Roger Grouwels ziet af in het kwadraat in marathon-etappe Dakar Rally en zit wonder boven wonder nog in de race

Gepubliceerd op: 08-01-2026 18:34

HAIL – Eigenlijk kan het niet, dat Roger Grouwels ook na de loodzware marathon-etappe nog steeds meedoet in de Dakar Rally. Want wat hij en zijn navigator Rudolf Meijer woensdag en donderdag hebben meegemaakt, leek een recept voor gegarandeerde uitval. Maar nee. Het duo van het Shiver Offroad-team doet wonder boven wonder nog steeds mee in het Ultimate-klassement.

De uitslagen? Woensdag 63ste, donderdag 50ste. Nee, dat was niet geweldig, erkende Grouwels, maar o, wat was hij blij dat hij het bivak in Hail gehaald had. “Twee zware dagen. Zware dagen ook voor het klassement.”

En dat begon woensdag al bij kilometer 128 van de special. “Daar hebben we ons in een zandbed op een doodlopend spoor vastgereden. Toen dachten we: we rijden terug naar het goede spoor, maar dat ging niet. We dachten dat we ons ingegraven hadden. Toen we waren uitgestapt bleek dat de koppeling eruit was geknald. Dit is einde verhaal, dachten we.”

Een dag van afzien
Gelukkig bleek het uiteindelijk niet zo erg. Maar een dag van afzien resteerde. “We hebben er zitten wachten op de servicetruck. Die kwam na drie uur aanrijden. Die heeft ons uit onze benarde positie weggetrokken en moest toen weer door.”

“Met de spullen die we van de servicetruck gekregen hadden hebben we alles zo goed mogelijk proberen te fiksen en om 17.00 uur konden we verder. Toen moesten we nog meer dan 250 kilometer door het donker naar het bivak. Daar kwamen we pas om 21.30 uur aan.”

Overlevingspakket
Daar kregen Grouwels en Meijer als een van de allerlaatsten een tentje, matrasje en slaapzak en een overlevingspakket uitgereikt. “Appeltje erbij, appelsapje. En toen lekker in de kou overnachten. Het koelt heel snel af in de woestijn. Vorig jaar had ik ijskoude voeten. Ik dacht: dat gaat me dit jaar niet meer gebeuren. Dus had ik thermo-ondergoed en dikke wollen sokken aangedaan. Ik heb het niet koud gehad.”

De auto intussen zo goed en zo kwaad als het ging gerepareerd, konden ze donderdag zowaar hun weg vervolgen. “Vanmorgen moesten we als laatste starten. Alle paden waren helemaal aan gort gereden. De trucks hadden gigantische sleuven gemaakt, stenen waren afgebrokkeld. Erger kon het gewoon niet. En dan reden we ook nog eens in het stof van buggy’s voor ons.” 

Koppeling en banden in ere houden
Dat was dan nog niet het ergste. Grouwels: “Iedere keer als we moesten stoppen, sloeg de motor uit. Dat was gisteren (woensdag, red.) en vandaag ook nog zo. Rustig rijden, de koppeling en de banden in ere houden. Het was een heel riedeltje waarmee we rekening moesten houden, anders konden we weleens uitvallen.”

Maar wacht, er was nog meer! “Bij kilometer 150 reden we twee banden lek en vervolgens moesten we nog 250 kilometer met een halve koppeling alles uitrijden, maar we hebben het gered. We zitten nog in de race. We zijn blij en opgelucht dat we nog meedoen. Het zat allemaal op het randje.”

Terug naar overzicht

Vorige bericht

Maik Willems geniet van ouderwetse Dakar-sfeer tijdens loodzware marathon-etappe

HAIL –  Net zoals iedereen was het afzien geblazen voor Maik Willems tijdens de eerste marathon van de 48steDakar Rally. De autocoureur van het Bastion Hotels Dakar Team had woensdag tijdens het eerste deel een ‘loeizware’ dag, donderdag was het een stuk eenvoudiger met als respectievelijke resultaten de 48ste en 49steplek in de Ultimate-klasse.     “We zaten echt midden in de woestijn. Dat hadden ze leuk gedaan”, maakte Willems de organisatie een compliment over het bivak halverwege de marathon-etappe. “Het was wel grappig, een beetje ouderwets, zoals het vroeger was. Tentje. Slaapzakje. Iets waarvan ze zeiden dat het een matrasje was en een doosje met wat voer. Gelukkig hadden we wat eten en wijn meegenomen. Bij het vuur hebben we dat opgegeten en opgedronken. Om 21.00 uur was het afgelopen in het bivak. Iedereen was kapot.” Afgezien Hij vertelde het monter, donderdag, nadat hij zonder noemenswaardige problemen het bivak in Hail had gehaald. Maar woensdag had ook Willems afgezien, bekende hij. “Het was een loeizware dag. Een echt ouderwetse Dakar-dag, iedereen was uitgewoond toen ze in het bivak kwamen. Stenen, stenen, stenen. Het was gewoon stevig.” Toch bleven Willems en zijn navigator Jasper Riezebos echt grote malheur bespaard. Twee lekke banden, dat was alles. “We waren ruim voor het donker binnen, dus dat was geen probleem. En vanochtend moesten we lekker vroeg starten. We hebben niks bijzonders meegemaakt.” Maar toch: door die twee lekke banden van gisteren was het donderdag toch wel spannend geweest, bekende hij. “We konden ons geen lekke banden meer veroorloven. Het is toch wel wat anders. Je moest vandaag uitermate voorzichtig rijden, want je kunt je geen foutje veroorloven.” Rustiger rijden Hij vervolgde: “Je gaat gewoon wat rustiger rijden. Gelukkig is de tweede dag meestal een iets makkelijkere dag voor de bandjes, al waren er toch nog een hoop stenen bij. Maar het was een verademing vergeleken met gisteten. We hebben niet meer lek gereden.” Zijn potente Toyota Hilux had ook niks. “We zijn alleen even uit de auto geweest om te plassen. Dat was het zo ongeveer. We zijn als een speer naar huis gereden. We zijn dan ook een stuk minder moe dan gisteren.” Morgen is de laatste etappe voor de rustdag. Een lange rit van maar liefst 920 kilometer waarvan 331 kilometer special stage. Willems: “Dat wordt een heel lange dag, een duinendag. Dus dat is wel leuk. We zien morgen wel hoe het komt. En dan ’s avonds een lekkere borrel drinken, want zaterdag is het een rustdag.” 
 
Lees verder

Onze partners