgelopen bout in de schokbreker zorgden er voor dat de Harskamper een klein uur achter van Kasteren finishte, op de 22e plek. Martin: “In het eerste deel van de proef reden we al lek. In het tweede deel, op de paden met de stenen, kregen we nog een lekke band. Dat zorgde al snel voor een achterstand. We kregen op 100 kilometer voor de finish te maken met een bout die uit de schokbreker, aan de rechter voorkant, was gelopen. We moesten toen noodgedwongen het tempo ver laten zakken. Jammer, maar we hebben de finish bereikt. De monteurs hebben vanavond genoeg werk te doen. Morgen is er een nieuwe dag.” Foto via Pascal de Baar   Pascal de Baar werd negende vandaag. Hij leert de met hulp van AI ontworpen Tatra Buggyra EVO3 steeds beter kennen. Leren hoe de auto omgaat met zand en stenen is cruciaal. Het laatste deel, gevuld met zwarte lavastenen, vergeleek hij met een maanexpeditie. Door vakkundig te rijden voorkwam hij lekke banden en onnodige vertragingen. De Baar kijkt uit naar de komende racekilometers en is optimistisch over de strijd om topposities zodra hij de Tatra volledig onder de knie heeft. De derde plek van teamgenoot Valtr in de Tatra Phoenix (met DAF cabine), die wel al meer met de truck heeft kunnen rijden, laat zien dat een strijd voor de podiumplekken met deze trucks zeker een optie is.   De Firemen hebben twee uur tijdstraf aan de broek gekregen als gevolg van gemiste waypoints. Het lijkt er op dat ze eerder de special stage verlaten hebben We wachten op verder nieuws en hopen heel hard dat ze niet de eerste Nederlandse uitvallers bij de trucks zijn. Foto Robert Baarda   Ook Vick Versteijnen en zijn team hebben we helaas nog niets van gehoord. We gaan er van uit dat men tevreden zal zijn met de vandaag behaalde tiende plaats, op een half uurtje achterstand. Foto Van Loon Racing   Marije van Ettekoven: “Er was een ongeluk op de stage waardoor we 50 min later de proef in mochten. Daardoor de stage ingekort tot cp2 voor de trucks. We zijn nu gefinished en onderweg naar het bivak. Het was ff zoeken naar een waypoint maar met slim bekijken hadden we het snel gevonden!” Anja van Loon: “De eerste 25 kilometer was een mooie slingerende track met veel afwisseling. Daarna waren het alleen maar stenen, de hele dag. In allerlei vormen en maten, maar dat was de enige afwisseling die erin zat. De truck voelde goed aan, ik had alles onder controle en we hadden geen enkel oeps-momentje. We hebben geen lekke band gehad en dat scheelde ook veel tijd vandaag. Het was dus een prima eerste dag voor ons. Met Marije en Floor ging het ook goed in de truck, op naar morgen!” Foto Becx Competition   Saskia Winkelman: “Het is goed gegaan vandaag voor Michiel, Edwin en Wuf: lekker gereden, geen technische problemen, veel buggies ingehaald, en ondanks de vele stenen geen enkele keer lek gereden. Dat leverde een 7de plek op – 11 minuten achter Janus van Kasteren – en dus solide in de top 10. Ze hadden alleen één klein navigatie-oponthoud op een plek waar meer trucks de mist in gingen. Het team is tevreden, en doordat de truck heel is gebleven hoeft er vanavond ook weinig onderhoud gepleegd te worden. Dat komt goed uit, want morgen staat er een lange etappe op het programma (470 kilometer) die hopelijk wel volledig verreden kan worden. Het schijnt wel een snelle etappe te worden, maar we zullen het zien en wachten gewoon rustig af tot morgen.”   Van Egbert Wingens, Gerard van Veenendaal en Philipp Rettig ook nog geen nieuws. We sluiten niet uit dat ze na de finish van de trucks (35e op 1 uur en 49 minuten achter Janus) niet direct naar het bivak zijn gegaan maar op de track nog deelnemers uit andere klassen (die wel de volledige etappe moesten rijden) hebben geholpen, het blijft natuurlijk Boucou!   Jos Schotanus: “Vandaag een goede dag met zoals bekend veel stenen. Geen noemenswaardigheden en geen assistentie hoeven verlenen. Op naar morgen!”   Helaas, nog niets van de mannen in de Bull gehoord. Dan maar scorebordjournalistiek: ze staan 69e bij de classics. Als dat niet voor grollen in de cabine zorgt… Foto dakar.com Morgen hebben we na 190 kilometer verbinding eerst 30 kilometer duinen, gevolgd door lange lange vlaktes, we verwachten dat de trucks lekker in de begrenzer kunnen hangen! De totale special meet 463 kilometer. Voorlopige uitslag: 1 Janus van Kasteren 2 Huzink 3 Jaroslav Valtr 4 Loprais 5 Paskevicius 6 Mitchel van den Brink 7 Becx 8 Macik 9 De Baar 10 Richard de Groot 11 Versteijnen 16 Zuurmond 17 Van Loon-Van de Laar 23 Martin van den Brink 28 Ingels/Schotanus 31 William de Groot 34 Ben de Groot 35 Wingens   Bron: Rallytrucks.nl 

