De Rooy rijdt ziek uit dertiende etappe, Van Genugten zit vast in de duinen

Lees meer...

Vier of vijf keer moest Gerard de Rooy uit de truck in het eerste deel van de dertiende etappe van de Silk Way Rally, om over te geven. Lijkbleek en drijfnat van het zweet – terwijl het in de ochtenduren met zo’n 12 graden ronduit fris was – hing De Rooy in zijn stoel. In de verbinding naar het tweede deel van de special moest monteur Darek Rodewald rijden, zodat De Rooy wat kon slapen en een beetje bijkomen. Maar bij de start van het tweede deel bleek het stuurhuis van de Iveco niet goed te werken. “Toen was de beslissing makkelijk: over de weg naar het bivak.”

Daar aangekomen – in Zhongwei liep de thermometer inmiddels op richting 41 graden in de schaduw – ging De Rooy meteen even bij de dokter langs. Die vermoedde een lichte hersenschudding als gevolg van de klappen die De Rooy de afgelopen dagen maakte in de specials. Gisteren sloeg hij immers opnieuw met zijn hoofd tegen de rolkooi en ging even het licht uit. “Ik voelde me echt beroerd. Misselijk, hoofdpijn. Ik moest steeds overgeven, maar er kwam niks uit.”

Aanvankelijk baalde De Rooy als een stekker, want deze etappe had de zijne moeten worden. In het eerste deel ging hij als een speer. “Het was echt ons ding. Alleen maar zand. Het waren geen moeilijke duinen en ze waren nat, omdat het zo veel heeft geregend de afgelopen nacht. Maar ik heb er geen moment plezier in gehad. Toen we stil stonden, kwam er niks of niemand voorbij. Ik had dus al best een gaatje geslagen. Bij de start van de tweede special wilde ik een bocht maken en dat ging niet. Stuurhuis kapot. Echt jammer, want vanaf de weg naar het bivak zagen we 300 kilometer lang alleen maar duinen. Daar werd ik nog zieker van…”

Pas toen hij hoorde wat hij allemaal had gemist – een hoop gebonk door kamelengras en heel steile, afgekapte duintjes – voelde hij zich iets beter. “Het is een verstandige keuze geweest. Als we waren doorgereden, was ik in de helikopter geëindigd.” Nu kan De Rooy in elk geval nog de laatste etappe rijden, met een special van 100 kilometer. “Ik ben toch al laatste, maar dan wil ik wel over het podium rijden. Die 100 kilometer zal wel lukken, op het gemakje. Met 300 uur straftijd maakt dat allemaal niks meer uit. Darek kan desnoods de verbinding rijden.”

Ton van Genugten begon, evenals De Rooy, goed aan de dertiende etappe. Dat de duinen nat waren, maakte ze zeker niet gemakkelijker, vond hij. “De Iveco moest hard werken om er doorheen te komen”, vertelde Van Genugten. “Kwamen we nog vast te zitten ook, op een heel gemeen spits duintje. Ik ging er net iets te voorzichtig overheen. Met twee schoppen en een touw en hulp van Martin Kolomy zijn we eruit gekomen. Heeft wel 20 minuten gekost. Maar ik was nu wel blij dat ik vorige week Kolomy heb geholpen toen hij vast stond. Ik had nog iets van hem tegoed.”

De tweede proef van de etappe begon snel, maar daarna kwam er een strook kamelengras – inclusief kamelen (echte, met twee bulten) langs de kant – en duinen. “Het was me toch een gebonk door dat kamelengras. Die duinen waren moeilijk, omdat ze heel steil en puntig waren. We zagen her en der auto’s vast staan. De laatste 10 kilometer duurden wel 100 kilometer.”

De Rooy en Van Genugten halen hun hart op in ‘superduinen’

Lees meer...

