Roger Grouwels hoeft geen ‘stommerik’ te zeggen in derde etappe Dakar Rally en komt als 44ste binnen
ALULA – Stofhappen, een dikke 400 kilometer lang, dat somde de derde etappe van de Dakar Rally wel zo’n beetje op voor Roger Grouwels. De coureur van het Shiver Offroad-team kwam in de Ultimate-klasse als 44steover de finish. Hij was blij dat hij er was, bekende Grouwels.
“We hebben vandaag weer moeten overleven. Het was een ontzettend stoffige dag. Bij het vertrek kregen de vrachtwagens een bepaalde plek in de groep afhankelijk van hun resultaat van de dag ervoor. Dan kan het zomaar zijn dat je tussen tien vrachtwagens geplant wordt.”
Colonne
En zo kwam het dat Grouwels en zijn navigator Rudolf Meijer achter een colonne vrachtwagens en een aantal Ultimates aan de special van 421 kilometer begonnen. “Ik denk dat we vijftig procent van de proef in het stof van voorgangers hebben gereden. Het was overleven, overleven. Ook om in het stof niet te veel te pushen, want anders kon je zo tegen een duintje of een camel bergje aanrijden.”
Zover kwam het gelukkig niet voor de snelle Limburger. “Maar we hebben wel een aantal auto’s gezien die op de kop lagen. Ondanks alle stof hebben we alleen maar gedacht aan de long run, dat we nog tien stages moeten doen en dat we ons niet gek moeten maken en te veel risico moeten pakken door auto’s voorbij te gaan vanwege het stof. Iedereen die in de tweede helft van het veld heeft moeten starten heeft last gehad van dat stof.”
Dat was weleens lastig. Ook wanneer hij achter een SSV reed. “Die mag maar 135 kilometer per uur en wij zijn sneller, hebben meer vermogen. Maar toch kwamen we er niet in de buurt omdat er zoveel stof hing. Dat moet je dan maar accepteren.”
Extra uitdaging erbij
Als dat nou het ergste was… Maar Grouwels kreeg al na zo’n twintig kilometer stof happen een extra uitdaging erbij. Zijn deur sprong spontaan open. “Ik heb toen geprobeerd te rijden met een hand aan de deur en een aan het stuur, maar dat was geen doen. Toch hebben we dus moeten stoppen en een elastiek aan die deur gemonteerd. Tien kilometer verder hadden we een kapotte band.”
Die pech zorgde ervoor dat hij zichzelf moest dwingen rustig te blijven. “We hebben het verstand moeten gebruiken om niet goed te willen maken wat we verloren waren. Want anders ga je misschien te hard rijden en rijd je op een steen en zeg je ‘stommerik’. Dat wil je niet.”
En dus haalde hij een aloude Dakar-wijsheid aan: “Het belangrijkste is dat je alles heel houdt. Morgen wordt het een heel zware dage met het eerste deel van de marathon. We rijden twee keer ongeveer 400 kilometer zonder service. Juist dan moet je echt met je verstand rijden. Zo hebben we vorig jaar goede zaken gedaan, zijn we een aantal plaatsen opgeklommen. We moeten geen lekke banden rijden, dat is het belangrijkste. Heel voorzichtig doen.”
