De organisatie heeft besloten de zesde etappe van de Dakar Rally af te gelasten. Het slechte weer, met name veel regen, maakte het onmogelijk om een etappe te rijden. Het geeft de door Eurol gesteunde deelnemers de kans om het vermoeidheid een beetje kwijt te raken. Het bivak in Oruro was volledig ondergelopen en het was lastig om te werken aan de voertuigen, laat staan te slapen in een tent. Vandaag werd het hele bivak in colonne naar La Paz gereden. In La Paz mogen de deelnemers genieten van een rustdag. Voor velen is het de kans om zoveel mogelijk slaap te pakken. Anderzijds is het de kans om de motor, auto, quad of truck weer in de best mogelijke conditie te krijgen voor de zes proeven die nog komen.

Even had Frank Tilburgs vast gestaan in de modder in de vijfde etappe. Dat was het signaal om de rest van de tot 219 kilometer ingekorte proef rustig aan te doen om verdere problemen te voorkomen. Ondanks het uitstapje in de modder, waar Tilburgs vrij vlot uit wist te komen, maar waar anderen meer dan drie uur klem zaten, noteerde hij een keurige negentiende tijd. Omdat de zesde etappe wegens de hevige regen is afgelast, rijden de trucks vanavond via de weg naar La Paz waar morgen de rustdag is. Eigenlijk was het dus best goed gegaan met Team Tilburgs Truckparts. De DAF was als 21ste truck begonnen aan de etappe, maar zat al snel achter de Scania van Vick Versteijnen, die vóór hen was gestart. “Het begin was heel tricky”, vertelde Tilburgs in Oruro, waar het bivak dat zo ver onder water stond dat zij maar een plaatsje op het asfalt buiten het terrein hadden gezocht. “De route ging door de bergen, met allemaal steile toestanden, afgronden en haarspeldbochten. Door de regen was het spekglad. We hadden Versteijnen ingehaald, maar het was zo glibberig, dat we hem er maar weer langs hebben gelaten.” Toen het weer droog werd, ging Tilburgs Versteijnen weer voorbij, maar even verderop reed hij zich in een rivierbedding vast in de modder. “Even verderop stonden Ton van Genugten en Wuf van Ginkel nog veel vaster. Wij stonden gelukkig nog net gunstig genoeg om er uit te worden gesleept, zodat we weer verder konden. Daarna hadden we al vrij snel de trucks weer bijgehaald die ons waren gepasseerd terwijl we vast stonden. We hebben vanaf daar wel rustig aan gedaan en op eieren gereden om niet nog eens vast te geraken of andere fouten te maken.” Het modderbad kostte een beetje tijd, maar die maakte Tilburgs weer ruimschoots goed door de foutloze navigatie van Marcel Snijders. “We zagen aan de sporen dat er veel verkeerd waren gereden”, vertelt Tilburgs. “Al die sporen brengen je aan het twijfelen, maar Marcel wist het zeker, zei hij. En hij had gelijk: we zaten meteen goed.” Bij de tussenstop op 219 kilometer kreeg Tilburgs te horen dat de rest van de proef was afgelast vanwege de regen. Dat kon hij goed begrijpen. “We hebben van alles gehad onderweg: een zonnetje, maar ook regen en zelfs ijzel. Het bivak in Oruro is één grote modderpoel. We konden er niet eens op, dus we hebben een plekje op het asfalt gezocht. Daar stonden we, denk ik, nog het beste van allemaal.”

Jan van de Laar had zich prima vermaakt in de vijfde etappe van de Dakar 2017, maar het lachen verging hem toen hij arriveerde bij het bivak in Oruro. “We staan hier tot de knieën in het slijk”, rapporteerde hij. “Absurd hoeveel water hier is gevallen.” Dat de zesde etappe werd gecanceld en dat de trucks over de weg naar La Paz moesten, vond Van de Laar niet meer dan logisch. “Ze staan in het bivak al vast in de blubber.” De afgelasting betekende een extra rustdag voor de équipe Van de Laar. Dat kwam niet ongelegen, maar Jan van de Laar vond het wel jammer. “Wij zijn net weer lekker op gang. De auto is helemaal top, we hebben ons goed vermaakt in de duinen. Dat mocht ook wel weer eens, want we hebben al genoeg pech gehad.” In het begin van de verraderlijk gladde etappe, die vanwege de slechte omstandigheden op 219 kilometer werd ingekort, deed Van de Laar voorzichtig aan. De slingerende bergpaden langs diepe afgronden waren in de regen gevaarlijk genoeg. “Je schuift een ravijn in voor je erg in hebt”, wist Van de Laar. “Daar hebben we maar even een tandje terug genomen.” In de duinen die erna kwamen, ging het gas er weer op, en broer Ben navigeerde de DAF foutloos door de proef, waardoor Van de Laar op een 21ste tijd uitkwam. “We hebben één keer een lusje van 800 meter moeten maken omdat we in de verkeerde rivierbedding waren uitgekomen, maar dat had Ben heel snel in de gaten.” In het ondergelopen bivak in Oruro bracht het hele team de nacht door in de servicetruck. De tentjes opzetten in die modderpoel was geen optie. “We hebben de vloer leeggeruimd en de matrasjes daar neergelegd, zodat we allemaal droog lagen”, vertelt Van de Laar. “Het was even behelpen, maar we hebben nog best goed geslapen.”

In het ondergelopen bivak in Oruro was Daniël Bruinsma een beetje teleurgesteld. De navigator van Jos Smink had een beter resultaat verwacht dan de vijftiende plaats in de vijfde etappe. “De navigatie was ontzettend moeilijk, maar we hebben niet hoeven zoeken”, vertelt hij. “Ik heb alle waypoints. Dus ik had gedacht dat we wel wat hoger zouden zijn geëindigd.” Met de vijftiende tijd, op 41 minuten van etappewinnaar Gerard de Rooy, mochten Bruinsma en Smink echter best tevreden zijn en dat realiseerden ze zich uiteindelijk ook wel. “Die gasten voorin rijden zo ontiegelijk hard”, zag Bruinsma. “Die risico’s die zij nemen, willen wij niet nemen. We hebben onderweg ook gezien wat er allemaal mis kan gaan. We hebben auto’s en trucks muurvast of kapot zien staan, we hebben gezien hoe ze liepen te zoeken naar de juiste weg. Het was in de bergen spekglad, met een heleboel ravijntjes waar je niet in terecht moest komen. Dan hebben wij het prima gedaan.” De navigatie in de vijfde etappe was cruciaal. De nieuwe regels, waarbij de gps geen pijltje meer geeft als een voertuig in de buurt van een waypoint komt, maar dat punt slechts registreert als ‘gehaald’ in een straal van 300 meter, maakt het er niet gemakkelijker op voor Bruinsma. “Je moet ontzettend goed opletten en je vooral niet laten verleiden de sporen van anderen te volgen. Puur je eigen ding blijven doen en heel precies het roadbook volgen. Dat heb ik gedaan en we zijn nergens verkeerd gereden. Daarom snap ik niet goed dat we niet hoger zijn gefinisht, want we hebben geen tijd verloren met zoeken. Maar goed, we zijn er en het gaat verder allemaal prima.” Omdat de zesde etappe is afgelast vanwege de vele regen die het parkoers onbegaanbaar heeft gemaakt, hebben de mannen nu een twee rustdagen. De assistentie is vanmorgen al vertrokken naar La Paz, de racetruck gaat er vanavond achteraan. Foto: Condor Media 