Igor Bouwens heeft zaterdag zeven plaatsen gewonnen in het klassement van de Dakar 2024. In de eerste rit werd hij veertiende en dat wordt ook zijn plaats in het klassement. “De eerste dagen zijn goed verlopen. Ik ben blij dat het team wat rust krijgt, want de truck vergt enkel wat routine-onderhoud.” Na de proloog van vrijdag was de Dakar vandaag toe aan de eerste echte etappe. Tussen Al Ula en Al Henakiyah, niet ver van de heilige stad Medina, lagen 544 kilometers, waarvan 414 tegen de chrono. Dat was althans het plan, maar na een ongeval in de ochtend, waarbij een toeschouwer werd aangereden door een auto, werd de start een tijdje uitgesteld. Uiteindelijk werd daarom de rit voor de vrachtwagens ingekort, omdat de piste over een vulkaanlandschap in het donker te gevaarlijk zou worden. Bij het tweede controlepunt, na 281 kilometer, zat de klus erop. Igor Bouwens, Syndiely Wade en Ulrich Boerboom reden een degelijke rit. Ze baanden zich een weg tussen de auto’s en SSV’s, de kleine buggy’s, die voor hen gestart waren en wisten ook een zestal trucks in te halen. Op het einde noopte een kleine navigatiefout hen tot een ommetje, waardoor ze van de elfde plaats terugvielen naar de veertiende op 1u03’ van Janus van Kasteren. De titelverdediger had vrijdag ook al de proloog gewonnen. Igor Bouwens: “De eerste lange etappe is goed verlopen. Eerst zwaar trekken in het zand, daarna veel stenen, waarop veel banden stuk zijn gereden, maar wij zijn daar gelukkig van gespaard. De dag is heel goed meegevallen. Aan de truck moet vanavond alleen routine-onderhoud gebeuren en daar ben ik blij voor. De mekaniekers hebben de eerste dagen hier in Saudi-Arabië hard moeten werken om hem door de keuring te krijgen. Als je veertien dagen zo hard moet werken, dan hou je dat niet vol. Daarom ben ik blij dat we alleen preventief onderhoud moeten doen en dat ze wat rust krijgen.” Op zondag gaat het van Al Henakiyah naar Al Duwadimi, een etappe van 662 kilometer, waarvan 470 tegen de chrono. De karavaan krijgt de eerste 30 kilometer duinen voor de wielen geschoven, maar het is toch vooral een snelle rit over een hardere ondergrond.

Een uitgestelde start, keien, keien en nog eens keien, en rijden door de mist in het donker. Stellen dat Stefan Carmans zaterdag een enerverende eerste etappe van de Dakar Rally had, is een understatement. De Belg van CSA Racing steeg evenwel flink wat plaatsen in het auto-klassement door als de nummer 102 over de finish in Saoedi-Arabië te komen. “Het was een tamelijk zware etappe. De eerste 120 kilometer waren vooral zandpaden”, begon Carmans zijn relaas. “Het was vrij goed te rijden maar wel zwaar om te doen. Dan hebben we een stuk gehad met heel veel keien, keien, keien. Heel dikke keien. Het laatste stuk had heel veel fesh-fesh. En omdat de start deze middag een uur uitgesteld werd zijn we een uur later kunnen vertrekken en hebben we anderhalf uur in het donker gereden.” Geen straatverlichting Die uitgestelde start had te maken met een ongeluk aan het begin van de dag. En dat bleef niet zonder gevolgen voor de meeste deelnemers in het Dakar-peloton. Had ook Carmans ervaren. “Als je een keer in het donker terechtkomt, gaat de snelheid eruit hè. Er is geen straatverlichting. Je zit in the middle of nowhere en je hebt enkel de lichten van de auto.” Hij was daarom genoodzaakt zijn Red-Lined REVO+ flink te vertragen om de etappe tot een goed einde te kunnen brengen. “Als je anders 120 rijdt, rijd je dan nog maar 40 of 50 kilometer per uur en dan ook nog met veel meer gevaar. Als je dan in die fesh-fesh zit heb je heel veel stof van andere deelnemers. Dat is hetzelfde als dat je in dichte mist zit.” Hij vervolgde: “Ik heb momenten gehad dat ik gewoon moest stoppen omdat ik niks zag van het stof. Dan verlies je zoveel tijd. Maar al bij al hebben we vandaag een heel goede stage gereden. We hebben geen problemen gehad. We hebben zelfs geen lekke band gehad.” Lekke banden Dat konden zeker niet alle deelnemers zeggen, had ook Carmans gezien. “Er zijn mensen die meer dan twee lekke banden hebben gehad. Ik denk dat we in het klassement twintig plaatsen opgeschoven zijn, dus het was een topdag vandaag voor ons.” Zondag de tweede etappe, die de karavaan over 655 kilometer van Al Henakiyah naar Al Duwadimi brengt. Wat de Belgische coureur ervan moest verwachten, wist hij niet. “We gaan de etappes dag per dag proberen af te vinken. We gaan proberen het morgen weer goed te doen. De hele auto gaat nu gecontroleerd worden zodat we morgen weer vlot de volgende etappe kunnen rijden.”  