Eindelijk waren ze er dan: de superduinen van China. Zeker 70 kilometer duinen zat er in de twaalfde etappe van de Silk Way Rally, die ging van Jiayuguan naar Alxa Youqi in China. Gerard de Rooy reed er de vierde tijd, Ton van Genugten de achtste. “Deze etappe was een compensatie voor de hele afgelopen week”, vond Van Genugten. “Wat een mooie duinen.”

Zo hoog en zo steil hadden de Petronas Team De Rooy Iveco-mannen ze nog niet vaak gezien. De Rooy vloog door de eerste reeks heen, aan het begin van de proef. Hij noteerde daar de snelste tijd. “Het ging super”, vertelt De Rooy bij aankomst in het bivak in Alxa Youqi. “Ik was Artur Ardavichus en een van de MAZ-en zó voorbij. Jammer genoeg kreeg ik later, op een heel slecht pad na de eerste reeks duinen, een lekke band en konden ze mij weer voorbij. Die band wisselen kostte iets meer dan zeven minuten. Als ik dan aan de finish tien minuten blijk te hebben verloren op Mardeev, is het best zuur. Die zeven minuten is precies het verschil tussen plaats 3 en 4.”
Op die ene lekke band na had De Rooy een fantastische dag. Nog voor de tweede reeks duinen – nóg hoger en nóg steiler – had hij Ardavichus en de MAZ alweer te pakken. In de laatste duinen had De Rooy één oeps-momentje, toen hij de Iveco Powerstar iets te hard over een duin joeg, zodat de truck op de neus landde. “Het lag niet aan de auto, het lag niet aan dat duin, het lag aan mij. Ik ging er 5 kilometer te hard overheen. Plof, op zijn neus. Gelukkig zijn we op de wielen geland.”
Tegen het eind van de proef moest De Rooy ietsje gas terugnemen vanwege een dieselprobleem. Niet dat hij zonder dreigde te vallen – monteur Darek Rodewald had voor de zekerheid nog 50 liter diesel extra laten tanken zonder het tegen De Rooy te zeggen – maar de brandstof klotste zo heen en weer in de tank dat de meter het niet bij kon houden en er een enkele luchtbel in de leiding kwam. “Dan hapert de motor een beetje en dat was best even spannend, omdat ik niet zeker wist of dat het was. Maar Darek zei: ‘Gewoon doorrijden’. Dus dat heb ik gedaan.”

Ton van Genugten had eveneens een fantastische dag. “Echt heel mooi. Deze etappe was een compensatie voor de hele afgelopen week. Ze bleven maar komen, die duinen. Ik geloof niet dat ik ooit eerder zo lang in de duinen heb gereden. Wel gestaan, maar niet gereden.”
Om te voorkomen dat hij vast kwam te staan stapte Van Genugten één keer uit om te kijken. “Het was een duinpannetje en dan een klein bultje en weer een pannetje. Ik heb inmiddels geleerd dat het soms beter is – en minder tijd kost – om even goed te kijken dan om zomaar door te rijden. Ik ben op het dak geklommen om te kijken wat de beste weg was om niet vast komen te zitten. Liever drie minuten opofferen dan drie uur vastzitten. En dat werkte perfect.”
Bart de Gooyert navigeerde ook vandaag weer bij Van Genugten en opnieuw ging het prima. “Bart doet het verrekes goed. Zelfs als er al een heleboel sporen staan, en je alleen maar hoeft te volgen, is het nog niet zo simpel, want je weet niet zeker welk spoor het beste is. Echt, petje af.”

De etappe van morgen, de voorlaatste, belooft de koninginnenrit van deze Silk Way Rally te worden. Volgens de samenvatting in het roadbook van de dertiende etappe was die van vandaag ‘een opwarmertje’ en wordt die van morgen er eentje ‘die je zeker nooit zult vergeten’. De etappe van Alxa Youqi naar Zhongwei bestaat uit twee delen: 162 km en 156 km met een verbinding van 158 km er tussenin. De eerste auto begint er om 8 uur lokale tijd aan (2 uur ’s nachts in Nederland) en wordt omstreeks 14 uur (8 uur Nederlandse tijd) aan de finish verwacht.

