Ondanks een moeizame start en maagproblemen heeft André Thewessen de vierde etappe van de Morocco Desert Challenge afgesloten op de achtste plek. De Limburger blikt tevreden terug op de dag.
SS4 voerde het peloton van M’Hamid naar Tazzarine. Een gevarieerde etappe met vlakke woestijnpistes, technische rotspassages en langgerekte plateausecties. Vooral de eerste vijf kilometer vroegen extra voorzichtigheid.
Thewessen begon de etappe vanuit positie 31. Een joker had hem vroeger kunnen laten starten, maar daar was geen gebruik van gemaakt. “Ik vond het wel vreemd dat Mitchel van den Brink voor me stond”, vertelde Thewessen na de finish, “die heeft die joker ingezet.” Ondanks de achterstand in de startopstelling werkte hij zich gestaag naar voren. Veel buggy’s maakten ruimte. Dat hielp.
De openingskilometers waren echter verre van comfortabel. “Heel veel gaten, heel gevaarlijk”, zei Thewessen. De afspraak was om het rustig aan te doen. Dat hield hij vast, ook toen hij al snel achter een langzamere auto vast kwam te zitten. Die auto had een hogere snelheidslimiet dan zijn eigen buggy. Op de rechte stukken zag hij door het stof nagenoeg niets. “Als ik niks zie, ga ik stil staan tot ik weer wat zie”, legde hij uit. “Dat leergeld heb ik al betaald.”
Een technisch detail speelde ook een rol. De snelheidslimiter was ingesteld op 132 kilometer per uur, maar Thewessen reed toch enkele keren een paar kilometer te snel. Elke seconde boven de limiet levert een minuut tijdstraf op. Daarbij miste hij onderweg een waypoint. Navigator Arjan en hij besloten niet terug te rijden. “Gewoon weer door”, was het devies.
Ondertussen kampte Thewessen met maagproblemen. De afgelopen dagen leefde hij vrijwel uitsluitend op cola en bananen. “Het gaat de goede kant op”, vertelde hij, “maar het is nog niet over.” Toch reed hij op eigen zeggen op maximaal tachtig procent. Geen risico’s, nul uitstapjes die fout konden gaan. Het resultaat: een klassering die zijn eigen verwachtingen overtrof.
De komende etappes voeren door duinen. Dat perspectief stemt Thewessen positief. Hij gaf aan minder te houden van de vlakke stukken met hun snelheidslimiet dan van het technische duinwerk. “Voor de duinen zijn we gekomen”, sloot hij af.
FOTO: PHOTOVISION – CAROLINE DUPONT