‘Stenen, stenen en nog eens stenen.’ Zo vatte André Thewessen zaterdag de eerste etappe van de 46ste Dakar Rally samen. De coureur van het ATS Rally-team kwam na een listige en zware etappe in Saoedi-Arabië toch nog verdienstelijk als twintigste over de finish en hielp en passant ook nog een motorrijder die zonder licht stond.    “Het was een zware bevalling”, bekende Thewessen laat op de avond in het bivak in Al Henakiyah. “Ik had gisteren al voorspeld dat het een heel zware etappe zou worden en dat was het ook echt. Toen wij binnen waren, zat de helft nog in het veld. We krijgen nog een kwartier tijd terug omdat we voor een motorrijder een helikopter hebben geregeld. Die had geen verlichting op de motor en wilde opgehaald worden.” Gisteren kregen Thewessen en zijn navigator Dmytro Tsyro nog vóór de start van de proloog te maken met een motor die te warm liep. Dat was zaterdagochtend dus nog een puntje van zorg. Zou de motor zich nu wel goed houden? En warempel, de temperatuur van de motor bleef goed tijdens de 541 kilometer lange etappe. Stenige stukken Wel kon Thewessen pas zo’n anderhalf uur later dan gepland van start. “Er was iemand vlak na de start aangereden. Zodoende moesten we allemaal later starten en waren we allemaal later in het bivak”, legde hij uit. Dat was niet zonder gevolgen gebleven. “We hebben een uurtje of drie in het donker gereden. Dat is niet fijn. En zeker niet op stenige stukken. De laatste drie jaar hebben we geen parcours gehad met zoveel stenen.” Content Desalniettemin was hij content met zijn optreden in de Saoedische woestijn. “We zijn toch met de twintigste tijd binnen. Daarmee zijn we tevreden. We hebben geen stukken, alles is nog heel. Morgen is een nieuwe dag. Dan hebben we een stukje duinen. Daar hebben we meer zin in. Het ligt ons meer.”  

De eerste etappe beloofde meteen een pittige te worden. Veel canyons met zacht zand (Fesh Fesh) en ook stukken met ontzettend veel stenen. Navigator Tjeerd van Ballegooy: “Het liep vandaag eigenlijk heel goed. We zijn wel iets later gestart doordat er iets gebeurd was op de proef, daarom zijn we een uur en een kwartier later vertrokken. Bij CP2 moesten we er uit omdat de proef was ingekort. Maar alles er tussen is prima gegaan. Er is een hele hoop gerammel geweest, maar nul lekke banden. Volgens mij zijn we vijftiende of zestiende.”   Door een flinke tijdstraf van het Firemen Dakar Team werd het uiteindelijk een prima 15e positie in het eerste dagklassement. Qua onderhoud was er niks bijzonders. “Alles zit onder het stof, gelukkig worden de filters met het normale onderhoud allemaal meegepikt.”   Als gevolg van de ingekorte proef werd het geen slopende dag. Van de geplande 414 kilometer proef, werden er 280 gereden. Zo konden de trucks in ieder geval voor het donker de proef verlaten. Na een lange verbinding was de duisternis wel ingevallen toen de mannen van Rainbow Truck Team in het bivak aankwamen.   Vandaag wachten de eerste duinen en het lijkt er op dat de zwaarte van deze Dakar rally in de eerste week ligt.

Een pittige eerste etappe in de 46ste Dakar Rally werd er één van overleven voor Roger Grouwels. De coureur van Team RaceArt/QFF kwam zaterdag als 31ste over de finish in de Challenger-klasse. Daarvoor had hij wel een verraderlijke zandheuvel en hachelijke momenten in het pikkedonker moeten overleven.   “Het was een bijzonder zware dag, een extreem zware proef. Ik denk dat deze misschien wel de zwaarste was van alle Dakar-etappes die ik tot dusver heb gereden. Maar gelukkig hadden we niet veel problemen”, blikte Grouwels terug. Touw Dat laatste was met het oog op technisch malheur dan toch. Want het feit dat zijn Can-Am Maverick X3 drie kwartier had vastgestaan op een zandheuvel kon allicht aangeduid worden als een probleem. Grouwels: “Na zo’n veertig minuten stopte een Toyota Hilux en die heeft ons eruit getrokken. We hadden voor dit soort dingen een touw aan de neus vastgemaakt. Toen we vaststonden, hebben we iedereen die langskwam proberen aan te houden om ons eruit te trekken. Dat is ons na veertig minuten dus gelukt.” En dan was er nog de vertraging door een ongeluk op de proef eerder op de dag. Het gevolg was dat Grouwels en zijn navigator Ronald van Nederpelt de laatste 150 kilometer in het donker moesten afleggen. “Met een beetje geluk hebben we een steen en een boom kunnen ontwijken. We zagen niks voor ogen, alsof ik door een mistbank aan het rijden was. Dat kwam doordat het stof van voorgangers dat in de lucht bleef hangen. We hebben de proef met 40, 45 kilometer per uur moeten afmaken. Het was extreem heftig.” Slachtpartij De ervaring van zijn eerste Dakar (2023) leerde hem dat hij ‘zeker niet moet denken dat dit de zwaarste dag was’. “Ik denk dat er nog vier of vijf van dit soort dagen komen. Het wordt nog een slachtpartij”, voorspelde Grouwels. Over ervaring gesproken: “Met minder ervaring zou ik vandaag meer gepusht hebben, dan zou het gegarandeerd fout zijn gegaan. Iedere dag leren we bij. En als ik val probeer ik niet te hard te vallen.” De tweede etappe van zondag is met 655 kilometer lang (463 kilometer special) nog langer dan die van zaterdag. En dan staan ook de eerste duinen op het programma. Grouwels: “Duinen liggen me wel. Ik hoop dat we morgen qua tijdstip een mooie startpositie hebben. Anders moeten we weer in het donker rijden. We moeten ons er maar doorheen slaan. In ieder geval is de energie er om morgen gewoon weer te starten!”

