Paul Spierings ziet ook af in derde etappe Dakar Rally, maar blikt vol goede moed vooruit
ALULA – Na een zeer pittige tweede etappe op maandag, had Paul Spierings het dinsdag tijdens de derde etappe van de Dakar Rally ook bepaald niet gemakkelijk. Nietemin finishte hij nog altijd verdienstelijk als achtste en blijft zo bovenin meedoen in de Challenger-klasse.
“We hebben vandaag onze joker ingezet om voorin te kunnen starten. Want als je het wereldkampioenschap rijdt, kun je die inzetten, maar vanmorgen bleek dat we weinig power hadden, helaas. Nu kijken waar het door komt”, zei de coureur van het Rebellion Spierings Team na de lange rit in een lus rond AlUla met 421 kilometer special.
“Door dat gebrek aan power was het vandaag een beetje een rotdag. Het was bijltjesdag, er zijn veel deelnemers uitgevallen. Veel hebben er een salto en koprol gemaakt. Winnen heb ik niet uit mijn hoofd gezet. Ik moet zeker nog een aantal stages kunnen winnen. Als je kijkt hoe het er na vandaag voorstaat, dan had er veel meer in gezeten. Ik denk dat degene die het meest steady en safe heeft gereden vandaag gewonnen heeft. Mijn complimenten voor Puck Klaassen”, zei hij over de winnaar in zijn klasse.
Loodzware dag
En dan te bedenken dat Spierings er maandag al een loodzware dag op had zitten. “In de tweede etappe op maandag gingen we wel supergoed van start. Na veertig kilometer, bij het eerste waypoint lagen we een minuut voor op de rest. De auto was super. Alles klopte.”
Tot die pas, die hij en zijn navigator Jan Pieter van der Stelt na zestig kilometer over moesten. “Ik pakte daar de bocht iets te kort. Er lagen allemaal grote stenen. Daardoor kon ik niet verder naar buiten sturen. Ik reed er net voor langs om de bocht nog zo wijd mogelijk te maken. Het was een bochtje naar beneden linksom, waarbij ik te veel druk op het rechtse voorwiel had en we gingen over de kop. We rolden naar beneden, maar gelukkig kwamen we weer op vier wielen terecht.”
Helemaal kapot
Hij vervolgde: “Toen zijn we uitgestapt en hebben we het bodywork weer op de auto getrokken al was het helemaal kapot. Daarna zijn we doorgereden en hadden we nog steeds een goede snelheid, maar na honderdtien kilometer brak de linkse bovenarm achter. We werden gelukkig geholpen door Pim Klaassen en door een teamlid, Bruno Saby. Van hem kregen we spullen en konden we door. Maar dat akkefietje zette natuurlijk geen zoden aan de dijk. En toen kregen we ook nog een lekke band.”
Ondanks alle tegenslagen zit het met het moraal van Spierings nog goed. “Je ziet wel dat iedereen iets meemaakt. Met mijn mentaliteit en zelfvertrouwen zit het best goed.” Niet onbelangrijk met de start van de marathon-etappe aanstaande, inclusief een overnachting in de woestijn zonder enige luxe.
“Als de auto goed blijft, dan ga ik ervoor zitten en dan maak ik dat die heel blijft. Zonder risico’s te nemen. Ik vind de marathon-etappe altijd wel spannend en leuk. Het is leuk om te kamperen en we krijgen altijd goed te eten tijdens zo’n marathon. Ik ben benieuwd wat ze verzonnen hebben.”
