Internationaal

Mitchel van den Brink heeft woensdag ook de vijfde etappe van de Morocco Desert Challenge (MDC) gewonnen. De jonge Nederlander komt met zijn SSV uit in de T4-klasse, maar na een mindere dag voor Erik van Loon (T3, tweede achter Van den Brink) voert hij het algemeen klassement bij de SSV’s aan.   Ook Anja van Loon was ‘gewoon’ weer van de partij. Zij werd keurig zesde in de rit van Tazzarine richting de befaamde duinen in Merzouga. Een dag eerder had ze tijdens de vierde etappe te maken gekregen met duinenziekte en uitdrogingsverschijnselen. “Het ging weer super”, zei ze. “De zesde tijd vandaag, maar vooral weer helemaal fit. We hadden twee lekke banden en hebben even moeten zoeken in een rio, maar verder hebben we niks meegemaakt. Gisteren was natuurlijk wel even schrikken, maar ik ben goed geholpen en daardoor ben ik er al snel weer bovenop. Ik voel me goed.” Prooi Bij de trucks was de etappewinst een prooi voor Dakar-veteraan Italiaan Claudio Bellina. Gisteren nog tweede, slaagde hij er deze keer wel in de proef als snelste af te leggen. Hij bleef Egbert Wingens twee minuten en 37 seconden voor. “Jammer. Het had de eerste plek moeten zijn”, zei Wingens. “Maar het ging vandaag goed. Anders staan we geen twee minuten achter hem. We hebben lekker gereden, hard gereden.” De omstandigheden waren dan ook stukken beter, zei hij. “We hadden geen zandstormen zoals gisteren. Daar zijn we toen een uur op verloren en daardoor moesten we vandaag bijna achterin starten. In het begin hebben we regelmatig stof gehad. En het was goed opletten in de duinen met andere rijders inhalen, maar dat ging goed.” Dakar-waardig Al met al was Wingens goed te spreken over de race door de Marokkaanse Sahara. “Ik vind het een mooie rally. De duinen en de paden die je hier moet rijden zijn stevig. Ze zijn zeker Dakar-waardig. De snelheid en de moeilijkheid van de etappes komen aardig in de buurt.” De Brabander staat nu op de derde plaats in het truck-klassement, op 13.36 minuten van landgenoot Eimbert Timmermans. Die hoopt hij vanzelfsprekend nog te grazen te nemen, de komende dagen. “We gaan ons best doen. Eimbert ook. Dus dat komt helemaal goed.” De derde plek bij de trucks was voor Igor Bouwens, goed voor de winst in de eerste vier etappes. Die derde plek was nog knap trouwens, want de Belg kreeg dinsdagavond namelijk ná de etappe te kampen met een voedselvergiftiging. Een dag later wist hij de schade evenwel te beperken tot een kleine zeven minuten. Vier van de vijf etappes gewonnen Bij de auto’s ging Mathieu Serradori er weer eens vandoor met de dagzege. De Fransman won tot dusver al vier van de vijf etappes. Zijn landgenoot Simon Vitse werd tweede, na zijn winst op dinsdag. Beste Nederlander was Mike van Eikeren. Hij werd zesde en staat op een uitstekende tweede plaats in het klassement bij de auto’s. Bij de motoren was er een nipte dagzege voor de Fransman Amaury Baratin. Hij was Valentin Sertilhanges twintig seconden net te snel af. Donderdag staat de rallykaravaan een proef van 205 kilometer te wachten met start en finish in Merzouga. Weliswaar relatief weinig kilometers, maar héél veel duinen.

Mitchel van den Brink heeft uitstekende zaken gedaan in de Morocco Desert Challenge (MDC). De Nederlandse coureur won dinsdag de vierde etappe in de SSV-klasse en blijft tweede in het algemeen klassement. Dat is knap, want Van den Brink was met zijn navigator Bart van Heun voor de tweede dag op rij ook de prototypes (T3) te snel af in de Sahara. “We zijn hartstikke blij met het resultaat”, was de logische reactie van de Nederlander na de rit van Tissint – Tazzarine. “We staan aan de leiding van het klassement T4 en we proberen ons ook te meten met de T3’s, zoals die van Erik van Loon en nog een aantal anderen.” “Die kunnen tien kilometer per uur harder, maar in de technische stukken hebben we vandaag een mooie slag kunnen slaan.” Zestig kilometer rechtdoor Toch had het niet veel gescheeld of hij had de zege moeten laten aan Van Loon, die uiteindelijk op 24 seconden tweede werd, maar ruim voor nummer drie Gert Huzink eindigde. “We hadden een stuk dat zestig kilometer rechtdoor was en met snelle stukken. Daar reed hij veel van zijn achterstand op ons dicht. De stage had niet tien kilometer langer moeten duren.” Goed, zover kwam het dus niet. Bovendien, zo schetste Van den Brink, komen er nu etappes met meer zand aan. “Hopelijk kunnen we daar de schade beperken omdat de T3’s daar normaal gesproken minder van hun snelheid kunnen profiteren.” “In de duinen zijn we sterk. Maar hopen we dat we daar nog een slag kunnen slaan.” Al wilde hij zich zeker niet rijk rekenen. “Een T3 blijft een prototype met meer vermogen.” Ziek Voor Erik van Loon was het klassement in Marokko dinsdag even iets minder belangrijk als normaal, want zijn vrouw Anja, tot en met maandag bezig aan een uitstekende MDC, werd ziek in de duinen en moest de proef verlaten. Zij bezocht ter controle de medische staf. “Anja werd niet goed in de duinen, waarschijnlijk iets van wagen- of duinenziekte”, aldus Van Loon. “Dat is heel vervelend. Toen de helikopter bij haar kwam, was ze ook uitgedroogd. Daarom hebben ze haar meegenomen ter controle.” “Ik heb haar net gesproken en het gaat naar omstandigheden goed. Hopelijk voelt ze zich snel weer wat beter.” Andere winnaar bij de auto’s Bij de auto’s moest Fransman Mathieu Serradori voor het eerst de etappezege aan een ander laten. Deze keer was zijn landgenoot Simon Vitse hem te snel af. Beste Nederlander was Mike van Eikeren, die derde werd. Bij het voornamelijk Nederlands-Belgische onderonsje bij de trucks ging Igor Bouwens in zijn Iveco onverdroten voort met winnen. De Belg scoorde zijn vierde etappezege op rij. De Italiaan Claudio Bellina eindigde net als maandag tweede. De derde plek was deze keer voor Giso Verschoor in zijn Renault.   Bij de motoren viel eens andere winnaar te melden dan de dominante Portugees Pol Tarrés, die de eerste drie etappes won. Deze keer ging de ritzege naar Betrand Gavard op zijn Husqvarna. Tarrés hield de schade beperkt en finishte als tweede. Woensdag staat de vijfde etappe op het programma. Die voert van Tazzarine naar Merzouga en kent een special van 261 kilometer.

Mitchel van den Brink heeft maandag de derde etappe van de Morocco Desert Challenge (MDC) op zijn naam geschreven in de SSV-klasse. De Nederlander was in zijn Can-Am Maverick X3 zelfs de T3’s te snel af. Zo werd Erik van Loon tweede op zeventien seconden. Met Anja van Loon op de derde plek was het een volledig oranje gekleurd podium.  Wat de zege van Van den Brink extra cachet gaf was het feit dat hij in zijn T4 maximaal 125 kilometer per uur mag rijden, terwijl de maximumsnelheid van een T3 is beperkt tot 135 kilometer per uur.  “Het was een lange etappe met veel stenen. We hebben op negentig procent van onze capaciteit gereden omdat we de buggy wilden sparen”, aldus Van den Brink.  “Deze aanpak heeft goed uitgepakt, aangezien veel concurrenten te kampen hadden met technische problemen. Bart (van Heun, red.) heeft opnieuw uitstekend werk geleverd, ondanks dat dit pas zijn derde etappe is waarin hij navigeert.” Bij de motoren maakte Pol Tarrés er drie op een rij van. De Portugees kwam op zijn Yamaha 16.52 minuten eerder binnen dan nummer twee Amaury Baratin. In het klassement heeft hij nu een voorsprong van 1 uur en 23 seconden op diezelfde Baratin. Ook bij de auto’s zagen we voor de derde dag op rij dezelfde winnaar. De Fransman Mathieu Serradori was te snel voor de Belg Vincent Thijs, in de tweede etappe nog derde, en Mike van Eikeren, die met Marcel Snijders in de bijrijdersstoel derde werd. Ook bij de trucks begint zich de dominantie van één rijder af te tekenen. De Belg Igor Bouwens was in zijn Iveco voor de derde dag op rij de snelste. Deze keer werd Claudio Bellina uit Italië tweede, voor Egbert Wingens, die derde werd. De Nederlander staat ook derde in het klassement op iets meer dan zes minuten van zijn landgenoot Eimbert Timmermans.  “Het was vandaag feche feche, stof stof”, blikte Wingens terug. “De eerste anderhalf uur hebben we echt te veel in het stof gezeten. Het is wat dat betreft echt een Marokkaanse dag geweest. Het was ook heel veel stuiteren. We hebben echt afgezien.”  “We hadden gehoopt bij Bellina in de buurt te zitten, maar na een halfuur hadden we al een klapband. Verder doet de truck het goed. Ik kan niet anders zeggen. We gaan ons best doen om minimaal nog een plek te stijgen in het klassement.” Dinsdag wacht de vierde etappe van de MDC. Dan staat een rit van Tissint naar Tazzarine op het programma. Volgens de organisatie bevat deze etappe, met een special van 272 kilometer, een mooie mix van snelle tracks en enkele off-road secties en veel parallelle sporen.