In een ‘etappe met twee gezichten’ slaagde Maik Willems er zaterdag in beste Nederlander te worden in het auto-klassement van de Dakar Rally. De coureur van het Bastion Hotels Dakar Team kwam in Saoedi-Arabië in de eerste etappe als 65ste over de finish, op 1.19.11 van etappewinnaar Guillaume de Mevius. “Het was een bijzondere dag. Een dag met twee gezichten”, blikte Willems terug op de 541 kilometer lange etappe die het peloton voerde van Alula naar Al Henkiyah. “Het begin was goed te doen, prima. Maar na de korte neutralisatie van drie minuten hadden we veel stenen. In alle soorten en maten. Het was een mooi vulkanisch gebied. We reden continu tussen lavastenen en die zijn heel scherp. Je moest dus heel erg oppassen dat je ze niet raakte.” Omdat een ongeluk op de piste voor wat vertraging zorgde, moesten Willems en zijn navigator Robert van Pelt het laatste halfuur in het donker rijden. En dat was behoorlijk tricky, bekende de hotelondernemer uit Schimmert. Geen paden, geen sporen “We zagen geen paden, en op stenen zijn er geen sporen. Dan moet je echt kijken waar er iets platgereden is. Je moest je dus hartstikke goed concentreren en je moet heel erg uitijken. Al met al was het een leuk, pittig tweede stuk. We hebben goed gereden denk ik. We waren weer de eerste Nederlander.” Voor Willems was de eerste etappe van de 46ste Dakar Rally de eerste echte proef voor zijn Toyota Hilux, een T1+ auto. Hij heeft het voertuig pas een paar maanden, en dus viel er onderweg nog veel te ontdekken en te leren. “We leren elke dag bij over de auto. Hij remt op stenen heel anders dan op zand bijvoorbeeld.” Details Hij vervolgde: “Je gaat nu meer op de details letten. Zo merk je bij het aanremmen: hé dat doet-ie anders. Je gaat letten op hoe dat gaat en daar leer je weer van. Je moet het gewoon voelen en uitproberen. Op dit moment is de auto vooral mij aan het uitdagen.” Wat dat betreft kan Willems zondag zijn hart ophalen. De tweede etappe is maar liefst 655 kilometer lang met een special van 463 kilometer. “We krijgen morgen de eerste duinen in deze Dakar”, blikte hij vooruit. “Al zijn het niet heel moeilijke, level 1 en level 2.” Hij waakte er evenwel voor niet overmoedig te worden. “Je weet het nooit. Morgen wordt het weer een lange dag. En het wordt vast ook weer een mooie dag!”

Na een prima proloog heeft Gert Huzink zaterdag een uitstekende vorm getoond door tweede te worden tijdens de eerste etappe van de 46ste Dakar Rally. De coureur van het Jongbloed Dakar Team werd in Saoedi-Arabië tweede op iets meer dan zeven minuten van zijn landgenoot Janus van Kasteren. “Helaas is de proef ingekort maar ondanks dat hebben we een mooi resultaat gehaald”, zei een meer dan tevreden Huzink over de etappe van Alula naar Al Henakiyah. “In het begin hebben we veel auto’s voorbij moeten inhalen en hebben we ook zeer veel stof gehad. Daarna kwamen we achterop bij de eerste trucks en konden we er redelijk vlot langs. Ook ons oude maatje Pascal de Baar zat daarbij.” Zijn Renault C40 Hybrid deed het goed, had Huzink tevreden geconstateerd. “Zonder te veel te pushen kwamen we in een mooi ritme en dat konden we mooi volhouden tot aan de break. Daar hoorden we dat we tweede lagen. Daarvandaan was het nog maar 60 kilometer tot de vervroegde finish op kilometer 281.” Vertraging De organisatie had besloten de etappe voor de trucks in te korten na een ongeluk op de piste. “Daardoor hadden wij bijna een uur vertraging. Anders zouden zeker de laatste trucks in het donker binnenkomen”, legde Huzink uit. “Hoe meer kilometers hoe beter het voor ons is. Ik had ook best in het donker willen rijden, we hebben daarvoor ervaring genoeg. Maar het maakt niet uit. De organisatie moet een beslissing nemen. Zo is het voor iedereen hetzelfde en dat is misschien ook wel het eerlijkst, dat alle trucks bij daglicht finishen.” De eerste etappe betekende dat Huzink en zijn team zich na de korte proloog nu echt konden meten met de concurrentie. “We gingen ervan uit dat we qua snelheid goed konden meekomen en dat is ook gebleken.” Veel stenen “Tijdens het laatste stuk lagen er veel stenen op de proef. Daar hebben we het wat rustiger aan gedaan om niet lek te rijden en er zeker van te zijn dat we zonder kleerscheuren naar de finish konden rijden. We verloren daardoor een paar minuten op Janus, maar het was een bewuste keuze. Al met al was het een goede proef zonder echt aan te hoeven zetten, dus dat biedt perspectief!” Huzink kreeg de bevestiging dat de truck goed in orde is, zoals verwacht. “We hadden erop gerekend dat de snelheid goed was en dat we met de anderen mee zouden kunnen. Dat neemt niet weg dat het pas de eerste proef was. Morgen staat ook een lange zware proef op het programma. Ik ga ervan uit dat we iets minder stof zullen hebben, dan de eerste twee dagen. We zijn in ieder geval vol vertrouwen.”  