“Ik heb altijd gedacht dat Bolivia niet aan zee ligt, maar het uitzicht toen ik wakker werd, leert me iets anders.” Toen Maik Willems zijn ogen open deed – op de achterbank van de service-auto van het Bastion Hotels Dakar Team – zag hij een grote watervlakte. “Er staat zo veel water in het bivak in Oruro dat we de zwembroek hebben aangedaan en een baantje hebben getrokken”, meldt Willems. “Het is niet te geloven wat een puinhoop het is.” Dat de zesde etappe werd afgelast vanwege de regen, vond Willems niet meer dan logisch. Bij aankomst in het bivak na afloop van de vijfde etappe was het al donker, zodat de impact van de aanhoudende regen niet meteen zichtbaar was. De tent opzetten was uitgesloten, zoveel was wel duidelijk. “We hebben met drie man in de service-jeep geslapen. Niet erg comfortabel, maar daar konden we in elk geval de kachel aan doen. Het was goed voor de teambuilding. We zijn weer een stuk dichter bij elkaar gekomen.” Pas laat op de avond had Willems de Toyota het ondergelopen terrein in Oruro op gestuurd. Met de smoor in. De vijfde etappe had veel tijd gekost. Niet alleen doordat de navigatie ‘donders moeilijk’ was geweest en ze naar alle waarschijnlijkheid een waypoint hebben gemist (de straftijd daarvoor is echter nog niet in de uitslag opgenomen), maar ook omdat ze vast kwamen te zitten op een graspol. “Ik weet niet precies hoe ze hier noemen, maar in Afrika is het kamelengras: een kneiterharde bult zand met wat stug gras erop. We stonden er met vier wielen los op. Toen we probeerden er af te geraken met behulp van de hydraulische jacks, maakten we die kapot. We hebben een uurtje staan knutselen om die weer te repareren, want een kromme jack kun je niet terug intrekken.” De graspol stond op een plaats waar Willems en navigator Rob van Pelt eigenlijk helemaal niet hadden moeten zijn. Ze waren verkeerd gereden op zoek naar een waypoint. “Dat hebben we ook niet meer gevonden”, zegt Willems. “Daar hadden we dus wel de smoor over in. We hebben nu twee dagen om de boel weer op orde te krijgen en onszelf te herpakken. Volkomen logisch dat de zesde etappe is afgelast. In het bivak zitten al auto’s vast, dus die proef is echt niet te rijden.” Willems en Van Pelt rijden vanavond over de weg naar La Paz, waar morgen de rustdag is. Maandag gaat de Dakar weer verder. Als het weer het toelaat tenminste. Foto: Condor Media

LA PAZ – De zesde etappe in de Dakar Rally 2017 van Oruro naar La Paz is afgelast. De organisatie kon door de aanhoudende regenval geen andere beslissing nemen. Verkenners van rally beoordeelden het parcours ‘onbegaanbaar voor de deelnemers’. De ASO (de organisatie van de Dakar Rally) liet weten dat de beslissing is genomen in het belang van de rally en in het belang van alle deelnemers en volgers. ,,Sommige deelnemers waren vanochtend nog bezig met de special van gisteren. De extreme weersomstandigheden maken het onmogelijk voor de deelnemers en hun voertuigen om het bivak in Oruro te bereiken. De special naar La Paz is volgens onze experts onbegaanbaar.’’ Veel serviceteams zijn inmiddels onderweg naar het bivak in La Paz. In de hoofdstad van Bolivia slaan de rallyteams hun tenten op. Morgen blijft het circus in La Paz. Zondag staat de rustdag op het programma. Voor veel teams komt de afgelasting van de zesde etappe als een geschenk uit de hemel. Tientallen deelnemers kunnen vandaag en morgen de wonden likken en de voertuigen prepareren voor de laatste week van de Dakar Rally. De formatie van Mammoet Rallysport is vanmiddag richting La Paz vertrokken. De reis over de begaanbare Boliviaanse wegen is ruim 200 kilometer. Voor de monteurs van Mammoet (en natuurlijke alle andere teams) is het te hopen dat de weersomstandigheden in La Paz beter zijn dan in Oruro. Ongeacht de omstandigheden moet er namelijk volop gesleuteld worden aan de Renault Sherpa van Martin van den Brink en de Renault front truck van Pascal de Baar. De Dakar Rally 2017 gaat maandag verder met de zevende etappe. Dat is het eerste deel van de zogenaamde marathon-etappe. In de rit van La Paz naar Uyuni (622 km totaal) wacht een special van 322 km. In het fameuze Alti Plano gebied rijden de coureurs een deel over de zoutvlakte. In het bivak van Uyuni verzamelen alle deelnemers zich. De service-voertuigen verblijven op een andere plaats. Alle teams moeten maandagavond zelf het onderhoud verrichten. Dinsdag is dan het tweede deel van de marathon. Die etappe eindigt na een klassementsproef van bijna 500 kilometer in Salta. Daarmee keert het Dakar-circus terug in Argentinië.

Hans Stacey had gehoopt dat hij de wedstrijd kon openbreken in de vijfde etappe. Een half uurtje zoeken naar een waypoint gooide echter roet in het eten. En aangezien de zesde etappe wegens het slechte weer in Bolivia is afgelast, moeten Stacey en zijn EVM-teamgenoot Peter Versluis geduld hebben tot maandag om een aanval te plaatsen. Met de dertiende (Stacey) en veertiende (Versluis) tijd waren de beide EVM-coureurs niet tevreden. Hans Stacey baalde er flink van zelfs. “We hadden de wedstrijd kunnen openbreken. De MAN liep fantastisch en het rijden ging super, maar we reden een verkeerde rivierbedding in en hebben daar veel tijd verspeeld met het zoeken naar een waypoint. We zijn 10 kilometer te ver doorgereden.” Even later, net voor de duinensectie in de tot 219 kilometer ingekorte vijfde etappe, moest Stacey nog een keer omdraaien om een waypoint op te pikken. “Ik heb begrepen dat bijna iedereen daar heeft lopen zoeken, maar dat maakt het misschien wel nog zuurder”, vond Stacey. “We hadden daar veel kunnen inlopen op de concurrentie. Maar ja, het is niet anders. Het is ook wel weer een troost dat anderen daar ook veel tijd hebben verloren.” In het klassement staat Stacey na vijf proeven op de achtste plaats, op 43.30 van zijn neef Gerard de Rooy. Peter Versluis staat op nog geen twee minuten van Stacey op de negende plaats. “Een kleine drie kwartier is nog niet zo’n probleem”, hoopt Stacey. “We hebben nog een week te gaan. Wel jammer dat de zesde etappe niet doorgaat, maar het is hier zo slecht dat zelfs in het bivak de trucks al vast staan. Het is één grote chaos.” Foto: Marcel van Vliet/EVM    