Erik van Loon blijft aan de verwachtingen voldoen in de Morocco Desert Challenge (MDC). De Nederlander won zondag namelijk ook de tweede etappe in de SSV-klasse. Mitchel van den Brink zat hem op de hielen en werd op een kleine minuut achterstand tweede. Bij de trucks was de  Belg Igor Bouwens opnieuw de snelste. Egbert Wingens werd tweede, voor nummer drie Eimbert Timmermans. De nummers één en twee bij de auto’s waren opnieuw Mathieu Serradori en Simon Vitse. De Belg Vincent Thijs werd derde. Bij de motoren was Pol Tarrés opnieuw de beste. De tweede etappe van de MDC voerde van het strand van Plage Blanche naar Tadachacht/Assa en bevatte een proef van 363 kilometer. Het was de eerste serieuze krachtmeting van deze editie van de MDC na de slechts 85 kilometer lange proloog van zaterdag. Erik van Loon toonde opnieuw de potentie van zijn Can-Am Maverick X3. Al had Van Loons team de limiter wat veiliger afgesteld met het oog op de rest van de rally. “Daardoor reden we maar 132 kilometer per uur. Als je dan met z’n drieën tegelijk start, dan kan dat een nadeel zijn. Maar dat viel mee doordat er wat probleempjes waren bij de concurrentie, dus we waren als eerste van het strand af”, aldus Van Loon die zijn vrouw Anja knap als vijfde bij de SSV’s zag finishen. “Daarna wilden we met marge rijden en dat ging gewoon goed. Op een snel stuk raakten we een steen en reden we lek, daar hebben we 12 minuten verloren omdat het gat waar de jack in moet, dicht zat. Na de neutralisatie moesten we 7,5 minuut goed maken op Van den Brink en die hadden we na 70 kilometer al te pakken. Uiteindelijk zijn we bijna 4 minuten sneller aan de finish. South Racing heeft in 3 weken tijd echt een ongelofelijk goede auto gebouwd!” De strijd bij de vrachtwagens is vooral een Nederlands-Belgisch onderonsje, waarbij de Belg Igor Bouwens voorlopig de regie voert. Achter hem loste Wingens van het DDW Rallyteam zondag Timmermans af op de tweede plaats. En dat deed hem uiteraard deugd. “Strak gereden en rustig aan naar voren vandaag”, postte het DDW op zijn Facebookpagina. In het auto- en buggy-klassement vinden we de nummer drie van gisteren, Ronald van Loon, terug op de veertiende plek. Beste Nederlander was Mike van Eikeren op de vijfde plaats. Maandag wacht de derde etappe van de Morocco Desert Challenge. Die voert van Tadachacht/Assa naar Tissint met een special van 361 kilometer. 

Ronald van Loon heeft een uitstekende eerste dag in de Morocco Desert Challenge (MDC) achter de rug. De Nederlander van Oase Motorsport eindigde zaterdag de proloog van Agadir naar Plage Blanche als derde bij de auto’s en eerste in de T1-klasse “Het ging super. Vanaf de start reden veel deelnemers verkeerd, maar wij niet, gelukkig”, deed een opgetogen Van Loon zijn verhaal. “Van tevoren hadden we al bepaald dat we vanaf het eerste moment een full pull zouden doen voor een goede startpositie voor morgen. Maar zo goed had ik het niet verwacht. Ik ben er heel blij mee.” Goede startpositie Met die goede startpositie is het dus bepaald goed gekomen voor Van Loon en zijn navigator Erik Lemmen. Met een proef van 85 kilometer was de lengte te overzien, zoals dat gaat bij een proloog. Van Loon had ervan genoten. “Het was een supermooie proef. Er zat alles in. Op het begin hadden we een kleine stukje duinen, daarna mooie zandpaden, maar ook een paar ‘twisty trackjes’. Ik vind het knap dat de organisatie deze route gevonden heeft. Ik heb hier al zes keer meegedaan en zo gevarieerd heb ik het nog nooit gezien. En dat in een proef van maar 85 kilometer.” En dan dus ook nog een topresultaat. Want dat is wat telt, uiteindelijk. Besefte ook Van Loon, die meedoet in een Red-Lined VK. “Voor ons is dit een droomstart in de T1. Dit is de best mogelijke plek. Wij hebben kleine wielen en de eerste twee bij de auto’s hebben grote wielen, dus beter was voor ons niet haalbaar.” Perspectief Het perspectief is vooralsnog dus ronduit uitstekend. Maar, zoals dat gaat in de wereld van de rally raids, was – wat dat perspectief betreft – enige voorzichtigheid geboden. “Het is pas de eerste dag van de acht, dus ben ik natuurlijk voorzichtig over wat deze rally voor ons mogelijk is. We proberen hem constant te rijden en dan komt het vast wel goed.” Om even later, als fanatiek sportman, er toch een ferme ambitie tegenaan te gooien. “De T1 wil ik gewoon winnen en de etappes constant in de top vijf rijden bij de auto’s.” Wat de zondag betreft verwachtte Van Loon dat hij een stuk harder kon dan de buggy’s. “Als het een beetje normale proef is, mogen we een stuk harder”, zei hij over de rit van Plage Blanche naar Tadachacht/Assa die voorzien is van een 363 kilometer lange proef. “Op een echte buggyproef kan het zomaar anders zijn. We bekijken het van dag tot dag en dan zien we het wel. We hebben een goed begin gemaakt!”

Erik van Loon heeft voor Nederlands succes gezorgd tijdens de proloog van de Morocco Desert Challenge (MDC). De rit, die voerde van Agadir naar Plage Blanche, kende een 85 kilometer lange proef waarmee de coureur uit Eersel wel raad wist. Hij pakte de dagzege in de SSV-klasse. Bij de trucks was Timmermans goed voor de tweede plaats achter winnaar Igor Bouwens uit België. Fransman Mathieu Serradori won het klassement bij de auto’s. Bij de motoren was Pol Tarrés, de nummer drie in de eindstand van vorig jaar, de beste. Oranje podium  Het SSV-podium in de proloog was volledig oranje gekleurd, aangezien Gert Huzink beslag legde op de tweede plaats en Mitchel van den Brink derde werd, overigens samen goed voor vijf etappezeges bij de trucks in de afgelopen Dakar Rally. “Het was een mooi proefje met van alles wat”, zei Van Loon die in een nieuwe Can-Am Maverick X3 de MDC rijdt. “De navigatie was moeilijk, we hebben een paar keer moeten zoeken. Daarmee hebben we niet veel tijd verloren. Zo’n 11 kilometer voor de finish hadden we een lekke band, die liep van de velg, maar hebben we de finish mee kunnen halen. De auto is hagelnieuw, maar deed het prima. Als je dan ook nog de snelste tijd neerzet dan kun je alleen maar blij zijn.” Ook de vrouw van winnaar Van Loon, Anja deed het in deze drukbezette klasse niet onverdienstelijk. Zij werd met haar navigator Wouter de Graaff achtste. Bij de auto’s flankeerde Ronald van Loon (T1) naast winnaar Serradori op het podium. De Brabander was goed voor de derde plaats in het Marokkaanse zand. Rik van den Brink en Maik Willems hadden in deze categorie ook een goede dag. Zij werden respectievelijk vierde en vijfde. De tweede etappe start zondag op het strand van Plage Blanche voor de rit naar Tadachacht/Assa. Met een proef van 363 kilometer zullen de onderlinge verhoudingen voorzichtig duidelijk gaan worden.