Met een korte proef handhaafde Gert Huzink zich vrijdag zoals verwacht voorin tijdens de proloog van de 46steDakar Rally. De ervaren truck-coureur van het Jongbloed Dakar Team stuifde zonder problemen door het woestijnzand in Saoedi-Arabië en blikte vol zelfvertrouwen vooruit naar de eerste etappe van zaterdag. “De kop is eraf. Ik vond het een korte, maar mooie proef”, zei Huzink die op 1.27 minuten van winnaar Janus van Kasteren was gefinisht. “Er zat van alles in. Veel los zand. Veel diepe gaten. Dat is logisch als je als ongeveer laatste over de piste komt; we zijn als vijftiende gestart. Dan weet je dat je wat trucks voorbij moet en stof krijgt. Dat hadden we ook. In de eerste minuten gingen we al een truck voorbij. Het gaf aan dat we er vol op zaten.” In zijn element Huzink had genoten van het parcours. “Het was een zandige piste, daar hou ik wel van. Ik was echt in mijn element. We hebben gelukkig geen gekke dingen meegemaakt. Vandaag kon je alleen maar verliezen en dus moesten we niet te veel risico nemen. Zevende is een prima resultaat. Vooraf hebben we gezegd dat we tevreden zijn als we tussen en plek vijf en acht finishen. Voor morgen dus alleen maar positiviteit.” Voor de lange eerste etappe van zaterdag (541 kilometer waarvan 414 kilometer special) heeft hij een goede uitgangspositie, concludeerde Huzink tevreden. “Op de zevende plek, direct achter Martin Macik, een goede, snelle rijder. Daar kunnen we ons mooi op focussen. Morgen begint het echte werk. We moeten niet te gek doen. Volgen, er staat nog veel te gebeuren. We moeten het koppie erbij houden.” Strijd en uitdaging Want het parcours belooft direct de nodige strijd en uitdaging, zo weet de ondernemer uit Manderveen. “Voor de rustdag krijgen we al een aantal zware dagen. Of dat morgen al zwaar is, gaan we wel zien. Vaak is het improviseren in de Dakar en dat zal morgen ook zo zijn. Maar er staat de komende dagen veel te gebeuren. Ik denk dat we hier en daar wel rare acties en rare uitslagen gaan krijgen.” Hoe zijn Renault C40 Hybrid-truck zich verhoudt tot de concurrentie is na de 27 kilometer lange proloog van vrijdag niet te zeggen. Huzink: “Er was heel veel stof. De proloog was te kort om te kunnen vergelijken. Morgen zullen we de krachtsverhoudingen wel zien. Dan kunnen we aangeven hoe we ervoor staan, weten we of we hebben moeten pushen om te volgen of dat we relatief rustig aan gedaan hebben. Dan kunnen we zien of de Dakar op de lijn van verwachting ligt.” 

Het is zo cliché als de pest, maar de spreekwoordelijke kop is er af. Vanochtend startten de motoren als eerst. Daarna volgden de voertuigen in het 1000 Miles Future Program. De trucks reden pas half de middag vanuit het bivak naar de start van de 27 kilometer lange proloog. Een redelijk afwisselende route met veel zwaar zand. Zowel Dick in de E-Lions H2 Amarok als Gerrit Zuurmond in de MAN rallytruck moesten dus meteen vermogen vragen van de voertuigen.   In het 1000 Miles Future Program is geen competitie, maar gaat het om regulariteit. Dat betekent dat je binnen een bepaalde tijd het traject moet afleggen. Navigator Simon Koetsier laat weten dat het prima ging, maar er wel teveel vermogen gebruikt werd. Omdat je met de zero emissie Amarok niet op het geluid van de motor kan rijden, moet het aan de hand van de parameters gebeuren. Daar ligt een mooie uitdaging voor Dick en Simon. Al met al zijn de heren zeer tevreden.   Gerrit Zuurmond stapte uit en liet meteen blijken dat het best een zwaar proefje was. Geen spannende dingen, maar de truck moest goed vermogen leveren in het zware zand. Tijdsverschillen bleven klein bij de trucks, maar dat maakt voor deze dag niet uit. De proloog bepaalt slechts de startvolgorde van morgen. Gerrit kan daarom prima leven met een twintigste positie van vandaag.   Morgen wacht de crew in de MAN rallytruck een eerste tijdsproef over 414 kilometer. Dan moeten er verder nog 127 verbindingskilometers worden afgelegd. Simon en Dick krijgen 391 kilometer verbinding en 99 kilometer proef voor de kiezen.

