Maik Willems geniet van ouderwetse Dakar-sfeer tijdens loodzware marathon-etappe

Gepubliceerd op: 08-01-2026 18:28

HAIL –  Net zoals iedereen was het afzien geblazen voor Maik Willems tijdens de eerste marathon van de 48steDakar Rally. De autocoureur van het Bastion Hotels Dakar Team had woensdag tijdens het eerste deel een ‘loeizware’ dag, donderdag was het een stuk eenvoudiger met als respectievelijke resultaten de 48ste en 49steplek in de Ultimate-klasse.    

“We zaten echt midden in de woestijn. Dat hadden ze leuk gedaan”, maakte Willems de organisatie een compliment over het bivak halverwege de marathon-etappe. “Het was wel grappig, een beetje ouderwets, zoals het vroeger was. Tentje. Slaapzakje. Iets waarvan ze zeiden dat het een matrasje was en een doosje met wat voer. Gelukkig hadden we wat eten en wijn meegenomen. Bij het vuur hebben we dat opgegeten en opgedronken. Om 21.00 uur was het afgelopen in het bivak. Iedereen was kapot.”

Afgezien
Hij vertelde het monter, donderdag, nadat hij zonder noemenswaardige problemen het bivak in Hail had gehaald. Maar woensdag had ook Willems afgezien, bekende hij. “Het was een loeizware dag. Een echt ouderwetse Dakar-dag, iedereen was uitgewoond toen ze in het bivak kwamen. Stenen, stenen, stenen. Het was gewoon stevig.”

Toch bleven Willems en zijn navigator Jasper Riezebos echt grote malheur bespaard. Twee lekke banden, dat was alles. “We waren ruim voor het donker binnen, dus dat was geen probleem. En vanochtend moesten we lekker vroeg starten. We hebben niks bijzonders meegemaakt.”

Maar toch: door die twee lekke banden van gisteren was het donderdag toch wel spannend geweest, bekende hij. “We konden ons geen lekke banden meer veroorloven. Het is toch wel wat anders. Je moest vandaag uitermate voorzichtig rijden, want je kunt je geen foutje veroorloven.”

Rustiger rijden
Hij vervolgde: “Je gaat gewoon wat rustiger rijden. Gelukkig is de tweede dag meestal een iets makkelijkere dag voor de bandjes, al waren er toch nog een hoop stenen bij. Maar het was een verademing vergeleken met gisteten. We hebben niet meer lek gereden.”

Zijn potente Toyota Hilux had ook niks. “We zijn alleen even uit de auto geweest om te plassen. Dat was het zo ongeveer. We zijn als een speer naar huis gereden. We zijn dan ook een stuk minder moe dan gisteren.”

Morgen is de laatste etappe voor de rustdag. Een lange rit van maar liefst 920 kilometer waarvan 331 kilometer special stage. Willems: “Dat wordt een heel lange dag, een duinendag. Dus dat is wel leuk. We zien morgen wel hoe het komt. En dan ’s avonds een lekkere borrel drinken, want zaterdag is het een rustdag.” 

Vorige bericht

Team De Rooy FPT knokt zich door eerste marathon Dakar Rally heen; vol goede moed voor laatste rit voor rustdag