De Morocco Desert Challenge (MDC) gaat zaterdag van start en als het aan de organisatie ligt, is de editie van dit jaar een stuk veiliger. Vanwege het overlijden van Laurent Lichtleuchter en Bram van der Wouden vorig jaar, heeft ze de veiligheidsregels aangescherpt voor de roemruchte offroad-rally door de Sahara.   Zo moet elke deelnemer nu een harttest hebben ondergaan. Ook is een airbagvest dragen verplicht en krijgen deelnemers tijdens de race te maken met medische controles. Verder is er een snelheidslimiet van 135 kilometer per uur voor de SSV’s, om het risico op een nieuwe crash, zoals die van Lichtleuchter vorig jaar, te verkleinen.   De technische en administratieve controle is sinds donderdag in volle gang. In totaal hebben 155 teams zich ingeschreven voor zes categorieën, waarvan 53 SSV’s, 44 auto’s, 35 motoren en 9 trucks. De overige 14 doen mee aan niet competitieve raid-klassen.   De rally wordt verreden over acht etappes van in totaal 3000 kilometer. De start is op vrijdag 11 april in Agadir en de finish is op vrijdag 20 april in Ain Ben Mathar.   Net zoals in de voorgaande jaren kan de MDC weer rekenen op een groot aantal Nederlandse en Belgische deelnemers. Bij de SSV’s zien we bijvoorbeeld weer veel bekende namen.   Zo bestuurt Dakar-trucker Gert Huzink een Can-Am Maverick X3. Hij werd vorig jaar tweede achter collega-Dakar-trucker Mitchel van den Brink. De titelverdediger – dit jaar derde bij de trucks in de Dakar Rally – doet ook dit jaar weer mee in een SSV.   Erik van Loon is ook van de partij, net zoals zijn vrouw Anja. Dat belooft in deze categorie weer een mooie knokpartij.   Bij de auto’s staat de winnaar van vorig jaar, Mathieu Serradori, aan het vertrek met een potente Century CR7. Ook de runner-up van 2023, Simon Vitse is erbij. Hij bestuurt een Optimus. Wat de Nederlanders betreft, vinden we in deze categorie onder anderen ook Ronald van Loon, Mike van Eikeren en Dakar-veteraan Maik Willems. Namens de Belgen zijn onder meer Vincent Thijs en Erwin Imschoot van de partij.   Kijken we naar de vrachtwagens, dan zien we dat het een voornamelijk Nederlands-Belgisch onderonsje wordt. Van de negen equipes staan er maar liefst vijf Nederlandse en drie Belgische aan het vertrek, zoals RR Belgica met Steve Ingels achter het stuur van zijn MAN TGA 480. Eén van de andere deelnemers is good old Eimbert Timmermans. Winnaar van vorig jaar Vick Versteijnen is er dit jaar niet bij.   Bij de motoren doen dit jaar geen Nederlanders en Belgische deelnemers mee. Ook de winnaar van vorig jaar, Lorenzo Santolino en de nummer twee Rui Goncalves zijn er niet bij. Pol Tarrés, derde in 2023, geldt op zijn Yamaha XTZ690 nu als één van de grootste kanshebbers op de zege. De volledige deelnemerslijst bekijk je hier!

BEEK EN DONK  – De organisatie was donderdag speciaal naar Nederland gevlogen om de TransAnatolia Rally te promoten onder geïnteresseerden in Nederland en Vlaanderen. Diezelfde avond deed zij bij RVL Auto’s in Beek en Donk haar verhaal en slaagde er prompt in enkele belangstellenden te interesseren voor de budgetvriendelijke rallyraid in Turkije. Een man of dertig had zich in Beek en Donk verzameld om zich te laten informeren over deze relatief onbekende wedstrijd, die dit jaar toch al zijn veertiende editie beleeft. “Er is interesse”, constateerde communicatie-manager Gökhan Basiplikci tevreden. “We moeten ergens beginnen. Dit is de eerste stap en we zijn blij dat we hier vandaag zijn. Dit zal een positieve impact hebben. Hopelijk kunnen we dit jaar rekenen op een paar deelnemers uit Nederland.” SSV-klasse De organisatie heeft vooral haar zinnen gezet op deelnemers in de SSV-klasse. Basiplikci: “In voorgaande jaren hebben we al Nederlandse motorcoureurs gehad en quad-rijders. Het zou mooi zijn als we dit jaar ook SSV-rijders uit Nederland kunnen verwelkomen. We hebben grote mogelijkheden en daarnaast uitstekende veiligheidsvoorzieningen en een uitstekende technische ondersteuning.” Behalve tweevoudig Dakar-winnaar Gerard de Rooy was ook Dakar-deelnemer Ronald van Loon één van de belangstellenden. Hij hoorde het verhaal van de organisatie tevreden aan. “Ik was verrassend enthousiast aan het einde van de presentatie”, zei hij. “Het unieke aan deze rally is dat die een keer wat anders is dan wat we gewend zijn. We kennen landen als Marokko, Tunesië en Saudi-Arabië. Turkije is een land waar we voor de rallysport normaal niet over nadenken. Maar als ik dit hoor en zie, is het een heel mooi land om een keer te gaan kijken en te gaan rallyrijden.” Mooie routes De TransAnatolia Rally wordt gehouden van 31 augustus tot en met 7 september. Voor Van Loon is dit jaar nog meedoen wat te kort dag vanwege zijn deelname aan de Dakar, gaf hij aan. Maar in de toekomst wil hij graag erbij zijn. “Dit is terug naar het oude ultieme rallyrijden dat puur draait om mooie routes.” Een mooie bijkomstigheid is dat het transport goed geregeld is vanuit Venlo, constateerde hij. “En kostentechnisch is het één van de interessantste rally’s die toch wel serieus is. Ik denk dat het een goede rally is voor Nederlanders omdat er weinig alternatieven zijn. En op onbekend terrein. Dat maakt het extra interessant.”

SON EN BREUGEL – Rallymaniacs is officieel mediapartner geworden van de TransAnatolia Rally. Het bedrijf uit Son en Breugel heeft een driejarig contract getekend met de organisatie van deze achtdaagse rallyraid in Turkije.   Als mediapartner van de wedstrijd zet Rallymaniacs zich in om potentiële Nederlandse en Vlaamse deelnemers te interesseren in deze gevarieerde rallyraid. Ook volgt het bedrijf de rally op de voet om uitgebreid verslag te doen van de prestaties van de Nederlandse en Vlaamse deelnemers.   “We zijn er heel trots op dat we gevraagd zijn Benelux-agent te worden voor de TransAnatolia Rally. Deze rally is bedoeld voor amateurs en nog niet bijzonder bekend binnen de Benelux, ondanks dat er in elke klasse gestreden wordt”, zegt Roel Engel, eigenaar van Rallymaniacs.   Rallymaniacs informeert en faciliteert fans en deelnemers rondom rallyevenementen wereldwijd. Engel: “Daar past deze samenwerking dan ook goed bij. Door de TransAnatolia Rally toe te voegen als exclusieve partner, bieden we weer iets nieuws aan. Zo blijven we ons ontwikkelen en verbreden we ons aanbod.”   Blij met de samenwerking De organisatie is vanzelfsprekend blij met de samenwerking met Rallymaniacs. “We hebben al veel coureurs uit landen als Italië en Spanje. We voegen graag deelnemers uit Nederland en Vlaanderen eraan toe”, verklaart communicatie-manager Gökhan Basiplikci de samenwerking.     Veelvoudig Dakar-deelnemer Thomas de Bois ontdekte de rally al jaren geleden. Dit jaar staat de motorcoureur in Turkije aan de start voor zijn tiende TransAnatolia Rally. “Ik ben gek van het land, de gastvrijheid, de cultuur en de historie”, verklaart hij zijn vele deelnames.   “Je hebt er zulke mooie routes. De organisatie is top en je krijgt goede roadbooks. Iemand die avontuur zoekt en ambities heeft om verder te komen in de rallywereld, is bij de TransAnatolia aan het goede adres. Dat er al veel Dakar-deelnemers aan hebben meegedaan, zegt iets over de kwaliteit van de rally.”   Transfers Om de voertuigen in Turkije aan de start te krijgen, werkt de organisatie samen met een logistiek bedrijf. Voor een meerprijs zorgt deze partner voor de transfers van Triëst naar Mersin en terug. Dit is inclusief de douaneformaliteiten. Op verzoek kunnen ook andere noodzakelijke transfers (bijvoorbeeld van Nederland of Vlaanderen naar Triest) geregeld worden.   De veertiende editie van de TransAnatolia wordt dit jaar gehouden van 31 augustus tot en met 7 september. De achtdaagse route voert van Mersin naar Van. Volgens Gökhan Basiplikci kunnen deelnemers rekenen op een gevarieerde route van bijna 3000 kilometer. Die voert door bergen, bossen, dorpjes en historische locaties.   “Het is niet alleen een race, het is een spectaculaire reis door de verbazingwekkende geschiedenis, natuur, cultuur en gastvrijheid van Anatolië”, zegt Basiplikci. “Onze deelnemers reageren altijd heel enthousiast op de indrukwekkende en afwisselende natuur.”   Op donderdag 28 maart houdt Rallymaniacs een informatieavond over de TransAnatolia Rally bij RVL Auto’s aan de Bosscheweg 34 in Beek en Donk. Ook twee leden van de organisatie zijn daarbij aanwezig. Iedereen die meer wil weten over deelname en transportmogelijkheden kan zich aanmelden via info@rallymaniacs.nl. De bijeenkomst begint om 20.00 uur.