Na een lange en stressvolle aanloop is de Dakar 2024 eindelijk van start gegaan. Igor Bouwens verslikte zich één keer in een pittige helling en moest daardoor vrede nemen met de 21ste tijd bij de vrachtwagens. “Jammer, maar geen ramp, verder de Iveco voelde wel goed aan.” De vermaarde rotsformaties in de woestijn rond Al Ula dienden vrijdag als het schitterende decor voor de proloog van de Dakar 2024. Een chronorit van 27 kilometer – deels over harde ondergrond maar ook met een pittig klimmetje – was het ideale opwarmertje voor het echte werk, dat weldra komen gaat. Voor Igor Bouwens, Syndiely Wade, Ulrich Boerboom en het hele Gregoor Racing Team was het ook de ideale cocktail om de stress van de voorbije dagen door te spoelen. De technische keurders van de FIA bleven tot het laatste moment moeilijk doen en de Iveco met startnummer 616 dreigde teruggezet te worden naar T5.2, de klasse van de assistentietrucks. Igor en co zijn echte racers en wilden absoluut in T5.1 blijven, de hoofdklasse met alle toppers. Het vergde nachtelijk sleutelwerk, maar de crew is nooit vies van een huzarenstukje en uiteindelijk kon de FIA niet anders dan groen licht geven. Bandendruk te hoog Het wegvallen van die stress en het rijplezier in de Iveco T-Way haalden na afloop dan ook de bovenhand op de teleurstelling over de 21ste plaats, die uit de bus kwam. Igor: “Ik ben blij dat we eindelijk konden starten, want we hebben toch drie dagen stress gehad. Alles ging goed, we hadden een redelijk tempo te pakken. Maar dan hebben we een klein foutje gemaakt. De bandendruk stond nog te hoog toen we een duin op moesten rijden. Geen heel hoge duin, maar we raakten niet boven, moesten terug naar onder om daar de banden af te laten. Dan ben je gauw 4 of 5 minuten kwijt. Maar ik til er niet zo zwaar aan. De truck rijdt super, de vering was goed afgesteld, voor een eerste dag ben ik heel tevreden.” Het Nederlandse damestrio dat achter Igor en co startte, kwam achteraf dankjewel zeggen. Doordat Igor niet boven geraakte, konden zij tijdig de banden aflaten. “Zaterdag doen we het andersom”, beloofden ze.  Meteen zware rit Zaterdag vindt de eerste echte rit plaats, een etappe van Al Ula naar Al Henakiyah. Eerst 84 km verbindingsrit, dan 414 km tegen de chrono en achteraf nog 46 km naar het bivak. Samen goed voor 544 km. De startorde is de rituitslag van de dag voordien, en dus zullen Igor, Syndiely en Ulrich Boerboom iets verder naar achter starten dan ze gehoopt hadden. “Dat zal geen probleem vormen. Het wordt een heel zware rit. Als ik morgen weer 21ste ben, zou het veel erger zijn”, aldus Igor. De ritzege ging naar Janus van Kasteren, de eindwinnaar van vorig jaar was 5’36” sneller dan Igor.

Na een boeiende proloog kan Stefan Carmans inmiddels zeggen dat zijn droom is uitgekomen. De debutant van CSA Racing debuteerde vrijdag in de Dakar Rally en reed een verdienstelijke proloog. In zijn Red-Lined RECO+ finishte hij op de 59ste plaats bij de auto’s en heeft daarmee, zoals gehoopt, het middenveld in zicht. “Voor mezelf is het een overwinning dat ik hier sta. Daar begint het al mee”, zei Carmans opgewekt. “Het is een droom van me die nu werkelijkheid is geworden, een mijlpaal in mijn leven. Ik probeer zoveel mogelijk te genieten van wat we doen. Uitrijden is de opdracht, alles wat er tussenin zit is meegenomen.” Rustig gestart Tijdens de eerste etappe keek de Belg enigszins de kat uit de boom. “Ik ben rustig gestart, heb op 75 en 80 procent gereden. In een proloog kun je niks winnen en veel verliezen”, zei hij. “De auto was vandaag top. Hij deed volledig wat ik ervan verwachtte, dat ik met het peloton meekan en dat is gelukt. Ik denk dat we niet slecht zitten. De bedoeling is om elke rit op een fatsoenlijk uur binnen te komen.” Hij had genoten van de proloog, ook al was die maar 27 kilometer lang. “Het was een zanderig parcours. Toen wij begonnen, waren er al veel sporen en dat maakte het redelijk zwaar. Het was een heel uitdagend en mooi parcours. Er zat van alles in. We hadden een paar stukken met verraderlijke keien, maar een prachtig landschap waar we doorreden. Als het kon probeerde ik ervan te genieten.” Rotsen Zaterdag wachten Carmans en zijn Nederlandse co-piloot Antonius van Tiel een lange eerste etappe van 541 kilometer en 414 kilometer special. Daarin rijdt het Dakar-peloton van Alula naar Al Henakiyah. “De etappe heeft vooral gravelwegen en sommige stukken hebben wat rotsen. We gaan heel behoudend rijden zoals vandaag. We bekijken het gewoon van dag tot dag en proberen iedere dag tot een goed einde te brengen.” Nu de kop eraf is, heeft Carmans aan den lijve ondervonden dat de Dakar Rally toch echt wat anders is dan alle rally’s die hij tot dusver heeft gereden. “De laatste uren voor een rally ben ik altijd wel een beetje zenuwachtig, ook bij een kleine rally. Maar hier is het wat meer. Het is toch de Dakar Rally. We proberen gewoon ons ding te doen. De opdracht is om uit de problemen te blijven.”