De Rainbow-truck was een van de laatste auto’s die nog het bivak in Oruro op mocht na afloop van de vijfde etappe van de Dakar 2017. Het terrein was veranderd in één grote modderbende na een dag aanhoudende regen. Een tentje opzetten was dus geen optie en daarom brachten Gerrit van Werven, Gerrit Zuurmond en Henk Schuiling de nacht door in de truck. Dat de zesde etappe wegens de regen werd afgelast, vond Gerrit Zuurmond niet zo erg. “Het was even behelpen”, vertelt Zuurmond vanuit Oruro, waarvandaan de trucks vanmiddag over de weg naar La Paz rijden. “We hebben de assistentietruck vannacht al naar La Paz gestuurd en hebben zelf in de truck geslapen. Die racestoeltjes zijn niet erg comfortabel. We hebben alle drie zere knieën en een zere rug. En het was koud.” Het was niet wat de mannen eigenlijk wel hadden verdiend na een uitstekende 24ste plaats in de tot 219 kilometer ingekorte vijfde etappe. “De proef is prima verlopen”, vertelt Zuurmond. “In de regen was het spekglad, maar we hebben niet vastgezeten of zo. De navigatie was ontzettend moeilijk. We hebben wel een beetje moeten zoeken, maar we hebben alles gehaald.” Ook een dag eerder, in de vierde etappe, was het goed gegaan. De duinen waren geen probleem voor Gerrit van Werven, maar Gerrit Zuurmond en Henk Schuiling hadden wel last gehad van de hoogte. Daarvan was gisteren geen sprake meer. “Gelukkig”, zegt Zuurmond, “want het is heel vervelend als je misselijk en duizelig in de truck zit tijdens de wedstrijd.” Met twee mooie resultaten op zak staat het Rainbow-team nu op de 21ste plaats in het klassement. Zuurmond had zich wel verheugd op de zesde etappe, maar is uiteindelijk ook wel blij dat die niet doorgaat. “De koppeling werkt niet goed. Hij komt niet meer in z’n vrij. Waarschijnlijk zit er modder in het koppelingshuis. Dat is bij het rijden vervelend en we hebben er gisteren ook wel last van gehad. Nu kunnen we alles even goed schoonmaken en nakijken. En ook zelf even goed rust pakken, want die dagen en vooral de afgelopen nacht hebben er wel ingehakt.” Foto: Condor Media

Ton van Genugten is wel iets gewend wat modder en viezigheid betreft. Maar de Boliviaanse modder deed hem in de vijfde etappe van de Dakar Rally de das om. Al vrij vroeg in de etappe reed de Iveco muurvast in de zuigende modder. Ook Wuf van Ginkel, die te hulp schoot, reed erin vast en zelfs een 6×6-aangedreven snelle-servicetruck kreeg hen niet los. De regen had het parkoers veranderd in een spiegelgladde modderbaan. “Wij waren de zesde of zevende truck en ik dacht dat het verstandig was om een nieuw spoor te kiezen, omdat het bestaande spoor al flink was uitgesleten”, vertelt Van Genugten vanuit het bivak in Oruro, dat ook helemaal onder water staat. “Maar de modder was daar zo zacht, die zoog de truck helemaal vast. Ik kon geen meter voor- of achteruit. We hebben gewacht op Wuf van Ginkel, maar toen die probeerde ons los te trekken, reed ook hij vast in de modder.” Beide Team De Rooy-Iveco’s moesten dus wachten op hulp van een 6×6-truck. Maar ook die kreeg hen niet los. “We hebben alles geprobeerd: langs voor, langs achter. Uiteindelijk is er een groep Bolivianen aan de slag gegaan met schoppen om de trucks uit te graven. Pas na drie uur waren we los en konden we verder. Wat een ellende.” Eenmaal weer op gang ging het vrij vlot, maar die drie uur waren op de tot 219 kilometer ingekorte proef natuurlijk niet meer in te halen. Zowel Van Genugten als Van Ginkel kreeg ook nog eens twee uur straftijd, omdat ze te lang over de etappe hadden gedaan. “Het klassement is nu wel naar z’n grootje”, stelde Van Genugten teleurgesteld vast. “Daarover hoef ik me geen illusies meer te maken. Het enige gelukje dat we hebben, is dat ik tiende stond bij het begin van de etappe. Ik mag dus nog een keer de joker inzetten en achter de top 10 starten in de volgende etappe.” Op die manier kan Van Genugten in elk geval kopman Gerard de Rooy nog ondersteunen, die aan de leiding staat in het klassement. “Dat is nu onze belangrijkste opdracht en daar gaat nu volledig de focus op.” Door de vertraging en de lange verbindingsrit vanaf de finish kwam Van Genugten pas diep in de nacht aan in het bivak in Oruro, waar hij een totale chaos aantrof. “Het lijkt wel de Zwarte Cross hier. Alles staat onder water. Het is één grote blubberbende.” De zesde etappe is wegens de slechte omstandigheden afgelast. De assistentietrucks zijn al onderweg naar La Paz, waar morgen de rustdag is. De wedstrijdtrucks rijden daar vanmiddag heen. Foto: Rallyworld Weyens

De zesde etappe in de Dakar 2017 van Oruro naar La Paz is afgelast. Dat heeft de organisatie besloten na aanhoudende regenval. Verkenners van de organisatie beoordeelden het parcours onbegaanbaar voor de deelnemers. In een verklaring liet ASO vanochtend weten: “Sommige deelnemers zijn nog steeds bezig met de special van gisteren. De extreme weersomstandigheden weerhouden deelnemers en hun voertuigen het bivak in Oruro te bereiken. Verkenners zijn gisteren de proef naar La Paz op gegaan en hebben melding gemaakt van verslechterende omstandigheden op de proef. Als gevolg daarvan is etappe 6 naar La Paz afgelast.”

Eurol is terug in Dakar. We steunen veel deelnemers in de zwaarste rally ter wereld en brengen je dagelijks een update over hun verrichtingen in Bolivia. Kees Koolen werkte hard en kreeg vandaag de beloning. Koolen pakte de eerste overwinning voor zijn Barren Racing team en was daar zeer content mee: “We hebben twee jaar lang gebouwd aan deze quad en het werkt zoals we graag willen. In de eerste dagen hadden we wat problemen maar die zijn nu allemaal opgelost.” De omstandigheden waren zeer lastig met de altitude en de regen die viel tijdens de etappe. De wedstrijdleiding van de Dakar besloot de etappe in te korten en dat was gunstig voor een aantal rijders. Maikel Verkade reed een goede etappe en verstevigde zijn positie in het klassement. Robert van Pelt had wat meer moeilijkheden met het vinden van de goede route, maar hij kwam binnen op positie 74. Als een van de koplopers moest Xavier de Soultrait als eerste zijn weg vinden door de proef naar Oruro. De gecompliceerde navigatie kostte De Soultrait veel tijd maar een klassering in de top tien heeft hij nog altijd. Erik van Loon werd elfde in de ingekorte vijfde etappe. Van Loon had pech een paar dagen geleden maar is positief als altijd en denkt dat een goede klassering nog altijd mogelijk is. Tim Coronel heeft veel pech gehad met zijn auto in de laatste dagen. Vandaag had hij echter best een goede rit met een 42e plaats. Zijn broer Tom ervoer meer problemen en is op sleeptouw gekomen met een andere deelnemer, het échte Dakar gevoel! Met veel regen op de piste was het een uitputtende etappe voor vele coureurs. Drie van de door Eurol gesteunde trucks finishten wederom in de top-15. Pascal de Baar was de eerste die bij de finish kwam op een twaalfde plaats. Hij werd op de hielen gezeten door Peter Versluis en Hans Stacey van het Eurol/Veka MAN Rallyteam. Vick Versteijnen had een goede dag in de vijfde etappe met de gewenste top-20 positie. Hetzelfde kan gezegd over Frank Tilburgs die erg sterk reed en twintigste werd. Jan van de Laar viel daardoor net buiten de top-20 maar dat was al een hele verbetering na een aantal lastige proeven voor de mannen van Fried van de Laar Racing. Steven Rotsaert houdt de Belgische eer hoog in Dakar met een 22e positie in de vijfde etappe. Aad van Velsen en Martin van den Brink hadden meer problemen in de etappe maar haalden de finish in een prima tijd. Van Velsen werd 32e. Van den Brink kreeg te maken met een kapotte turbo maar kon de finish bereiken. Ed Wigman reed weer een solide dag ondanks dat hij een aantal deelnemers geholpen of gesleept heeft.