In 2025 betreedt Dacia als autofabrikant het World Rally-Raid Championship, waar drie teams onder leiding van ervaren coureurs Sébastien Loeb, Cristina Gutierrez Herrero en Nasser Al-Attiyah strijden om de overwinning in deze prestigieuze rally. De auto waarmee Dacia de uitdaging aangaat, draagt de naam Sandrider. Deze bolide wordt aangedreven door koolstofarme energieoplossingen, zoals synthetische brandstoffen, en biedt zowel hoge prestaties als een lage milieu-impact. Het robuuste ontwerp van de Sandrider omvat een versterkt, lichtgewicht stalen buizen chassis, carrosseriedelen van carbon en 4×4 wielaandrijving met een verbeterde gewichtsverdeling aan de voorzijde. Innovatieve technologieën, veelzijdige aanpassingen en een milieubewust ontwerp maken de Sandrider een serieuze kanshebber in de rally. Dacia’s toewijding aan duurzaam racen komt tot uiting in het gebruik van gerecyclede materialen en efficiënte brandstoftechnologieën. Het team De drie teams, elk onder leiding van ervaren coureurs, gaan vol ambitie de Dakar Rally tegemoet. Cristina Gutierrez Herrero, een leidende vrouwelijke figuur in de off-road rallysport, zal haar talenten inzetten met bijrijder Pablo Moreno Huete. Sébastien Loeb, de meest succesvolle rallycoureur ooit, vormt een team met bijrijder Fabian Lurquin. Nasser Al-Attiyah, een legende van de Dakar, wordt bijgestaan door zijn indrukwekkende palmares, waaronder vijf overwinningen in dit iconische evenement. Samen vormen zij The Dacia Sandriders. 

In de Dakar rally is alles groot. Zo ook het bivak. Het is een combinatie van grote witte tenten waarin noodzakelijke voorzieningen gehuisvest zijn, netjes opgestelde service trucks rondom rallyvoertuigen, campers en veel veelal dezelfde kleine tentjes in rijtjes of clusters. De grootste tent is enorm en gereserveerd als eetzaal. Een centrale plek waar de inwendige mens 24/7 kan worden voorzien van vocht en voedsel. Sommige teams hebben eigen catering mee, maar het is ook zonder vrijwel onmogelijk te bezwijken van honger en dorst. De kleinste tenten zijn gereserveerd voor de armzaligen die zich geen camper of slaaptruck kunnen veroorloven. Met uitzondering van de enkelen die zich uit principe niet willen onderdompelen in luxe en juist gaan voor het primitieve en daarmee zoeken naar de oer-Dakar ervaring. De pers heeft een eigen tent ter beschikking waar plekjes worden opgeëist door er zo snel mogelijk je spullen te deponeren. Een beetje “badlakens leggen” voor gevorderden, als u begrijpt wat ik bedoel. Zo heeft iedere tentvesting in het bivakdorp een eigen functie en dynamiek. Dwars door het tijdelijke dorp genaamd bivak loopt een breed pad waarover continu voertuigen af- en aanrijden. Daar zie je de meest mooie en bijzondere rallyvoertuigen voorbijkomen. Van de meest moderne, vers ontwikkelde en geconstrueerde voertuigen tot klassiekers uit de Dakar Classic. Opvallend is ook dat er zo nu en dan een elektrisch voertuig voorbij komt. Wat dat betreft zie je langs dat middenpad heden, verleden en toekomst voorbijkomen. Om te grote stofvorming tegen te gaan rijden er trucks met watertanks rond die de belangrijkste paden nathouden. Mooi te zien dat dit gebeurt met oude trucks die je op onze wegen niet of nauwelijks nog tegenkomt. Stuk voor stuk museale voertuigen die hier nog volop in bedrijf zijn. Het bivak is eigenlijk een groot mierennest waar continu activiteit is. Mensen van allerlei nationaliteiten en pluimage lopen kriskras door elkaar met allemaal hun eigen taak. Erg indrukwekkend. Ondanks verschil in nationaliteit en pluimage zijn er in de basis zaken die iedereen hier tot een gelijke maakt. Naast eten en drinken is dat het wegbrengen van de restproductie. Er is gelukkig geen gebrek aan toiletwagens die continu worden schoongehouden. Het is meteen een oefening in fysieke navigatie en behendigheid om soepeltjes je plek op de pot te vinden. De deur gaat lastig open omdat een prullenbak blokkerend werkt. Zo ligt in het bivak sanitair letterlijk de uitdaging om de hoek. Ok, we spoelen dit onderwerp even door. Het is geen nieuws dat, in de vaart der volkeren, het virus van de commercie vat heeft gekregen op de Dakar rally. Zo primitief en toegankelijk de rally ooit was, is het allang niet meer. De mediawaarde vanuit het sportevenement is enorm en daarmee ook de naam en het logo. Duur betaalde TV- en sponsorcontracten, stevige inschrijfgelden en natuurlijk ook een uitgebreid assortiment aan merchandise; het hoort allemaal bij de moderne versie van wat ooit Parijs-Dakar heette. Op het centrale “plein” vind je een heuse officiële Dakar shop en ter voorkoming van verveling is er een gamehal. Wie zich verveelt weet ik niet, wij in ieder geval niet. Het geheel is met hekken afgeschermd en het is lastig, zo niet onmogelijk om zonder accreditatie het bivak op te komen. Net buiten het bivak staan overigens een twintigtal helikopters en een mobiel tankstation. Het bivak is zo groot en vol activiteit dat je bijna vergeet het prachtige omliggende landschap te aanschouwen. Bijna….

Terwijl in het bivak in Saudi-Arabië de spanning voor de start steeds verder opbouwt is vandaag in zijn thuisland Frankrijk Dakar-legende René Metge overleden. Hij wist de rally in 1981, 1984 en 1986 te winnen, waarna hij in 1987 onderdeel van de organisatie was. Zijn prijzenkast staat nog veel voller, zo heeft hij de 24 uur van Le Mans voor bestelbusjes gewonnen, maar ook de Porsche 944 cup. Hij was meervoudig deelnemer van de 24 uur van Le Mans en heeft bij diverse rally’s in de organisatie gezeten, het laatst voor de Africa Eco Race. Metge is 82 jaar oud geworden. Wij wensen een ieder die hem lief had veel sterkte toe!

Twee maanden na de finish van de Morocco Desert Challenge heeft de organisatie de eerste details naar buiten gebracht voor de editie van 2024. Die vindt plaats van 11 tot en met 20 april in Marokko en de organisatie heeft een “epische” route gepland. De rally start bij de Atlantische Oceaan, in Agadir, en finisht bij de Middellandse Zee, in Saidia. Een aantal edities deed de MDC al een soortgelijke route, waarin alles wat Marokko te bieden heeft qua cross country wordt aangedaan. De route omvat zo’n 3.000 kilometer in 8 dagen met daarin veel nieuwe tracks die de rally nog niet eerder heeft geraakt. De route omvat veel afwisseling: snelle pistes, technische stukken, weidse Afrikaanse vlaktes, duinen, veel duinen, zoutmeren, rivierbeddingen en ook enkele karakteristieke en legendarische Dakar-tracks. In tegenstelling tot de eerste edities, waar 0 verbindingskilometers waren, zijn dat er nu wel een aantal. Deze worden echter tot het minimum beperkt. De organisatie heeft rekening gehouden met een belangrijke Islamitische periode, de Ramadan. Deze eindigt op 8 april. Op 11 april vinden dan de eerste keuringen plaats in Agadir, hier trekt de organisatie 2 dagen voor uit. Op 13 april start de rally met een proloog, 80 kilometer ten zuiden van Agadir, aansluitend rijdt de rally door naar Guelmin, waar het eerste bivak is. Daarna volgen 7 uitdagende etappes tot de finish in Saidia. In september komt de organisatie met meer details over de route. Daarnaast werkt de organisatie hard om de veiligheid te vergroten door, onder andere, de inschrijving te beperken tot 200 startende voertuigen, vroeger te starten, meer servicetijd, snellere sweeper-service op de proef, maar ook een verplichte cardiotest, verplicht airbag vest voor motoren en quads, beperking van de maximumsnelheid bij de SSV’s en medische check bij een brandstofstop voor motoren.