In zijn potente Toyota Hilux denderde Maik Willems vrijdag met een zeer voldaan gevoel door het woestijnzand tijdens de proloog van de 46ste Dakar Rally. De coureur van het Bastion Hotels Dakar Team eindigde als dertigste bij de auto’s en zag meer dan voldoende perspectief voor het vervolg van de rally in Saoedi-Arabië.   “Ik ben meer dan tevreden”, zei Willems monter. “We hebben een hartstikke goede dag gehad. De nieuwe auto heeft het super gedaan. Dan zie je het verschil tussen de oude auto, de T1 en nu de T1+. Hij ging zo gemakkelijk over de piste. Er was veel mul zand. Heuveltje op en heuveltje af met scherpe draaien. Het was een hartstikke leuke proef.”   Vermogen en capaciteiten Hij had genoten van het vermogen en de capaciteiten van zijn Toyota. “In deze auto heb je zoveel voordelen van de wielen en de veeruitslag dat we gemakkelijk hard door konden rijden. Kennelijk helpt het wel, zo’n nieuwe auto. Fijn dat we morgen een beetje vooraan, vrij vroeg, kunnen starten. Rond plek veertig. Dus voor alle trucks en SSV’s en Challengers. Dat is wel een voordeel.”   Willems zit nog volop in het proces van het leren kennen van zijn nieuwe auto, bekende hij. “We hebben de auto net voor de Rallye du Maroc gerkegen. In die rally hebben we het geluk gehad dat we de kinderziektes eruit konden halen en een beetje aan de auto konden wennen. Hij kan gewoon veel meer dan de oude auto.”   Zelfbeheersing Hoezeer hij daarvan ook geniet, Willems wist dat zelfbeheersing de komende dagen een thema zal zijn. “Je wil niet te stoer doen, want dan kan het misgaan. Je moet wat voorzichtiger rijden. De auto kan zoveel, je moet geweldig oppassen. Die zelfbeheersing moeten we opbrengen. Waar vinden we de balans tussen wat de auto kan en wat ik kan? Vandaag hebben we daarin weer een stapje gezet”, concludeerde hij tevreden.   Zaterdag wacht de 541 lange eerste etappe waarvan 414 kilometer special. Willems en zijn navigator Robert van Pelt kunnen rekenen op veel stenen net na de neutralisatie. “En tot aan de neutralisatie lijkt het een beetje op wat we vandaag reden”, begreep hij uit de briefing voor zaterdag. “Zanderige paden en wat dieper zand. De organisatie waarschuwde voor lekke banden. We zien het allemaal wel.”   Wel is hij op zijn hoede. “Met stenen op het parcours mag je geen seconde verslappen. We moeten dus secuur rijden.” Het ultieme doel is de rally uitrijden. Hij zal zich niet druk maken om het klassement. “We gaan gewoon netjes uitrijden en dan zien we wel wat de anderen hebben gedaan.”

Roger Grouwels kon vrijdag in Saoedi-Arabië met een tevreden gevoel terugkijken op de proloog van de 46ste Dakar Rally. De coureur van Team RaceArt/QFF eindigde de 27 kilometer lange special als 31ste en blikte vol vertrouwen vooruit op de eerste etappe van zaterdag. Dan staat een 414 kilometer lange special op het programma. “We zaten vandaag precies in de middenmoot van de Challenger-klasse. Daarmee mogen we tevreden zijn”, zei Grouwels in het bivak in Alula. “We hebben wel een klein beetje pech gehad door een achterblijver die voor het nodige stof zorgde. Dat heeft vijf kilometer voor oponthoud gezorgd. We hadden in onze klasse anders misschien nog vier, vijf plekken kunnen pakken.” Niettemin was Grouwels alleszins tevreden met zijn eerste meters van deze Dakar Rally, waarin hij op 3.26 minuten eindigde van de Poolse klasse-winnaar Eryk Goczal. “De proloog is wel en niet belangrijk. Hoe meer we naar voren eindigen, hoe minder avonduren we moeten rijden, dat is een klein voordeel”, duidde hij. “We gaan morgen ons best doen en ons op de paden houden.” Geen gekke dingen Dan staat de 541 kilometer lange eerste etappe van Alula naar Al Henakiyah op het programma. Grouwels: “We kijken ernaar uit. Het weer ziet er goed uit. Geen regel, hagel, stormen; geen gekke dingen. We gaan er een mooie dag van maken, al is het altijd zwaar. Er zijn altijd veel stenen en we hebben maar twee reservebanden.” Om de Can-Am Maverick X3 zaterdag heel te houden, is het belangrijk behouden te rijden, wist Grouwels. “Vieronderd-plus kilometers is wel een uitdaging. Er kan van alles gebeuren. We moeten opletten, ik moet goed naar de navigator luisteren. Dan komt het goed.” Hij heeft veel vertrouwen in zijn navigator Ronald van Nederpelt. Samen reden ze in oktober de Rallye du Maroc. “Dat beviel heel goed. Vanaf dag één is het tussen ons bergop gegaan. We zijn een sterk team geworden, zitten elkaar niet in de weg. Dan hebben we de helft al gewonnen.” Variomat Bovendien rijdt hij dit jaar niet meer in een schakel- maar in een variomat-voertuig. “Om wat meer de aandacht op het parcours te houden. Met schakelen moet je altijd goed opletten dat je op tijd terugschakelt op een duin of berg, anders kun je zomaar stilvallen. De variomat ligt me op dit moment beter.” Zo hoopt hij de rally uit te rijden, zijn voornaamste doel. “Eens kijken of emotie en verstand niet met elkaar in conflict komen”, zei hij met een lach. “In Marokko hebben we leergeld betaald, maar ik heb er vertrouwen in. Lekker op de genoemde paden blijven, niet proberen auto’s in te halen waar het minder verantwoord is. Dan moeten we ver kunnen komen.”