ORURO – De formatie van Mammoet Rallysport kijkt met gemengde gevoelens terug op de vijfde etappe in de Dakar Rally. Martin van den Brink en zijn co-piloten Marcel Blankestijn en Daniel Kozlovský moesten afrekenen met de pechduivel. Pascal de Baar, Wouter de Graaff en Martin Roesink reden opnieuw een ijzersterke etappe. De Baar en zijn manschappen staan inmiddels vijfde in het klassement. De grote regelmaat betaalt zich op dit moment dubbel en dwars uit. Martin van den Brink kwam in de vijfde etappe sterk uit de startblokken. Na twee meetpunten was de achterstand op de koplopers Kolomy en De Rooy slechts enkele minuten. ,,We waren lekker bezig. Het is jammer. Het rijden gaat goed. Aan ons ligt het niet. De techniek laat ons echter in de steek. Daar moeten we mee aan de slag. We moeten er nu het beste van zien te maken.´´ De winnaar van de tweede etappe kwam vrijdagavond net voor de klok van 24.00 uur (Nederlandse tijd) als 40e (op 3 uur en 58 minuten en 53 seconden van etappewinnaar Gerard de Rooy) binnen. ´Voor de tweede keer in drie dagen een turbo kapot. Ongelooflijk!´ In de ingekorte proef over 219 kilometer van Tupiza naar Oruro in Bolivia moest Van den Brink op 70 kilometer voor de finish noodgedwongen de Renault Sherpa aan de kant zetten. ,,De turbo begaf het. Ik snap niet dat het nu al voor de tweede keer gebeurt. We hebben uitvoerig getest en dat ging duizenden kilometers zonder problemen. Nu hebben we er twee kapot in drie dagen. Ongelooflijk,´´ aldus Van den Brink. De mannen van Mammoet Rallysport probeerden zich tijdens het wachten te vermaken. Martin pakte de satelliet telefoon en belde met het thuisfront. ,,We moeten wachten op de servicetruck van Ed Wigman. Maar dat duurt even, omdat hij ook Tom Coronel op sleeptouw heeft.´´ Later bleek Ed Wigman zijn ´pakketje´ verloren te hebben en kon hij in rap tempo naar de mannen van Mammoet toe. ,,We moesten, toen hij uiteindelijk bij ons was, nog een uurtje sleutelen. Vervolgens hebben we de proef rustig uitgereden. We hopen de komende dagen op meer succes.´´ Martin had overigens meer collega´s gezien die in de problemen zaten. ,,We zagen onder andere Wuf van Ginkel en Ton van Genugten tot de assen aan toe in de blubber staan. Bij een rio hadden ze het verkeerde spoor denk ik. Later bleek ook een shovel die er aan te pas moest komen vast te zitten,´´ zo vertelde Martin, net voordat hij de etappe kon voortzetten. Meer reden tot lachen voor Pascal Pascal de Baar, de trouwe secondant van Van den Brink had meer reden tot lachen. De ervaren coureur uit Beekbergen reed opnieuw een onverstoorbare etappe. De 47-jarige De Baar zag zich na een heftige etappe terug op de 12e plaats in het dagklassement. De Baar nestelde zich door zijn constante prestaties in de top vijf. De achterstand van het trio in de Renault front truck op koploper Gerard de Rooy is 32 minuten en 25 seconden. Pascal, Wouter en Martin eindigden in de eerste vijf etappes respectievelijk als 17e, 14e, 8e, 6e en vrijdag dus als 12e. De omstandigheden in het bivak van Ororu zijn overigens verre van ideaal. De overvloedige regenval van vandaag heeft het volledige servicepark onder water gezet. De contrasten in Le Dakar zijn groot. Niet alleen op sportief gebied.

Erik van Loon had zich erg verheugd op het tweede deel van de vijfde etappe van de Dakar 2017. Maar dat deel werd geschrapt. Door de aanhoudende regen was het parkoers tussen Tupiza en Oruro in Bolivia in iets wat het midden hield tussen een modderpoel en een ijsbaan. Aan de finish van de tot 219 kilometer ingekorte proef noteerde Van Loon de elfde tijd, op 31 minuten en 46 seconden van dagwinnaar Sébastien Loeb. Navigatie was cruciaal in de vijfde etappe. Hoe moeilijk het was, bleek wel uit het feit dat iedereen, ook de top 3, moest zoeken naar waypoints. Ook Van Loon en zijn navigator Wouter Rosegaar raakten het spoor bijster. “Daar zijn we naar mijn gevoel te veel tijd mee verloren. Bij het eerste punt zijn we op een gegeven moment een heel eind terug gereden. Vanaf daar zijn we opnieuw begonnen en toen bleek dat we vijf meter verder naar rechts hadden gemoeten. Daar baalde ik wel van.” Even verderop was een volgend lastig punt. In het roadbook stond de aanwijzing ‘meerdere tracks’. Welke daarvan de goede was, moest blijken uit de opgegeven kompaskoers. “We dachten dat we goed zaten, maar het waypoint kwam niet. Er kwamen wel allemaal auto’s teruggereden, dus wij zijn ook omgedraaid. Gelukkig vonden we het toen vrij snel, met een beetje mazzel, en hoefden we niet 14 kilometer terug naar het laatste referentiepunt waarvan we zeker wisten dat het goed was. Al met al zijn we wel een half uur zoet geweest met dat zoeken. Dat is jammer, want het rijden ging super.” De route was prachtig, vond Van Loon, met kronkelpaden door de bergen, rivierbeddingen, een partij duintjes en een flink stuk off-piste, maar de omstandigheden maakten het hachelijk. “Je kon het geen buien meer noemen. Het was gewoon plankgas regen. Met bakken kwam het uit de lucht. Het regende op een gegeven moment zo hard, dat ik medelijden had met de motorrijders. Wij konden vanuit de auto al haast niets meer zien, dus die jongens hadden het helemaal zwaar.” De regen veranderde de ondergrond is een onvoorspelbare modderpoel, met enorme plassen. “Het was niet in te schatten hoe de grip was, omdat het steeds anders was. Witte klei, rode klei, soms droog, soms was het net ijs, zo glad. Ik kan wel snappen dat ze de proef hebben ingekort. Het was echt gevaarlijk op sommige momenten.” Met zijn elfde tijd was Van Loon niet helemaal tevreden, maar ‘teleurgesteld’ was het ook niet. In het klassement kroop hij weer twee plaatsjes op, naar de twintigste positie. “Het zou me niet verbazen als ze de zesde etappe afgelasten vanwege de regen. Dat zou jammer zijn, want dat is weer een kans minder om tijd terug te harken”, zei Van Loon in het bivak in Oruro, waar iedereen tot de knieën in het water stond en waar de campers vanwege de blubber niet kunnen komen.