Afgelopen week kondigde Jean Louis Schlesser, de organisator van de Africa Eco Race, aan dat er op 13 juli een presentatie is over de Africa Eco Race. De presentatie is op donderdag 13 juli bij QFF in Eersel. Om 20:00 uur begint de presentatie, maar men is vanaf 18:30 uur welkom. De Africa Eco Race start op 30 december 2023 in Monaco en finisht op 14 januari bij het Lac Rose in Dakar, Senegal. Deze unieke wedstrijd gaat door de Sahara via Marokko, Mauritanië en Senegal. Schlesser laat in de uitnodiging weten dat de Nederlandse deelnemers een speciale plaats hebben in de rally vanwege de trouwe deelnames sinds de oprichting in 2009. Wilt u bij de presentatie zijn op 13 juli? Meld u dan aan via contact@africarace.com.

Na de Morocco Desert Challenge van vorige week kwamen er vanuit diverse hoeken vragen. Binnen de rallywereld zelf, maar ook daarbuiten bij bijvoorbeeld NOS en RTL. Twee sterfgevallen in twee dagen is verschrikkelijk en heftig. Wat doen organisaties nu om een rally veilig te maken voor deelnemers, maar ook voor de rest van het bivak? Wat gaat er mis? Buiten alles wat een organisatie doet om alles veilig te laten verlopen, gaat er ook wel eens wat mis. Het is een snelheidssport waarbij een ongeluk fataal kan aflopen. Het behoort tot de risico’s van de sport, hoe bruut dat ook klinkt, en deelnemers accepteren dit risico. Te hoge snelheden Het voelt tegenstrijdig, maar het kan zijn dat de snelheid te hoog ligt. De eerste Dakar Rally in Saoedi-Arabië, in 2020, is daar een goed voorbeeld van. Er waren veel uitgestrekte plateau’s waar vaak op het snelheidslimiet gereden werd. Een gat of hobbel kan dan heel link zijn, zeker als deze niet als een gevaar in het roadbook staat. Dat zorgde tijdens die Dakar Rally voor een crash van motorrijder Paolo Gonçalves, waarbij hij overleed. Motorrijders vormen sowieso een groter risico bij een valpartij. Zij zijn veel kwetsbaarder dan voertuigen met een rolkooi, maar ook daar kan de snelheid zorgen voor zware crashes. Tijdens de Morocco Desert Challenge van 2018 reed Tomas Ourednicek in een auto op topsnelheid over het strand en werd plots gelanceerd. Ook hier stond een gat of hobbel niet duidelijk in het roadbook waardoor hij hier niet voor afremde. Het resulteerde in een crash met heel veel schade, maar gelukkig geen letsel. Slechte roadbooks Het maken van een roadbook is erg moeilijk. De Dakar Rally begint met de route via (digitale) kaarten, daarna gaat een verkenningsteam kijken naar de spots die zijn gevonden en vanuit daar worden er stages uitgetekend. Het verkenningsteam gaat deze vervolgens rijden en de notes daarbij maken, zij doen dit op lage snelheid. Doorgaans zijn de roadbookmakers ervaringsdeskundigen en kunnen ze vrij goed inschatten hoe een situatie gaat zijn. Echter, zij zijn ook gewone mensen en maken wel eens een foutje of schatten iets verkeerd in. Tijdens rally’s zijn het dan ook vaak de navigatoren die klagen over de kwaliteit van de roadbooks. Zij hebben een bepaalde verwachting over hoe situaties worden getekend. Soms kan het zo zijn dat de organisatie bewust moeilijkheden inbouwt om daar het verschil te maken, dan is het een uitdaging. Wanneer een gevaar te laag, of hoog, wordt ingeschat door de makers dan heeft dat direct effect op de rest van de rally. Voorafgaand aan de start van de proef rijdt de organisatie de route nog een keer, om te kijken of er verschillen zijn en het roadbook aangepast moet worden. Zo kunnen er nieuwe sporen zijn, of juist verdwenen. Het maken van een roadbook is dus echt lastig, maar een slecht roadbook kan zorgen voor crashes of het gebrek aan vertrouwen bij de rijders en navigatoren. Het weer en de tijd van het jaar Tijdens de Morocco Desert Challenge dit jaar was het extreem heet. Dat had twee oorzaken: het was zomer in Marokko en de temperaturen lagen gewoon hoger dan verwacht. Zo ook tijdens de Dakar Rally’s in Zuid-Amerika, bijvoorbeeld in 2016. De eerste week was het extreem nat door El Niño, de tweede week extreem heet. Soms is daarop te anticiperen, maar niet altijd. Zo kreeg de organisatie van MDC veel commentaar dit jaar, al op de derde dag waren er deelnemers met hitteproblemen, maar alleen de laatste drie proeven werden ingekort. Voor een organisator is het heel vervelend om je proef in te korten, want je wilt iets laten zien en de deelnemers iets laten ervaren. Wellicht hadden ze dit eerder moeten doen, maar soms gebeurt dat ook te snel, volgens deelnemers. Wanneer het te snel gebeurd dan klagen deelnemers dat een rally niet zwaar genoeg is, als het te laat gebeurd dan brengt de organisatie de deelnemers in gevaar. Maar de mening van deelnemers is wel heel erg belangrijk om bepaalde keuzes te maken. Er zit dus ook een hoop politiek in de sport. De deelnemers, maar zeker ook teambazen, kennen de sterktes en zwaktes van henzelf en het materiaal en zullen ook op basis daarvan bepaalde kritiek leveren. Maar, wat gaat er dan allemaal goed? Zo lijkt het bijna alsof de organisaties weinig goed doen en er altijd kritiek is, maar dat valt wel mee. Heel veel zaken zijn er gewoon goed geregeld: medische teams, helikopters, eten, drinken en nog veel meer. Het zijn de extremen die zorgen voor de uitdagingen en problemen. Lunchpakketjes, eten en drinken Voor iedere deelnemer en andere mensen in het bivak zijn er altijd water en eten beschikbaar. Ook bij stops in de proef is er altijd iets om te drinken. Wanneer het heel warm is dan wordt er meer water uitgedeeld of soms zelfs verplicht om meer water mee te nemen. Eten en drinken nemen ze dus zeer serieus. Tijdens bijvoorbeeld de Dakar Rally of de Africa Eco Race zijn er ook lunchpakketjes voor iedereen, met daarin een stuk fruit, drinken en wat hartige en voedzame snacks. Voor deelnemers zijn deze er ook vaak in andere rally’s, voor bijvoorbeeld de pers niet altijd en die zouden dat graag meer zien. Is het dan altijd lekker? Nee, maar dat is het thuis ook niet. Ze proberen ook regelmatig de cultuur te adopteren in het eten, maar ook genoeg voedzame items op het menu te zetten. Mocht het nu echt niet lekker zijn, meestal is er wel ergens een team dat eigen catering mee heeft of zelfs de barbecue aansteekt. Medische teams De artsen in de rally zijn gewoon goed. Ze weten echt waar ze het over hebben en kunnen snel en accuraat handelen, wanneer dat nodig is. Zowel de artsen in de helikopters als in het bivak. Zij kunnen ter plekke moeilijke diagnoses stellen en nauwkeurige zorg verlenen, daarnaast hebben organisaties goed contact met ziekenhuizen in de regio van de rally. Ook de medici in de rally worden steeds strenger, net als in andere sporten. Bij de Dakar Rally wordt na een val altijd de rijder goed onderzocht en in de ogen gekeken. Kijkt hij of zij niet goed uit de ogen, dan moet diegene wachten of opgeven. Zij willen dus zo min mogelijk risico nemen met een deelnemer en dat is goed. Daarnaast waarschuwen ze ook pro-actief, wanneer er een virus in het bivak rondgaat of het kouder wordt of juist warmer, ze adviseren iedereen in het bivak. De topteams hebben soms ook eigen artsen en fysio’s mee. Dit puur voor de zekerheid dat deze beschikbaar is wanneer zij willen en soms zijn zij ook in het voortraject van de rally al betrokken bij de teams. Ze kennen de mensen en hun lichaam en hebben eventuele behandelplannen al voorbereid. Systemen aan boord Iedere rally wordt steeds moderner. In het WK wordt gereden met een elektronisch roadbook, een tablet met daarop de notes. Deze kunnen, indien nodig, realtime worden bijgewerkt. Maar er zijn ook allerlei sensoren en veiligheidssystemen, zo wordt automatisch de wedstrijdleiding gebeld bij een zware crash, wanneer er niet snel genoeg wordt gereageerd is de helikopter al onderweg. Tijdens proeven zijn er altijd snelheidsverschillen, de snelste auto rijdt sneller dan een langzame motor. Alle voertuigen hebben systemen aan boord waardoor de snelle auto weet dat er een trage motor voor rijdt en de motor weet dat er een snelle auto achter zit. Ook bij problemen wordt er een signaal gegeven dat iemand stil staat, dat gaat bijna altijd goed. Conclusie: eigenlijk is de sport heel veilig Eigenlijk is de sport heel veilig, maar… het is motorsport, de extremen worden opgezocht en er zijn mensen bij betrokken. Aan iedere sport kleven risico’s, een voetballer kan zijn been breken, een paardrijder kan vallen, ga zo maar door. De rallysport brengt gevaren met zich mee en die horen er ook bij. Organisaties doen er alles aan om zoveel mogelijk veilig te laten verlopen, soms reageren zij te laat of acteren ze te snel. Ze kunnen het niet altijd voor iedereen goed doen. Of alle rally’s op de kalender op het goede moment staan, daar gaan wij onze vingers niet aan branden. Op Dakar in januari in Bolivia was veel commentaar, want dan is het regenseizoen. Een rally in Marokko in de zomer, dat kan goed gaan, maar als het daar warm is dan is het meteen extreem heet. Zelfs de Russische Baja in de sneeuw is weleens op gravel verreden doordat er bijna geen sneeuw meer lag. De natuurelementen zorgen voor uitdaging, zolang deze maar verdraagzaam zijn voor mens en machine.