De Rooy probleemloos door etappe 11, Van Genugten met nood-navigator

Lees meer...

Gisteren sprak Gerard de Rooy de wens uit eindelijk eens een etappe te kunnen rijden zonder stukken of problemen, vandaag al werd die wens verhoord. In de elfde etappe, van Dunhuang naar Jiayuguan met een special van 237 km, finishte De Rooy als zevende, op slechts 5 minuten en 45 seconden van etappewinnaar Martin Kolomy. Ton van Genugten werd tiende, met Bart de Gooyert als ‘nood-navigator’.

Lees meer

De Rooy en Van Genugten hebben lol in tiende etappe, maar van een mooi resultaat komt het niet echt

Lees meer...

De 360 kilometer lange special tussen Hami en Dunhuang in China beviel Gerard de Rooy en Ton van Genugten wel. Met de Iveco’s konden ze hard genoeg over de vele hobbels en gaten in de oueds rijden om er geen last van te hebben. Maar omdat De Rooy drie keer moest stoppen wegens diverse kleine problemen en dus ook Van Genugten een paar keer stilstond, kwam het van racen niet echt.

Het gevolg was dat de Kamazzen en Kolomy met de Tatra opnieuw de eerste vijf plaatsen opeisten en Van Genugten en De Rooy respectievelijk achtste en negende werden, met 19 seconden verschil. “Maar dat is ook alleen maar omdat ik achter Gerard ben gestart”, zei Van Genugten. “Op zich was het best een leuke proef. Veel slechter dan gisteren kon het niet, maar we waren er een beetje bang voor, omdat er werd gezegd dat een deel van de proef ongeveer even slecht zou zijn. Dat viel gelukkig mee. Het was slecht op sommige stukken, maar als je er maar hard genoeg overheen ging, voelde je het niet zo erg als die klappen van gisteren.”

Ook De Rooy was er wel over te spreken. “Ik vond het een mooie proef. Er zat veel in en de auto heeft niet eerder deze week zo fijn gereden. Het is alleen jammer dat we weer 20 tot 23 minuten zijn verloren omdat we drie keer hebben stilgestaan.”

De eerste keer was al na 5 kilometer, omdat de luchtslang van de handrem was losgeschoten. Van Genugten stopte ook, zodat zijn monteur Bernard der Kinderen die van De Rooy, Darek Rodewald, kon helpen zoeken naar het probleem en het oplossen. Op 10 kilometer stond De Rooy weer stil. Deze keer omdat de auto geen vermogen meer had. De oorzaak bleek te liggen in een haperende turbosensor. Die een keer resetten bleek de oplossing.

Van Genugten kon daarna zijn eigen ding doen en dat ging prima. “Ik kon de Iveco lekker de sporen geven en full attack rijden is toch het leukste. Ik heb het goed naar mijn zin gehad, tot 40 kilometer voor de finish, toen we Gerard weer zagen staan.” De Rooy stond daar met een kapotte band. “Darek en ik zeiden tegelijk: ‘Die band gaat zo kapot’ en plof, daar ging ie al. Zo’n band vervangen hoeft geen probleem te zijn, maar de nieuwe band lag zo slecht dat we hem er niet goed uit kregen. Dat kostte dus extra tijd. Als ik de tijd die we stil hebben gestaan eraf trek, was het een nog leukere dag geweest. Het zou wel fijn zijn als we een keer een dag konden rijden zonder gedoe.”

Van de etappe van morgen wordt het eerste deel, met ongeveer 20 kilometer duinen, geschrapt. De Chinese overheid heeft het gebied onlangs onverwachts tot natuurreservaat verklaard. Wat overblijft van de etappe naar Jiayuguan is 237 kilometer over zanderige paden door mooie valleien, volgens de organisatie.