Nog maar twee dagen geleden leek het prolongeren van zijn titel een lastige opgave te worden voor Gerard de Rooy. Maar in etappe 4 pakte de Iveco-coureur uit Son al 20 minuten terug op zijn concurrenten en vandaag sloeg hij hen nog harder rond de oren. In de tot 219 kilometer ingekorte vijfde etappe, van Tupiza naar Oruro in Bolivia greep De Rooy niet alleen de dagoverwinning (zijn 32ste), maar ook de leiding in het klassement. Vanwege slecht weer in het hooggebergte in Bolivia zag de organisatie van de Dakar zich genoodzaakt de proef drastisch in te korten. Overbodige luxe was dat niet, want in de 219 kilometer die overbleven gebeurde weer van alles. “Het was een heel moeilijke proef, met spekgladde rivierbeddingen, duinen en extreem lastige navigatie”, meldde Gerard de Rooy. “De eerste 60 kilometer was door de bergen. Heel tricky, met overal kleine ravijntjes. Wij zijn er één keer per ongeluk eentje in gereden, maar we konden er meteen langs de andere kant weer uit. Toen wij daar reden, was het nog redelijk droog, op een paar spatjes na. Later ging het harder regenen. Ik vond het niet tegenvallen. De grip van de Goodyear-banden was uitstekend. Maar als de hele bups achter ons daar een flinke bui heeft gehad, moet het een ijsbaan zijn geworden.” In de duinen op het einde van de proef was het vooral de navigatie die voor hoofdbrekens zorgde. Veel deelnemers gingen er de fout in en verloren tijd met het zoeken naar de juiste weg, maar De Rooy’s Spaanse navigator Moi

De vijfde etappe in de Dakar Rally is vrijdag flink ingekort. Nog lang niet alle deelnemers zijn aan de finish. De feiten tot nu toe op een rij. ASO kort etappe 5 in Het slechte weer in Bolivia heeft ervoor gezorgd dat etappe 5 vandaag ingekort is. De ASO maakte rond 11 uur lokale tijd bekend dat de omstandigheden te slecht waren om de deelnemers het tweede bedrijf van de proef in te sturen. Deelnemers mochten vanaf de neutralisatie op kilometer 219 in de proef hun weg vervolgen via de openbare weg. Oorspronkelijk stonden er 447 kilometer proef op de planning. Nederlands succes bij de quads Kees Koolen verraste bij de quads met een overwinning in de vijfde etappe. Koolen mocht als vierde starten en zag hoe de concurrentie in de fout ging in het moeilijke stuk van de proef. Zijn voorsprong liep daardoor op tot zeven minuten aan de finish. De tweede plaats was er voor Gustavo Gallego. Simon Vitse werd derde. Met de overwinning van Koolen was er ook minder goed nieuws voor de Boliviaanse volksheld Walter Nosiglia. Hij won de etappe van gisteren maar kwam vandaag niet ver, hij heeft de rally verlaten met technische problemen. De Rooy pakt tweede dagzege op rij Nog niet alle trucks zijn binnen maar het lijkt erop dat Gerard de Rooy zijn tweede dagzege op rij te pakken heeft. In de vijfde etappe naar Oruro pakte De Rooy met name in het tweede deel van de etappe flinke voorsprong op de Russen van Kamaz. De Rooy – nog niet op de hoogte van de resultaten van de concurrentie liet aan Rallymaniacs weten: “Alles perfect gegaan. Het was heel moeilijk met navigeren, maar we hebben geen fout gemaakt.” De ontknoping van de etappe lees je in het liveblog. Loeb pakt zijn tweede dagzege Sebastien Loeb heeft zijn tweede etappe van de rally gewonnen. Loeb en zijn navigator Elena hadden de minste moeite met het navigeren in het moeilijke deel en pakten enkele minuten voorsprong op Nani Roma. De achterstand van Roma werd in de slotfase nog erg klein, maar de overwinning van Loeb kwam niet meer in gevaar. In het klassement verloor Cyril Despres al na een dag de leiding aan teamgenoot Stephane Peterhansel. Despres verloor ten opzichte van Loeb tien minuten op de finish. Mikko Hirvonen van Mini verloor ruim 45 minuten en duikelt in het klassement. Erik van Loon werd elfde op 31 minuten. Van de andere Nederlanders is alleen Maik Willems op dit moment gefinisht. Klassement bij de motoren weer overhoop Vanochtend mocht niet Joan Barreda maar Pablo Quintanilla aan de etappe beginnen als klassementsleider. Barreda kreeg na afloop van de vierde etappe een tijdstraf van een uur wegens het tanken buiten de daarvoor bedoelde zone. Ook de vijfde etappe verliep niet bepaald vlekkeloos voor de Spanjaard. Hij ging de mist in met navigeren en verloor meer dan veertig minuten. Ook heeft hij waarschijnlijk een waypoint gemist. In zijn spoor volgden een heel aantal andere rijders waardoor het klassement bij de motoren na etappe 5 weer compleet overhoop ligt. Winnaar werd Sam Sunderland die als een van de weinigen niet in de fout ging met de navigatie richting het derde meetpunt. Het is voor Sunderland de eerste dagzege sinds 2014. In het algemeen klassement gaat de Brit nu ook aan de leiding. Paulo Goncalves werd tweede op zeven minuten voor Adrien van Beveren. Daarachter liepen de verschillen snel op. Xavier de Soultrait, vanochtend de nummer vier in het klassement, verloor een half uur. Joan Barreda kwam op 37 minuten binnen. Van Pelt, Verkade en Bos gefinisht De drie nog overgebleven Nederlanders bij de motoren zijn in de vijfde etappe gefinisht. Verkade eindigde op een 48e plaats, ruim een uur na Sunderland. Robert van Pelt verloor flink wat tijd en de leiding in het kistklassement. Hij kwam op 1 uur en 44 minuten achterstand van Sunderland binnen. Arjan Bos werd 111e.

De Dakar verblijft op Boliviaanse hoogte deze dagen. Deelnemers moeten wennen aan de omstandigheden terwijl de vermoeidheid toeslaat. Met deze factoren en de variatie in landschappen en tracks, wordt deze etappe gerekend tot een van de zwaarste. Dit ligt volledig in lijn met de spirit van Dakar die ook nog eens gekarakteriseerd wordt met twee moeilijke duinpartijen aan het eind van de etappe.