Met de winnaar in de SSV- en truckcategorie was er succes voor de Nederlanders tijdens de Morocco Desert Challenge. Bij de motoren ging de winst naar Lorenzo Santolino op de Sherco, Martin en Mitchel van den Brink wonnen in de Can-Am de SSV-klasse, met de Century waren Mathieu Serradori en Loic Minaudier het snelste van de auto’s en Vick Versteijnen, Teun van Dal en Andre van der Sande waren in de Iveco de snelste truck. De hoofdrol in de MDC van 2023 was de hitte. Tijdens deze editie was het extreem warm, waarbij de temperatuur veelal boven de 50 graden lag. De laatste drie proeven werden daarom ook ingekort door de organisatie. Tijdens de rally waren er twee sterfgevallen, Laurent Lichtleuchter kwam om het leven bij een harde crash en Bram van der Wouden bezweek door de hitte. Vanwege het overlijden van Van der Wouden in de vijfde etappe, werd de zesde etappe gecanceld voor de motoren. Motoren: Sherco-feestje Alle proeven werden gewonnen door een Sherco, of die van Santolino of die van Rui Gonçalves. Mede door een penalty van 11 minuten voor Gonçalves won Santolino de rally. Het verschil tussen de beide Sherco’s was 5:49 aan de finish. Pol Tarres werd derde op ruim 1,5 uur achterstand. De enige gestarte Nederlander was Van der Wouden. Tijdens de 5e etappe overleed hij aan de gevolgen van oververhitting en uitdroging. Ondanks dat de medische staf snel ter plaatse was, nadat een collega hem had gevonden, mocht hulp niet meer baten. SSV’s: Spannend duel tussen Van den Brink en Huzink Voor de gelegenheid maakten zowel Martin van den Brink als Gert Huzink de overstap naar een Can-Am. Het was de gehele rally spannend tussen hen beide, maar uiteindelijk trekt Van den Brink aan het langste eind. Een foutje van Huzink op de laatste etappe kostte hem teveel tijd. Het verschil aan de finish was slechts 2 minuten en 15 seconden. Rudy Roquesalane werd derde. Tijdens de vierde etappe vond er een zwaar ongeval plaats waarbij Lichtleuchter om het leven kwam. Auto’s: Frans onderonsje De eerste zes auto’s in het klassement kwamen uit Frankrijk. Waarbij de rally spannend begon tussen de top drie: Serradori, Simon Vitse en Jerome Pelichet. Serradori, in de Century, wist de aanvallen af te slaan en een gat te creëren naar zijn landgenoten in de MD buggy’s. Hij is ruim 44 minuten sneller dan Vitse aan de finish. De best geklasseerde Nederlanders waren Rients Hofstra en Evert Boersma in de Red-Lined. Trucks: Versteijnen profiteert van problemen bij Van Kasteren Janus van Kasteren begon uitstekend aan de rally, maar moest opgeven met technische problemen. Daardoor kon Versteijnen doorschuiven naar de leiding en deze gaf hij niet meer af. Igor Bouwens werd tweede op bijna 2 uur achterstand en Karoly Fazekas sloot de top drie af. De debutant Anja van Loon reed een sterke rally met verschillende top drie tijden, maar werd geplaagd door wat pech. Foto’s: Rallycool / Alessio Corradini

Tijdens de vijfde etappe van de Morocco Desert Challenge slaat het noodlot opnieuw toe. De 48-jarige motorrijder Bram van der Wouden bezweek door de hitte en uitputting. Nadat andere deelnemers hem zagen liggen bij zijn motor kwam medische assistentie, maar deze kwam te laat. Van der Wouden is het tweede sterfgeval van deze rally nadat gisteren Laurent Lichtleuchter om het leven kwam. Van der Wouden reed deze Morocco Desert Challenge voor het eerst in de Malle Moto klasse. In 2022 deed hij dat ook tijdens zijn eerste Dakar Rally, waarin hij moest opgeven na een val. Van der Wouden was bezig met de voorbereiding op Dakar 2023. Dit deed hij op zijn zelf gebouwde Sherco, een van zijn grote passies. Naast de Dakar en de MDC heeft Van der Wouden al diverse rally raids gereden. Waaronder de Heroes Legend, Breslau Rally en de Africa Eco Race. Rallymaniacs wenst de familie van Bram heel veel sterkte toe. Foto: Tim Buitenhuis

Tijdens de vierde etappe van de Morocco Desert Challenge, een loop rond Foum Zguid, is Laurent Lichtleuchter overleden. Bij een noodlottig ongeval, waarbij een ander voertuig de SSV raakte waar Lichtleuchter in zat, konden de artsen niets meer voor de Fransman doen. De rijder, Patrice Garrouste, heeft brandwonden overgehouden aan het ongeval. Al na 54 kilometer in de etappe ging het helemaal mis. Doordat het zicht slecht was, zag een andere deelnemer de Polaris van Garrouste en Lichtleuchter over het hoofd en raakte de buggy met 140 kilometer per uur aan de kant van de navigator. Door de zware klap ontstond er brand en heel veel schade aan het voertuig. Garrouste bleef bij bewustzijn en kon de Polaris verlaten, Lichtleuchter was meteen bewusteloos. De doktoren waren snel ter plekke, maar konden niets meer betekenen. De rally na vier etappes Bij de motoren blijft het spannend tussen de teamgenoten van Sherco. Rui Gonçalves wint de etappe, met 1 minuut voorsprong, en blijft daardoor Lorenzo Santolino voor. Het verschil is slechts 3,5 minuut. De derde positie in het klassement is voor Pol Tarres. Bram van der Wouden staat op de 24e positie, hij is de enige Nederlandse motorrijder in de rally. Na problemen in de derde etappe voor Michiel Becx moet de Brabander genoegen nemen met een bijrol. Hij was de leider in het klassement, maar kreeg gisteren problemen. Daardoor schoot landgenoot Gert Huzink door naar de leiding. Die weet hij te behouden, ondanks winst van Martin van den Brink. Jean Olivier Albaret ligt tweede en Van den Brink derde. Er waren meer Nederlanders met pech, zo kreeg Kees Box te maken met een gescheurde wielaandrijving en doet ook niet meer mee in het klassement. Het blijft een Frans onderonsje bij de auto’s. Mathieu Serradori leidt voor Simon Vitse en Jerome Pelichet. Rienst Hofstra is, op de 5e positie, de snelste Nederlander. Janus van Kasteren is de klassementsleider bij de trucks, hij heeft ruim 18 minuten voorsprong op Vick Versteijnen. Versteijnen won wel de 4e etappe, voor Van Kasteren. De derde tijd vandaag was er opnieuw voor Anja van Loon, maar na oververhitting in de cabine gisteren speelt de truck debutante geen rol meer in het klassement (staat momenteel 7e op ruim 3 uur), maar laat ze wel haar snelheid zien. De derde plaats in het klassement is voor Steven Rotsaert. Er zijn nog 4 etappes te gaan in Marokko, dus alles is nog mogelijk. Foto: Xtreme+

