Libya Rally 2016: Van den Brink maakt veel goed

b_600_0_16777215_00_images_05-LIBYA-RALLY_2016_18-4_Hunt__van_HP_67A3947(c)_Rallymaniacs.com.jpg

Soms gebeuren dingen, omdat ze moeten gebeuren. Een paar dagen geleden hadden de Portugese Elisabete Jacinto en de Nederlander Martin van den Brink een forse aanvaring en een hevige rivaliteit was geboren. Maar vandaag, in de vierde etappe van de Libya Rally, kwam alles goed. Het was Van den Brink die de truck van Jacinto weer overeind trok nadat ze ondersteboven in de duinen lag.

De Portugese, die gisteren juist de leiding in het klassement had genomen, verloor de controle over haar MAN en sloeg om. Van den Brink was als eerste ter plaatse en begreep dat hij niet zomaar voorbij kon rijden. “Een heer laat een dame in nood niet staan. Ik moet toegeven dat even over mijn eigen schaduw heen moest stappen, maar we hadden toch niets te verliezen. We wisten dat we aan de leiding gingen en sowieso veel tijd zouden pakken, zelfs als we haar zouden helpen.”

Inderdaad was de Mammoet Renault als eerste in het bivak in M’Hamid, zelfs nadat ze een half uur waren verloren op Jos Smink door de reddingsactie. “Het was een mooie dag,” vond Smink. “We hebben het goed naar onze zin gehad en vooral in de duinen. Er zaten een paar gemene duinen tussen, maar wij hebben geen problemen gehad. Integendeel.”

Het enige punt waar de trucks – alweer – veel tijd verloren was met het zoeken van een waypoint op km 163,8. “We zijn een paar keer heen en weer gereden voordat we ‘m hadden,” bekende Smink.

 

Mirjam Pol bouwt voorsprong uit

Ook de motorrijders hadden moeite met het waypoint. Zelfs Mirjam Pol had een paar pogingen nodig voordat ze ‘m had. “Ik ben eerst één situatie teruggereden, maar kwam op hetzelfde punt uit. Dus ben ik nog een situatie teruggegaan en heb daar de kompaskoers gevolgd die in het roadbook stond en dat was de truc,” verklapte Pol. “Ik was bang dat ik veel tijd verloor. Ik lag 12 tot 14 minuten los bij de tankstop en dacht dat ze me wel weer hadden bijgehaald, maar kennelijk hadden zij hetzelfde probleem. Het was een perfecte dag voor mij. Vooral het eerste deel fesh-fesh lag mij goed. Het was echt leuk en precies mijn terrein: een soort ultrazachte crossbaan.”

Achter Pol was een groepje motorrijders tikkertje aan het spelen. “Ik ben dol op de duinen,” vertelde Henno van Bergeijk. “Sommige jongens waren zich ontzettend aan het uitsloven maar voor mij is het een soort rustpunt. Ik hou ‘m in de tweede of derde versnelling en laat de motor het werk doen. Ik geef niet eens gas en kom ook niet uit mijn zadel.”

Het gemene stukje kwam na de duinen, in de laatste sector van de special. “Er zat een groepje van drie, met Max Hunt, Richard Dors en nog eentje, op mijn staart en blijkbaar hoopten ze dat ik ze naar het waypoint zou brengen. Als ik een foutje maakte gingen ze achter Michael Lundberg aan en als hij een foutje maakte, kwamen ze weer bij mij. Maar ik heb het gevonden en zij niet.”

Max Hunt geeft toe dat hij Van Bergeijk volgde in de hoop dat hij hen zou gidsen. “Ik ben hard gecrasht in de duinen,” verhaalt de jonge Brit. “Een klassieke beginnersfout: te hard tegen een duin op en er overheen geschoten. Het was een beste klap. Ik ben bont en blauw en alles doet pijn. Ik wilde de motor weer starten, maar hij deed het niet. Het duurde even voor ik door had dat bij de klap de zekeringen eruit waren gevlogen. Nadat dat was gebeurd, kwam ik bij Richard en Henno terecht.”

De andere Zweed, Mikael Berglund, de nummer 8 na etappe 3, verdwaalde eveneens. “Ik kwam van de verkeerde kant bij het waypoint – ik heb het wel – en daardoor was ik gedesoriënteerd. Het was een vlak stuk en er waren niet echt aanknopingspunten, dus ik moest verschillende kanten proberen om weer op de juiste track te komen. Maar het was een mooie etappe. Eerlijk gezegd heb ik van de duinen het meeste genoten, terwijl dat gewoonlijk niet mijn favoriete bezigheid is. Ik ben meer van het navigeren, maar vandaag was het precies andersom.”

 

Vanzinni de weg kwijt, Allahoum als eerste in het bivak

De Mexicaan José Vanzinni was drie uur aan het ronddwalen om de weg te vinden. “Het was een heel slechte dag,” vond hij. “Ik ben er zeker van dat we de leiding hebben verspeeld.”

De Algerijn Fodil Allahoum was, net als gisteren, als eerste in het bivak en dacht de dagwinnaar te zijn, maar hij kreeg 2 uur straftijd aan zijn broek. Allahoum staat in het klassement al ver achter nadat hij 20 uur straftijd kreeg voor het grotendeels missen van etappe 2 wegens technische problemen. “Maar dat maakt me niet uit,” zegt hij. “Ik ben hier om plezier te hebben en daar slaag ik glansrijk in. Ik ga voor de dagsuccessen en het is mooi dat het is gelukt. We waren hartstikke snel en mijn navigator heeft geen steken laten vallen, voor zover ik weet. Maar we hebben toch weer 2 uur straftijd, dus er zal toch wel iets niet goed zijn geweest.”

Ronald Schoolderman kwam als derde terug in M’Hamid, tot zijn verrassing. “Wij hebben ook 45 minuten rondjes gereden, maar blijkbaar heeft iedereen dat gedaan. Maar het was een prima dag. Ik had altijd een beetje angst voor de duinen, maar vandaag ging het lekker. Ik begin het zowaar leuk te vinden. Ook erg leuk is dat we gisteren een goede dag hadden en dat anderen nu ook beseffen dat we best snel zijn en dat ze ons erlangs laten.”

 

Proef na waypoint 48 geneutraliseerd

Na waypoint 48 is de etappe van vandaag geneutraliseerd, dit omdat er te veel onduidelijkheid was ontstaan rond waypoint 49. Het parallel pad welke door de deelnemers moest worden gevolg werd langzamerhand het hoofdpad. Helaas ging hier iedereen de mist in en dit zorgde voor de keuze bij de PC Course om de etappe na waypoint 48 te neutraliseren.