Eurol ondersteunt vele deelnemers van de Dakar Rally 2017. Deze deelnemers werken elke dag erg hard om het beste resultaat te halen, of het eind van de etappe. We updaten je dagelijks over hun verrichtingen. Xavier de Soultrait blijft scoren. In weer een zware etappe finishte de Fransman op een tweede plek, hij bleef erg dicht bij de fabrieksrijders in het veld. De Soultrait staat ook nog altijd in de top tien van het algemene klassement. Robert van Pelt werkte zich weer fantastisch door de vierde etappe, hoewel het veel energie vroeg van de jonge Nederlander. Van Pelt staat aan de leiding van het kistklassement en is gemotiveerd zijn algemene klassering te verbeteren. Maikel Verkade deed het weer goed. Hij houdt van de duinen en hij houdt van zware dagen. Verkade finishte in de top-50 in de vierde etappe en komt steeds dichterbij aan een plaats bij de eerste vijftig in het klassement. Na een zeer moeilijke dag kon Erik van Loon wel wat positiviteit gebruiken. Hij kreeg dat in de vorm van een zware etappe waar hij wat plaatsen won. Aan het eind van de etappe was hij verrast met een achtste plaats. Tim en Tom Coronel hadden technische problemen de afgelopen dagen, maar opgeven doen ze niet. Beide kwamen ze binnen rond de veertigste plaats, ze reden goed deze etappe. Bij de trucks kwamen vier van de door Eurol gesteunde deelnemers binnen in de top vijftien. Pascal de Baar deed het erg goed door zowel andere deelnemers te helpen als zelf de snelheid er goed in hebben. De Baar eindigde op een zesde positie na een lange dag. Hans Stacey en Peter Versluis van het Eurol/Veka Rallyteam benaderden de zware etappe iets rustiger, ze willen zich vooral laten zien in het tweede deel van de rally. Martin van den Brink had grote problemen in de derde etappe maar was sterk onderweg in de vierde proef. Van den Brink moest ver van achteren starten maar vloog door de duinen en bracht zijn Renault op een veertiende plaats in het bivak. Vick Versteijnen had ook problemen in eerdere etappes, maar vond de snelheid voor een sterke dag op donderdag. Versteijnen eindigde als twintigste, net voor Frank Tilburgs die steeds dichterbij een top twintig positie in het klassement komt. Jan van de Laar had een lange dag in de derde etappe, het ging allemaal net wat makkelijker in etappe vier. Hij kwam binnen op positie 23. Aad van Velsen reed zich de top dertig binnen en hij zal tevreden zijn met de resultaten tot nu toe. Ed Wigman blijft doorgaan waar anderen stilvallen. Wigman hielp andere deelnemers naar de finish en moest zelf ook nog het een en ander afronden. In de vierde etappe moest hij van ver komen maar zijn doel is simpel: Andere mensen helpen en zelf Buenos Aires halen. Helaas moesten ook een aantal van de door Eurol gesteunde rijders opgeven. Jurgen van den Goorbergh had teveel pijn om nog door te rijden na een val in etappe drie. Ebert Dollevoet viel ook uit, hij kreeg te maken met technische problemen.

TUPIZA – Het team van Mammoet Rallysport heeft weer eens een ouderwets staaltje van doorzettingsvermogen ten toon gespreid. Vanuit volslagen kansloze positie knokte Martin van den Brink zich op de valreep naar de startstreep. De Harskamper en zijn co-piloten Marcel Blankestijn en Daniel Kozlovský werden beloond voor hun vastberadenheid. De finish halen van de vierde etappe was het doel na een dramatisch verlopen derde etappe. In die opzet slaagde de Harskampse doorzetter cum laude. Een 14e plaats in de etappe was de beloning. De stemming in het bivak was voor die tijd al opgevrolijkt door de uitstekende prestatie van Pascal de Baar. De snelle assistent van Mammoet Rallysport reed in de vierde etappe voor eigen kansen en in zijn eigen tempo. De coureur uit Beekbergen parkeerde de Renault front truck als zesde in het bivak. Pascal de Baar, Wouter de Graaf en Martin Roesink moesten 19.10 minuten toegeven op etappewinnaar Gerard de Rooy. Naast de uitstekende dagklassering klom het trio in het algemeen klassement naar een zevende plaats. De achterstand op koploper Dimitri Sotnikov (Kamaz) is 17 minuten en 17 seconden. Na een zenuwslopende 24 uur keerde de rust daarmee enigszins terug in het serviceteam. De formatie van Martin van den Brink heeft de afgelopen 40 uur het nodige meegemaakt. Na de glorieuze ritwinst in de tweede etappe was woensdag alles anders. ,,Het lijkt of we een marathon-etappe hebben afgelegd. In het tweede deel van de derde etappe ging de motor kapot,´´ aldus Martin van den Brink na terugkeer van de vierde special. ,,De injector was kapot en de turbo moest vervangen worden.´´ In de strijd tegen de techniek waren Martin, Daniel en Marcel overgeleverd aan het team van Ed Wigman. Zij hadden de noodzakelijke onderdelen in de truck. Ook vanuit het bivak werd, onder aanvoering van Steven van de Craats, de nodige actie ondernomen om de koploper in het truck-klassement in de race te houden. ,,Het was een heftige nacht en ochtend,´´ aldus een opgeluchte Van de Craats. ,,In het bivak zagen we het op een gegeven moment ook heel somber in. Maar gelukkig kregen we nog een starttijd.´´ Voor het zover was moesten de mannen van de truck met startnummer 506 de Renault Sherpa repareren en vervolgens de nacht doorbrengen op de route. ,,Daniel heeft volop gesleuteld. Marcel ging in de tussentijd hout sprokkelen en zo hebben een kampvuurtje gemaakt en bij het vuur geslapen. Vanochtend (donderdagochtend) konden we om 7.00 uur verder en waren net op tijd in het bivak om de stempels voor de vierde etappe te halen.´´ De gebruikelijke servicebeurt voor de truck viel daarbij in het water. ,,We hebben heel snel de belangrijkste dingen kunnen doen. Vervolgens moesten we weer 100 kilometer door de bergen terug naar de start voor de vierde proef.´´ Van den Brink en zijn manschappen begonnen op ruime achterstand aan de rit van San Salvador de Jujuy (Argentinië) naar het Boliviaanse Tupiza. Iedereen in het kamp van Mammoet hield zijn hart vast. ,,We moesten van start met een truck die niet goed liep. We hadden maar vijf cilinders en hij rookte als een schoorsteen,´’ aldus de 46-jarige Van den Brink. In de Boliviaanse duinen op ongeveer 3500 meter hoogte bleek de Renault Sherpa zich als een vis in het water thuis te voelen. Martin en zijn co-piloten ‘vlogen´ over de duinen en stonden uiteindelijk met een 14e tijd aan de eindstreep van de etappe over 416 kilometer. De achterstand op winnaar De Rooy bedroeg 42 minuten en 22 seconden. Maar dat was slechts bijzaak. ,,We moesten de finish halen en hopen dat we niet te veel schade veroorzaakten. Ik ben heel blij dat we er zijn. Mario Kress en zijn mannen hebben nu tijd genoeg om de truck weer fris aan de start te brengen. Morgen is er weer een nieuwe ronde.´´ Die nieuwe ronde brengt de rallykaravaan van Tupiza naar Oruro. Na een korte verbinding start de proef over totaal 438 kilometer. ,,Na een goede nacht slapen zijn we klaar voor het vervolg,´´ aldus de vermoeide maar toch tevreden teameigenaar. De technische tegenslag in de derde rit heeft het algemeen klassement voor Martin van den Brink echter wel totaal verpest. De trotse koploper van het truck-klassement na de tweede etappe staat 41e met een achterstand van 17 uur 48 minuten en 10 seconden. Dat de mannen van Mammoet echter nog in de race zijn maakt vrijwel alles goed. ,,Wij geven nooit op,´´ zo roemde Martin van den Brink in de aanloop naar de rally zijn Mammoet-team meerdere malen. Woensdag en donderdag bleek die uitspraak een waarheid als een koe.