Na twee dagen rally is de Morocco Desert Challenge van Agadir naar Assa gegaan. Gisteren vond de proloog plaats en vandaag de eerste echte etappe. Tijdens de proloog bleek dat de navigatie voor de motoren aan het eind lastig was. De etappe van vandaag duurde vooral langer dan verwacht, doordat de helikopters niet op konden stijgen. Vandaag waren er al enkele verrassingen. Bij de motoren zijn het de Sherco’s die leiden. Rui Gonçalves is de snelste motor na de eerste 400 kilometer. Zijn teamgenoot Lorenzo Santolino volgt op ongeveer 5 minuten. Rodney Faggotter op de Yamaha volgt op de derde plaats om 16 minuten achterstand. Bij de motoren waren er tijdens de proloog wat navigatieproblemen, met name in het laatste stuk reden er een aantal motoren verkeerd en reden zij een kilometer of 6 te veel. Er was Nederlands succes bij de SSV’s. Michiel Becx leidt in de Arcane met een voorsprong van 4 minuten op Hugues Lacam en 8 minuten op Kees Box. Daarmee staan er momenteel 2 Nederlandse equipes in de top 3. Martin van den Brink staat 8e voor René van Eerd. Mathieu Serradori was na de eerste twee dagen de snelste auto, met de Century buggy. De Fransman leidt voor zijn landgenoten Simon Vitse en Jérôme Pelichet. Daarmee was er dus een Frans feestje aan het begin van de rally. De snelste Nederlander is Mike van Eikeren op de zevende positie, zijn teamgenoot Henk de Jong staat 8e. De snelste truck is Janus van Kasteren. De Dakar-winnaar nam zijn vorm mee in de eerste rally sinds de Dakar. Hij leidt voor de Belg Igor Bouwens met een voorsprong van 33 minuten, een groot verschil. Op de derde positie staat Anja van Loon. Bij haar truckdebuut weet ze dus direct voor een verrassing te zorgen in de Iveco. Vick Versteijnen staat vierde voor Steven Rotsaert. De derde dag van de rally gaat van Assa naar Foum Zguid over een proef van 416 kilometer die divers is. Met snelle en verraderlijke paden langs de Algerijnse grens, maar ook de eerste duinen staan morgen op het programma! Foto: RallyCool!

De vorige editie van de Morocco Desert Challenge is alweer drie jaar geleden. Maar de organisatie, onder leiding van Gert Duson, heeft niet stil gezeten en heeft een nieuw parcours voor de editie van 2023 uitgezet. De MDC vindt plaats van 21 tot en met 30 april en gaat van Agadir naar Merzouga. Daarnaast is de startlijst volgeboekt! Er komen 100+ motoren, 125 SSV’s, 100 auto’s en 25 trucks aan de start van de Morocco Desert Challenge. Dat brengt het totaal op 350 competitievoortuigen en 625 deelnemers. Samen met de monteurs, teammanagers, pers en organisatie betekent dit dat er meer dan 1.500 personen onderdeel zijn van de rally. De nieuwe route De MDC start zoals gewoonlijk op 21 en 22 april met de administratieve en technische keuringen in Agadir, de gezellige badstad aan de Atlantische Oceaan die de laatste 2 jaar een volledige transformatie onderging. Etappe 1, op 23 april, is een proloog van zo’n 50 km, in de buurt van Agadir. Zo kan je nog een nacht extra genieten van het comfort van een hotel. Etappe 2, op 24 april, start met een éénmalige liaison van zo’n 250km naar het legendarische Plage Blanche gevolgd door 360km lange special tot in het bivak in Assa. Meteen een pittige start dus. Etappe 3, op 25 april: Assa – Foum Zguid: 403 snelle kilomters door de militaire zone Etappe 4, op 26 april: Foum Zguid – Foum Zguid: 275 km / duinen van Erg Chegaga Etappe 5, op 27 april: Foum Zguid – Mhamid: 338 km / Erg Chegaga Etappe 6, op 28 april: Mhamid – Mhamid: 341 km / Oueds & Erg Chegaga Etappe 7, op 29 april: Mhamid – Merzouga: 324 km / Bergen, snelle pistes, duinen Etappe 8, op 30 april: Merzouga – Merzouga: 205 km / Duinen en WRC tracks 3 lussen voor extra comfort In het bivak van Assa blijft de rally 1 nacht; in de bivouacs van Foum Zguid, Mhamid en Merzouga telkens 2 nachten. Zowel voor de assistentie teams als voor de organisatie, vraagt het een enorme logistieke inspanning om een bivak elke dag af te breken en op een volgende plek weer op te bouwen. Door, naar analogie met de Tunisia Desert Challenge, het aantal verschillende bivaks van 6 naar 4 te brengen, wordt er meer ademruimte gegeven voor iedereen zodat er ook voor de monteurs ook af en toe eens de mogelijkheid is om wat bij te slapen of een pintje te drinken. Daarnaast zal er eerst worden afgestapt van het coast-to-coast-concept. De rally eindigt niet langer in Saidia, maar in Merzouga. Dit om verschillende redenen: Geen bivak meer op het hoog gelegen “Plateau de Rekkam”, met risico op temperaturen rond het vriespunt, maar een ongeziene finishparty, bij aangename warme temperaturen, midden in de duinen van Merzouga. Geen incidenten meer in Saidia zoals in 2019

Een kapot stuurhuis in het laatste gedeelte van de tweede etappe zorgt ervoor dat Erik van Loon en Sébastien Delaunay moeten opgeven. Erik heeft op dat moment de tweede plaats stevig in handen en loopt in op de leider, hij baalt van de uitvalbeurt. Anja van Loon is blij met de ervaring van Dmytro Tsyro. De samenwerking went snel en Anja heeft op een andere manier door de duinen leren rijden. “Ik ben vooral blij dat het goed gaat bij Anja en Dmytro,” vertelt Erik. “Zo kort voor de Dakar wisselen van navigator is een risico, maar het gaat goed tussen hen. Over mijn rally kan ik kort zijn, de potentie is er terwijl het resultaat weer ontbreekt. Het is de vierde rally op rij met problemen, ik hoop dat die voor Dakar zijn opgelost. We kwamen vrij snel achter een buggy te zitten, maar die reed goed door. Bij de tankstop waren we ruim 3 minuten sneller dan Moraes, dus wellicht had de winst er ingezeten vandaag.” Anja heeft vooral anders leren rijden: “Dmytro heeft zoveel ervaring, dat merk je aan alles. De rust in de auto, maar ook de tips die hij geeft. We zijn vandaag veel sneller dan gisteren, het voelt vertrouwd. Ik voel me helemaal klaar voor de Dakar Rally. Nog vier weken hard trainen en dan ga ik eindelijk beginnen aan het grote avontuur.” Op 31 december begint de Dakar Rally in Saoedi-Arabië. Afgelopen week werd de vernieuwde route gepresenteerd. “Het belooft een zware rally te worden met veel zand en duinen. Ik heb er heel erg veel zin in en ben ook heel benieuwd naar hoe Anja het gaat doen. Voor nu is het belangrijk om de auto goed te krijgen en ons fysiek en mentaal klaar maken voor de start over 4 weken,” besluit Erik.