HAIL –  Twee dagen afzien, een bivak midden in de woestijn zonder service en het nodige malheur: de eerste marathonetappe in de Dakar Rally werd een slijtageslag voor Ales Loprais en Vaidotas Zala van Team De Rooy FPT. Beiden truck-coureurs waren blij donderdag in het bivak in Hail te zijn. De schade bleef gelukkig beperkt: Loprais werd op beide dagen vierde, Zala werd derde en vijfde.    “Het was een van de zwaarste etappes die ik ooit heb gereden”, zei Loprais onomwonden. “We hebben woensdagavond veel aan de truck moeten sleutelen in het bivak. We hadden problemen met de transmissie en wat brandstofproblemen. Het is een wonder dat we nog steeds in de race zijn.” Probleem Het probleem met de aandrijflijn, dat al aan het begin van de eerste marathondag opspeelde, kostte Loprais en zijn bemanning veel tijd en een goede startpositie voor het vervolg op donderdag. “Dat zorgde voor een uitdaging, omdat de auto niet meer zoveel tractie had en we ervoor moesten zorgen dat de tweede as niet brak”, legde de Tsjech uit. “We verloren daarnaast nog wat tijd toen we vast kwamen te zitten in het stof achter andere auto’s. Maar ik ben dankbaar dat we hier zijn. En nu geloof ik dat we eindelijk onze eerste foutloze etappe zonder technische problemen zullen hebben en dat we daar zullen finishen waar we thuishoren. Ik geloof in een goed resultaat en dat het geluk zal komen.” Echt zware dagen Zijn teamgenoot Zala sprak van ‘echt zware dagen’. Het was 800 kilometer aan etappes, veel kilometers rotsachtig terrein. We moesten echt heel veel aan bandenbeheer doen. De eerste dag verliep redelijk goed, maar dertig kilometer voor de finish kregen we de eerste lekke band. Toen bleek dat de reserveband een velg had die niet paste en moesten we de andere reserveband erop leggen.” Dat betekende tijdens het tweede deel op donderdag voorzichtig aan doen. “Maar vandaag kregen we vijftig kilometer na de start al de eerste lekke band. We hadden er nog maar één over, dus moesten we vaart minderen om de finish te halen.” En toch reed Zala helaas opnieuw lek. “We een lekke band met een steentje in de band. Die liep langzaam leeg. We konden niet meer wisselen, en dat steentje zat er daardoor 200 kilometer lang in. Pas in de laatste vijftig kilometer kwam het steentje los en werd het gat in de band groter. Gelukkig kun je blijven rijden met een langzaam lekkende band en een compressor die meer lucht pompt dan eruit stroomt. Maar we hebben de laatste kilometers afgeteld. We kijken uit naar de rustdag.” Maar eerst nog de etappe van vrijdag, en die is lang: maar liefst 920 kilometer lang, waarvan 331 kilometer specials stage. Zala: “Dat wordt een vrij moeilijke etappe. Veel duinen, en dat is lastig met de grote massa van de truck. Zeker omdat sommige erg zacht zijn. En richting Riyad verwachten we rotsachtige stukken. We moet gewoon rijden en dan maar zien waar we uitkomen.   /////////////////   Team De Rooy FPT Battles Through First Dakar Rally Marathon, Heads Into Final Stage Before Rest Day With Confidence HAIL – Two grueling days, a bivouac in the middle of the desert with no service, and plenty of bad luck: the first marathon stage of the Dakar Rally turned into a war of attrition for Ales Loprais and Vaidotas Zala of Team De Rooy FPT. Both truck drivers were glad to roll into the bivouac in Hail on Thursday. Fortunately, the damage was limited: Loprais finished fourth on both days, while Zala came in third and fifth. “It was one of the toughest stages I’ve ever raced,” Loprais said. “We had to do a lot of work on the truck Wednesday night at the bivouac. We had transmission issues and some fuel problems. It’s a miracle we’re still running.” Problem The drivetrain problem, which had already surfaced at the start of the first marathon day, cost Loprais and his crew a lot of time and a good starting position for Thursday’s continuation. “That created a challenge, because the truck no longer had as much traction and we had to make sure the second axle didn’t break,” the Czech driver explained. “We also lost some time when we got stuck in the dust behind other vehicles. But I’m grateful we made it here. And now I believe we’ll finally have our first clean stage without any mechanical issues and finish where we belong. I believe we’ll get a good result and that our luck’s about to change.” Really Tough Days Teammate Zala called them ‘really tough days’. “It was 800 kilometers of stages, lots of rocky terrain. We really had to stay on top of our tires. The first day went fairly well, but thirty kilometers before the finish, we got our first flat. Then we found out the spare tire had a rim that didn’t fit, so we had to put on the other spare.” That meant taking it easy on Thursday’s second leg. “But today we got our first flat just fifty kilometers after the start. We only had one spare left, so we had to slow down to make it to the finish.” But Zala ended up with another flat anyway. “We had a puncture with a rock stuck in the tire. It was leaking slowly. We couldn’t swap it out, so that rock was stuck in there for 200 kilometers. It wasn’t until the final fifty kilometers that the rock came loose and the hole got bigger. Luckily, you can keep driving with a slow leak as long as your compressor pumps in more air than you’re losing. But we were counting down those last kilometers. We’re looking forward to the rest day.” But Friday’s stage comes first, and it’s a long one: a whopping 920 kilometers, including 331 kilometers of special stage. Zala said, “It’s going to be a pretty tough stage. Lots of dunes, which is tricky with the truck’s heavy weight. Especially since some of them are really soft. And heading toward Riyadh, we’re expecting rocky sections. We just have to drive and see where we end up.”  
 
Lees verder