In de vier dagen van de Dakar 2017 heeft het klassement er al elke dag anders uit gezien. Een half uur tijdverlies op de ene dag, kan de volgende dag alweer bijna zijn goedgemaakt. Peter Versluis en Hans Stacey hebben daarom maar besloten zich voorlopig niet al te druk te maken over het klassement, waarin de teamgenoten van EVM Rally op respectievelijk de achtste en negende plaats staan, gescheiden door slechts 15 seconden. De vierde etappe was wat dat betreft een goede reminder voor Peter Versluis, die erop gebrand was om zijn plaats in de top 5 terug te veroveren. “Dat moet ik toch een beetje zien los te laten”, constateerde Versluis na afloop in Tupiza. “Vooraan starten is niet per se een voordeel en te gedreven zijn geeft een groter risico op fouten. In plaats van een plaatsje te stijgen, ben ik er twee gezakt en alleen maar omdat ik een kwartier bezig was met een lekke band.” De lekke band kwam op 90 kilometer voor de streep van de 416 kilometer lange etappe van Jujuy in Argentinië naar Tupiza in Bolivia. Op een ongelukkige plaats, waardoor het wisselen langer duurde dan gewoonlijk. Een beetje opgefokt door het tijdverlies was Versluis aan het eind van de rit iets te ongeduldig bij een viaduct over een rivierbedding. “Ik koos de verkeerde doorgang en kwam klem te zitten”, vertelt hij. “De schade aan de truck valt gelukkig mee, maar hij knapt er niet van op. Het materiaal heeft deze rally toch al behoorlijk te lijden. De vijfde etappe wordt ook weer een lange dag, van boven de 500 kilometer. Dan is het verstandiger om iets rustiger zo’n etappe in te gaan, met de instelling niet al te veel tijd te verliezen in plaats van te proberen tijd goed te maken.” Een kwartier verliezen heeft in deze fase van de Dakar meteen gevolgen. Dat merkte ook Hans Stacey, die ongeveer dezelfde tijd nodig had om een waypoint te vinden. “Als je op 20 minuten in het klassement staat, is een kwartier best veel”, zei Stacey. “We waren als vijfde vertrokken en gingen super door de duinen, maar daarna moesten we zoeken naar het waypoint. Toen we terugreden, zagen we de trucks die achter ons waren gestart, al aankomen. Dan weet je al dat je dat kwartier niet meer goedmaakt.” Stacey heeft meer dan genoeg ervaring in de Dakar om te weten dat het nog alle kanten op kan. De etappes waarin de echte verschillen worden gemaakt, moeten nog komen. “We zijn nog maar op een kwart. Alles ligt nog open. Wat nu nog minuten zijn, kunnen over een paar dagen uren zijn. De prijzen worden toch pas eind volgende week verdeeld.” Foto: Condor Media

De vierde etappe zou een moeilijke dag worden. Lastige duinen, op 4000 meter hoogte, moeilijk te vinden waypoints en pittige navigatie. Maar Jos Smink stuurde zijn Ginaf er doorheen alsof het niks was, door navigator Daniël Bruinsma zonder problemen naar alle waypoints geloodst. Smink had genoten. “Hier doen we het voor, voor dit soort etappes, met lekker veel zand en schitterende duinen.” Die mooie dag werd ook nog eens afgesloten met de vijftiende tijd, wat Smink naar de zeventiende plaats in het klassement bracht. “Als je hoort zeggen dat het de zwaarste Dakar in tijden wordt, denk je nog ‘jaja, het zal wel’, maar ik moet zeggen dat ze tot nu toe de belofte aardig nakomen. Ik vind het een mooie rally. Met inderdaad, zoals ze hadden beloofd, veel zand. En wij zijn zandboeren hè. Daar houden we van.” De vierde etappe, 416 kilometer naar Tupiza in Bolivia, was best pittig, maar voor Smink geen probleem. “Toen we bij de duinen kwamen, zagen we andere auto’s en trucks er overal doorheen draaien, maar wij zijn er zo doorheen gezoefd. Van de eerste rij duinen was het zand heel zacht. De tweede duinenpartij was enorm hoog. Wat een grote duinen.” Het was wel een lange zit. Vooral het laatste stuk, met rivierbeddingen met knippen en stenen, maakte het vermoeiend. Onderweg trok Smink ook nog even landgenoot Maurik van den Heuvel los uit een modderpoel. “Dat was een kleine moeite, die ons niet eens tijd heeft gekost. Hij stond gewoon een beetje ongelukkig. Eén rukje en hij kon weer verder.” Het probleem met de koeling van de Ginaf lijkt ook te zijn opgelost. Doordat de thermostaat pas bij 85 graden open ging, werd de motor te warm. Door een veertje te veranderen, waardoor de thermostaat al bij 75 graden open gaat, werd dat probleem opgelost. “Geen last meer van gehad”, meldde Smink tevreden. “De motor liep als een zonnetje, zelfs op 4000 meter hoogte. Soms mag je wel eens mazzel hebben, toch?” Foto: Condor Media

Even leek het erop dat de équipe Van de Laar moest worden afgeschreven. In de derde etappe van de Dakar Rally bleef de DAF zo ver achter, dat gevreesd werd dat Jan van de Laar, Ben van de Laar en Dolf Huijgens het niet zouden redden. Pas onder de morgen kwam de truck aan in het bivak in Jujuy, om amper een paar uur later te beginnen aan etappe 4. Daarin waren de broers Van de Laar weer helemaal terug. In de derde etappe ging het al vroeg mis. “Na 30 kilometer voelde Jan dat de koppeling raar deed”, vertelt Ben van de Laar. “Niet veel later hadden we helemaal geen koppeling meer. Het cilindertje dat kapot was, hadden we uiteraard niet op reserve bij ons. We hebben geprobeerd met een noodoplossing iets te fabriceren, maar dat werkte niet.” Van de Laar kreeg de truck in de tweede versnelling aan de praat en hobbelde zo, met een slakkengang van 15 kilometer per uur door de lange etappe. “Je ziet heel veel van de omgeving op die manier”, grinnikte Ben, die qua navigatie niet veel te doen had bij die snelheid. “We hebben dingen gezien waar je anders geen tijd voor hebt. Heel mooi, maar dat is niet waarvoor we hier zijn.” Om een uur of vier ’s nachts parkeerden ze de truck in het bivak in Jujuy, waar het kapotte cilindertje snel vervangen was. Met een paar opgewarmde knakworsten achter de kiezen raffelde Ben van de Laar het roadbook voor de vierde etappe af, hij raakte een uurtje zijn bed aan en toen was het alweer tijd om te vertrekken. “We hebben serieus overwogen om de omleidingsroute om de duinen heen te kiezen en 12 uur straftijd te pakken. Na die derde etappe maakt dat toch niets meer uit. Maar toen we eenmaal onderweg waren, ging het zo lekker dat we toch de duinenroute hebben gekozen. En daar hebben we geen spijt van.” In de vierde etappe, 416 kilometer van Jujuy in Argentinië naar Tupiza in Bolivia, was Team Van de Laar weer helemaal back in business. “Het liep perfect”, zegt Ben. “De auto heeft niet één hikje gegeven. Alle waypoints gehaald, niet vast gezeten, niet één keer uit de cabine gehoeven en met een keurige 24ste tijd gefinisht. Morgen kunnen we dus weer op onze eigen plaats starten. Als het toch elke dag eens zo zou kunnen… Op dagen als deze is de Dakar pas echt leuk.”