Traditiegetrouw eindigde de 14e editie van de Africa Eco Race op zondag 30 oktober 2022 naast Lac Rose in Dakar met de laatste foto onder de finishboog Voordat de finishfoto gemaakt kon worden was er een 22 kilometer lange, of beter gezegd korte, proef vanaf het strand van Niokhob naar Lac Rose., gevolgd door de podiumceremonie waarbij de winnaars en finishers van deze bijzonder veeleisende 2022-editie werden gevierd. Het was een moment van verlossing, vreugde, emotie, gezelligheid en delen met de aanwezigen, families, vrienden, partners, media, vrijwilligers van de organisatie of simpelweg enthousiastelingen. Bovenal was het een kans voor iedereen om dit fantastische avontuur van 17 dagen en 5951 kilometer af te sluiten, van Monaco tot Dakar, via Frankrijk, Marokko, Mauritanië en Senegal. Niet eerder sinds 2009 is de Africa Eco Race zo moeilijk geweest voor de deelnemers en anderen in de rally. In de eerste plaats omdat het evenement verplaatst moest worden na de afgelasting van de editie 2021 en het uitstellen van de editie 2022 die aanvankelijk gepland stond voor maart. Ten tweede omdat veel tracks aanpaste moesten worden gezien de hoeveelheid aan evenementen die sinds de heropening van het land werden georganiseerd. En ten slotte omdat temperaturen in Mauritanië de 50 graden meerdere malen aantikte, met uitdagende etappes en met lichamen op de grens van uitputting. Kortom, de voertuigen en de mensen werden op de proef gesteld, maar ze haalden het einde van het avontuur dankzij hun doorzettingsvermogen en hun voortdurende inspanningen. Het waren Stefan Svitko op de KTM bij de motoren, Philippe Gosselin en Christophe Crespo met de Optimus bij de auto’s, Jean Dagher-Hayeck en Patrick Antoniolli met de Can-Am bij de SSV’s en Tomas Tomeck met zijn Tatra bij vrachtwagens die in hun categorieën de overwinning pakten en beloond werden met de prachtige bronzen trofeeën die de kaart van Afrika vertegenwoordigen, het oorspronkelijke land van de crosscountry rally raid. Velen van hen hebben toegezegd terug te komen en sommigen al in maart, aangezien de 15e editie van de Africa Eco Race zal plaatsvinden van 14 tot 26 maart 2023.

Het klassement van de Africa Eco Race staat zo goed als vast nu de rally aangekomen is in Senegal. Met de laatste getimede special nog in Mauritanië gingen alle deelnemers, serviceteams en anderen door het nationale park naar de grens met Senegal. Tijdens de briefing gisteravond in het bivak van Ouad Naga had Manfred Kroiss aangegeven dat de laatste getimede sector listig zou zijn omdat de sporen bedekt waren met vegetatie. Daarom adviseerde hij de deelnemers, vooral die op de motor, om zeer waakzaam te zijn. Een bericht dat iedereen ter ore nam want alle deelnemers kwamen probleemloos door de special van 122 kilometer. Stefan Svitko behoud vorm tot op de finish De Slowaak Stefan Svitko domineerde de laatste speciale etappe van de Africa Eco Race waarbij hij de Husqvarna van de Fransman Xavier Flick op afstand hield met 00:03:19, en de KTM van de Brit Robbie Wallace op 00:04:38. De Spanjaard Pol Tarres eindigde met zijn Yamaha op de vierde positie op 00:07:03 van de winnaar, 33 seconden daar achter was het de Husqvarna van de Italiaan Maurizio Gerini. Stephan Savelkouls eindige ook de laatste dag sterk in de top 10, landgenoot Gerben Lieverdink kwam als 24e over de finish van de laatste etappe. De Lac Rose etappe telt niet mee in het algemeen klassement van de Africa Eco Race. Daarmee wint Stefan Svitko deze 14e editie bij de motoren. Hij eindigt voor Maurizio Gerini en Xavier Flick. Xavier Flink wint met zijn derde plaats algemeen ook de MOTUL EXTREME RIDER categorie. Stephan Savelkouls is de beste Nederlander op de achtste plaats, Gerben Lieverdink als twaalde. Vader en zoon Schuttel ontbreken op de uitslag vandaag na een incident vlak voor het einde van de etappe van gisteren. De laatste etappe is voor David Gerard en Pascal Delacour Na de lastige dag van gisteren voor de twee Optimus-buggys wilden David Gerard en Philippe Gosselin, de twee Franse piloten, deze Africa Eco Race in stijl afmaken. David Gerard en Pascal Delacour wonnen met een voorsprong van 00:02:12 voor Philippe Gosselin en Christophe Crespo. Achter hen woedde een strijd tot het einde in de SSV EXTREME RACE categorie aangezien de Frans-Nigeriaanse Eric Schiano en Camille Pourchier de derde tijd neerzetten met 11 seconden voorsprong op de Can-Am van de Nederlanders Ruud Vollebregt en Gert Traa. Teamgenoten en landgenoten Laurens Meijer en Robert Visser maakten de top vijf van de dag compleet. Sander Derikx kwam vandaag solo in zijn Can-Am als zevende over de streep. In het autoklassement winnen Philippe Gosselin en Christophe Crespo deze 14e editie voor de Can-Am van de Senegalese Jean Dagher-Hayeck en de Fransman Patrick Antoniolli. Laurens Merijer en Robbert Visser pakken de trofee voor de derde plaats op vier wielen en Ruud Vollebregt en Gert Traa eindigen als vierde algemeen en op de derde trede van het SSV EXTREME RACE-podium. Door als 5e algemeen te eindigen voegt Tomas Tomececk een vierde trofee toe aan zijn prijzenlijst voor zijn winst bij de vrachtwagens. Morgen, zondag 30 oktober, start de mythische etappe naar Lac Rose met een spectaculaire start op het strand van Niokhob. Dit alles onder applaus van families, vrienden, partners en enthousiastelingen die in groten getale verwacht worden om de prijsuitreiking bij te wonen van deze 14e editie van de Africa Eco Race.

Of het nu op twee of vier wielen is, degenen die uit de special van vandaag kwamen, zullen ongetwijfeld opgelaten zijn. Het was in alle opzichten de moeilijkste etappe sinds de start van de Africa Eco Race in 2009. De etappe was 100% zand met veel duinen, allemaal met temperaturen tot 50 graden. Maar bijna iedereen die vandaag is gestart, kwam vanavond aan de finish na de etappe van 478 kilometer. Stefan Svitko laat het stof spreken “Het was de mooiste speciale etappe uit mijn carrière in crosscountry rally’s! Een droom voor elke motorrijder!” Dat waren de woorden van Stefan Svitko aan de finish van de etappe. De Slowaak won de etappe op zijn KTM met een voorsprong van 00:07:27 over de Husqvarna van de Italiaan Maurizio Gerini. Pal Anders Ullevalseter, ook op een KTM, eindigde als derde op 00:14:47. De Noor had 58 seconden voorsprong op de Yamaha van de Spanjaard Pol Tarres terwijl de Fransman Xavier Flick, die vanmorgen opende, daar 13 seconden achter eindigde als vijfde. Stephan Savelkouls eindige vandaag als achtste achter de Italiaan Alessandro Botturi die de afgelopen twee dagen in de sweeper heeft doorgebracht. Als zeventiende kwam Gerben Lieverdink over de finish. Vader en zoon Schuttel sluiten het dag klassement af met een 26e en 27e plaats. Dirk en Michael gaan op eigent tempo door deze Africa Eco Race en blijven uit de problemen. In het algemeen klassement lijkt Stefan Svitko de overhand te hebben en zou de volgende winnaar van het rally kunnen zijn als hij uit de problemen blijft. Hij heeft 00:53:02 voorsprong op Maurizio Gerini, en 02:21:58 op Xavier Flick die nog steeds leider is van de MOTUL EXTREME RIDER- categorie. Schitterende overwinning van Eric Schiano en Camille Pourchier Het was opnieuw een voertuig uit de SSV EXTREME RACE categorie dat vandaag won. Het is de Polaris van de Frans-Nigeriaanse Eric Schiano en Camille Pourchier. De nieuwkomers in de Africa Eco Race, en in de discipline, wonnen de eerste special in hun jonge carrière. Ze eindigen voor de Nederlanders Ruud Vollebregt en Gert Traa met hun Can-Am op de tweede plaats. Laurens Meijer en Robbert Visser die zich gisteren nog beschikbaar stelden om teamgenoten Andrea Tronconi en Alberto Bertoldi te helpen hadden vandaag zelf een momentje waarbij zij een koprol maakten met de South Racing SSV. Sander Derikx kwam vandaag als achtste over de streep na een zware dag zonder problemen. David Gerard en Pascal Delacour die over de streep kwamen met hun teamgenoten Philippe Gosselin en Christophe Crespo aan het sleeplint waren vastbesloten om de klassementsproef te winnen als eerbetoon aan hun teamgenoot en vriend Dominique Laure, die op de dag van vandaag een jaar geleden is overleden. Helaas bleek achteraf dat beiden OPTIMUS-buggys een tijdstraf kregen, en zakten in de dag classificatie. In het algemeen klassement gaan Philippe Gosselin en Christophe Crespo nog steeds aan de leiding met 07:02:44 voor Jean Dagher-Hayeck en Patrick Antoniolli. Op de derde trede van het voorlopige podium vinden we Laurens Meijer en Robbert Visser op 08:28:35 van de leiders. Morgen, na de afgelasting van de Senegalese klassementsproef vanwege de recente hevige regenval, staat er een klassementsproef van 122 kilometer in Mauritanië op het programma. Een spoecial die niet voor de hand ligt aangezien er veel dichte begroeiing is waardoor de tracks niet altijd zichtbaar zijn.