Voor André Thewessen werd de proloog van de Dakar Rally vrijdag een enerverende dag waarin hij al vóór de start met pech te maken kreeg. Niettemin eindigde de coureur van ATS Rally in de Saoedische woestijn keurig als zestiende in de SSV-klasse. Daarmee was hij zelfs beste Nederlander.  “Met de zestiende plaats kan ik leven. Twee jaar geleden waren we ook zestiende. Maar we hebben flink wat trammelant gehad. Voordat we bij de start waren, was de motor al warm”, blikte Thewessen terug, die op 2.46 minuten finishte van klasse-winnaar Xavier de Soultrait. “We weten nog niet waardoor het komt. Maar 107, 108 graden is niet fijn qua temperatuur. We hebben daardoor behouden moeten rijden.” Genoten Het betekende de hele rit billenknijpen voor Thewessen en zijn Oekraïense navigator Dmytro Tsyro. Niettemin had de coureur uit Schimmert genoten van de 27 kilometer lange special. “Het was een tricky parcours. Er waren flinke gaten op onverwachte plekken. Zo was het ergens achter een grote heuvel linksaf en dan meteen een gat van twee meter. Maar we hebben geen gekke dingen meegemaakt, geen oeps-momenten gehad.” Wel constateerde Thewessen tijdens de rit dat de communicatie met zijn navigator nog wat beter moet. “Ik moet nog een beetje wennen aan Dmytro. Hij geeft sommige dingen aan die ik nog niet helemaal snap. We gaan er vanavond nog over spreken hoe hij het beter kan aangeven zodat ik het dan begrijp.”  Samenwerking Als in het vervolg alles soepel verloopt, verwacht Thewessen veel van de samenwerking. “Hij is een professional en gaat me een andere rijstijl aanleren, gaat me aangeven waar het gevaarlijk is. Dat ik op plekken waar ik anders te hard doorheen zou zijn gegaan dat nu niet doe. Als de auto het blijft doen, dan hebben we veel kans dat het goed gaat.” Daar raakte hij een heikel punt. Want het probleem met de warmlopende motor moet voor de start van de eerste etappe op zaterdag wél verholpen zijn. “Het kan laat worden, die motor moet getest worden. Voor mijn part vannacht nog, maar het moet morgen opgelost zijn. Dat gaat wel lukken.” Thewessen verwacht een ‘heel moeilijke eerste etappe’. “Gelijk 400 kilometer en heel grote stenen. Ik denk dat het morgen bijltjesdag wordt. Hopelijk gaan we goed, maar dat weet je nooit van tevoren. We gaan in ieder geval niet voluit rijden. Wel als ik vol zicht heb, dan plankgas uiteraard. Maar ik probeer gewoon veilig te rijden. Dat is heel belangrijk. Een foutje zit in een klein hoekje. Het kan zo over zijn.”

Met een nieuwe naam en hernieuwde ambitie staat truck-coureur Gert Huzink in Saoedie-Arabië te popelen om aan de 46ste Dakar Rally te beginnen. Tijdens de proloog van vrijdag hoopt de leider van het Jongbloed Dakar Team een goede basis te leggen voor een podiumplaats in het eindklassement. Aan de voorbereiding kan het alvast niet liggen. “We hebben goed getest afgelopen jaar”, zegt een montere Huzink in het bivak in AlUla. “De hybride power in de krachtbron is ook een belangrijk item. We zijn bijna verdubbeld in hybride-pk’s. Dus ook qua uitstoot en sustainability hebben we weer een stapje gemaakt. Ik denk dat we al met al er goed voorstaan. Het doel is het podium.” Een groot verschil is dat zijn team dit jaar met één truck meedoet, een Renault C40 Hybrid. Vorig jaar waren het er nog drie. “Dat is een bewuste keuze richting deze Dakar. Het bevalt me ook goed. Een kleiner team, lekker compact, korte lijntjes en alle aandacht op één truck gefocust. Je merkt dat de laatste kleine puntjes op de i worden gezet.” Nieuwe naam Een ander groot verschil is de nieuwe naam. Jarenlang was Huzink de leider van het Riwald Dakar Team, dit jaar doet hij mee namens het Jongbloed Dakar Team. De nieuwe naamsponsor is de opvolger van Riwald. Daarnaast is Interbaro Recycling als hoofdsponsor aan het team verbonden. “Dat is een grote verandering na twaalf jaar Riwald Dakar Team”, zei hij daar eerder over. “Maar ik ben heel tevreden dat we hen als naam- en de hoofsponsor hebben binnengehaald. Ik ben er nu redelijk aan gewend. Zo nu en dan stotter ik toch nog een beetje. Maar het Riwald Dakar Team is verleden tijd.” Woensdagochtend waren Huzink en zijn team de eerste bij de technische keuring, de laatste horde voor de start. Hoewel hij wist dat zijn team de zaakjes uitstekend op orde had, was het toch nog even spannend vanwege het nieuwe FIA-reglement dat dit jaar van kracht is geworden. “De FIA is een grote organisatie en dan is het afwachten of het met het nieuwe reglement alles goed was. Maar de keuring ging perfect. Ze is snel verlopen. De truck is goed. Dat is altijd wel een belangrijk moment, dat je weet dat je van start mag.”  Uitkijken naar de start Nu kan hij dus vol vertrouwen uitkijken naar de start van vrijdag. Huzink, die in de cabine vergezeld wordt door Martin Roesink en Rob Buursen, kan niet wachten. “Vier dagen in Saoedi-Arabië voorafgaand aan de start. Dat had van mij wel iets korter gemogen. Aan de andere kant: het acclimatiseren zorgt wel voor rust en dat alles even kan indalen. Dat we in ieder geval klaar zijn om direct vol gas te geven.” Om zijn podiumambitie te kunnen waarmaken, heeft zijn team gefocust op het zo betrouwbaar mogelijk maken van de Renault. “We hebben daar echt op ingezet. In Dakar heb je nooit zekerheid dat het allemaal heel blijft en dat je de finish haalt.” En dan is er natuurlijk nog de concurrentie met wie Huzink en zijn teamgenoten moeten zien af te rekenen. “Ik weet dat het zwaar wordt, want er zijn veel concurrenten. Dat maakt het mooi, dat maakt het spannend. Maar we zullen wel voor die top drie gaan. Nieuwe kleuren, nieuwe uitdaging, een nieuwe teamnaam, het Jongbloed Dakar Team. We zijn er klaar voor en we hebben er zin in!”