Een heerlijke etappe, met lekker veel zand, en dan nog 23ste worden ook. Maik Willems kon zijn geluk bijna niet op na afloop van de vierde etappe van de Dakar 2017. De proef van 416 kilometer was een stevige, met enorme duinen op een hoogte van 4000 meter, en tricky rivierbeddingen op het einde, maar Willems stuurde de Toyota van het Bastion Hotels Dakar Team er soepel doorheen. “Het was zo leuk vandaag”, jubelde Willems na aankomst in het bivak in Tupiza. “Een dag met heel veel zand en daar houden we van. Heel bijzonder zand bovendien. Het heeft hier onlangs geregend en daardoor leek het wel of het zand zoog. Het was hard werken en je moest goed op snelheid blijven om er doorheen te komen.” Twee keer viel de motor van de Toyota uit, door een elektrisch probleem. “Dat moet je de schakelaar omzetten en dan gaat het wel weer, maar het gebeurde natuurlijk precies op lullige momenten waarop je beter niet stil kunt vallen. Aan de andere kant: als het dat maar is…” Vanuit zijn ooghoeken had Willems wel gezien dat er her en der in de duinen mensen stonden te graven om hun auto los te krijgen uit het zuigende zand. Dat was bij hem niet aan de orde geweest. Eigenlijk was de etappe Willems reuze meegevallen. Dat gold ook voor navigator Rob van Pelt, die er vooraf nogal tegenop had gezien. De navigatie is aanzienlijk versoberd. Er moet veel meer puur op roadbook en kompas worden gereden en er verschijnt geen pijltje meer in de gps als een auto in een straal van 500 meter bij een waypoint komt. Daardoor is het lastiger geworden om waypoints te halen, maar elk gemist punt levert straftijd op. “Je moet heel precies navigeren, want anders wordt het een grote gok. We zijn één keer verkeerd gereden, op een punt waar bijna het hele veld verkeerd reed. Dat heeft wat tijd gekost, maar op zo’n duinenetappe maakt tien of twintig minuten ook niks uit. Rob heeft het prima gedaan”, vond Willems. De 23ste plaats in de etappe bracht Willems ondertussen naar de 29ste plaats in het klassement. Zo hoog stond hij nog niet eerder. Maar hij realiseert zich ook terdege dat er nog niets te vieren valt. “Dat hoeft ook niet. Gelukkig komen er nog een heleboel dagen aan. Lange en zware dagen, precies waar wij van houden. Het is een beetje zoals met de Tour de France: je gedeisd houden tot de bergen komen en dan lekker mee blijven fietsen. Blijven rollen is het devies, en als je een beetje verder vooraan mee kunt rollen, zoals wij nu doen, is het alleen maar leuker.”

Vorig jaar had Frank Tilburgs in de duinen nogal afgezien. Eén keer verkeerd schakelen kan in het mulle zand voor grote problemen zorgen. Daarom had hij besloten de DAF van Team Tilburgs Truckparts voor de Dakar 2017 te voorzien van een automatische versnellingsbak. In de vierde etappe, met joekels van duinen, bleek dat een juiste beslissing te zijn geweest. Er zijn nog maar weinig trucks in de Dakar die een automatische versnellingsbak hebben. Het is vrij nieuw en er is van alles over te doen geweest. Velen hebben zich afgevraagd of dat wel goed zou komen in de duinen bijvoorbeeld. Maar Frank Tilburgs zag vorig jaar hoe gemakkelijk Pascal de Baar met automaat door de duinen kwam en zelfs de zwaarste duinenetappe van de Dakar 2016 won. “Toen dacht ik: dat moet ik ook hebben. Het was een risico en een forse investering, maar ik ben er vandaag zo blij mee geweest. Er zijn wel wat puntjes voor verbetering, maar voorlopig ben ik er erg tevreden mee.” Tilburgs begon als 31ste aan de vierde etappe, een rit van 416 kilometer van Jujuy in Argentinië naar Tupiza in Bolivia, en tikte als 21ste aan. “Het was een echte Dakar-etappe. Alles zat erin: heel snelle stukken, rio’s en duinen; die had ik nog nooit gezien, zo hoog! En fijn dat het ging. We hebben een kwartiertje moeten zoeken naar een waypoint, maar dat had zo’n beetje iedereen, hoorden we al van andere rijders. Dat kan ook een keer gebeuren en uiteindelijk hebben we alles opgehaald.” De samenwerking tussen Tilburgs en navigator Marcel Snijders loopt goed en het duo raakt steeds beter op elkaar ingespeeld. “We hebben veel schik. Als we aan het werk zijn, dan zijn we er ook echt serieus mee bezig, maar er is ook tijd voor een lolletje. Dat moet ook. Je zit toch twee weken samen in die truck en dat is heel intensief.”    

De herinneringen aan zijn eerste Dakar, toen hij de eerste week vrijwel permanent in het donker moest rijden, waren even door het hoofd geschoten bij Vick Versteijnen. In de derde etappe ging er veel mis, zodat hij de TopTrucks Scania in het donker door de woestijn moest sturen. En de vierde etappe zou een serieus lastige worden, dus Versteijnen had er rekening mee gehouden dat het weer nachtwerk zou worden. “Maar we zaten voor het donker aan de pils.” Pas diep in de nacht was Versteijnen aangekomen in het bivak in Jujuy. In de derde etappe hadden hij en zijn crew moeten improviseren. “De spanrol liep kapot en nog wat dingen. Met een uur of drie knutselen hebben we dat kunnen maken. Dat zag er even naar uit dat het erg moeilijk ging worden, maar dat lukte allemaal gelukkig. De rest van de dag hebben we goed kunnen rijden. Vanwege de vertraging hebben we het laatste stuk in het donker moeten rijden. Om tien uur ’s avonds moesten wij nog beginnen aan het tweede deel. Gelukkig waren het vooral harde paden en konden we gewoon gas geven. Er zitten goede lampen op de Scania en die werken nog ook, dus dat viel niet tegen. We hebben iets rustiger gereden dan normaal gesproken overdag, maar we hebben echt nog wel gas gegeven in de nacht.” De truck werd in een paar uurtjes tijd stevig onder handen genomen door de monteurs van het team, zodat Versteijnen weer door kon in etappe 4. Als 36ste truck mocht hij beginnen aan de 416 kilometer lange proef, waarvan vooraf nadrukkelijk werd gezegd dat het een taaie zou worden. Versteijnen had zich op een lange dag ingesteld. “Bij de start zag ik iedereen wel met zweethandjes zitten. De soep werd inderdaad heet opgediend deze dag. Wij moesten als laatste starten en we konden kiezen voor de moeilijke optie (door de duinen) of de makkelijke (er omheen en 12 uur straftijd pakken). We kozen voor de moeilijke en dat ging super. Het waren gigantisch hoge duinen, dat was echt kicken. We hadden alle vermogen nodig om toch maar boven te komen. We hebben alle duinen wel goed kunnen pakken, en dat moest ook wel hier want anders wordt het echt moeilijk. We hebben denk ik wel acht tot twaalf trucks ingehaald. We vertrokken als 36ste en zijn als twintigste gefinisht.” Dat was alleszins beter dan gedacht. En het had nog beter gekund, want een afgebroken schokbreker linksvoor repareren vergde tijd. “Maar al met al ben ik dik tevreden. Ik had niet aan zien komen dat we voor het donker aan een koude pils zouden zitten. Ik verwachtte een helse dag. De truck deed het heel goed en dan zie je hoe krachtig ‘ie is, hoe goed ‘ie stuurt en veert – daar mogen we trots op zijn. Ik zie daarom ook niet op tegen de volgende etappe, in de bergen. Vandaag hebben we ook flink gas gegeven in de bergen. Dat ligt ons wel. Je kunt serieus de bocht aansnijden met dit ding, dus laat maar komen.”