Libya Rally 2016: De vraag van de dag: heb jij ’m of niet? 

b_600_0_16777215_00_images_05-LIBYA-RALLY_2016_16-4__67A3642.jpg

Aart Schoones reed in een rechte streep naar Jos Smink en Martin van den Brink toe toen hij het bivak in M’Hamid binnen kwam. Met de deuren nog dicht en de motor van de truck nog draaiende wilde hij maar één ding van hen weten: ‘Heb jij ‘m?’ Beiden moesten ontkennend antwoorden en daarmee maakten ze de dag voor Schoones: “Ha! Wij hebben ‘m wel!”

De ‘hij’ is een waypoint. Number 45 om precies te zijn, op km 376,98 in de etappe van Icht naar M’Hamid, in het uiterste oosten van Marokko vlakbij de Algerijnse grens. Het waypoint in kwestie werd door 65 procent van de deelnemers aan de Libya Rally gevonden. De andere 35 procent gaven de hoop op na meer dan een uur zoeken.

Zowel Van den Brink als Smink – of beter: hun respectievelijke navigators Daniël Bruinsma en Wouter de Graaff – baalden gigantisch. Ze wisten dat ze het waypoint hadden gemist en daarvoor een half uur straftijd zouden krijgen.

“Een van de ergste dingen voor een navigator is een waypoint missen en niet weten waarom,” vertelde De Graaff. “Ik ben er ziek  van, ook al weet ik dat het waarschijnlijk niet mijn schuld is. Maar zij hebben het wel gevonden en wij niet.”

Van den Brink had met de Mammoet Renault een prima start gemaakt in de derde etappe. De truck haalde alle auto’s en trucks in die voor hem waren gestart en een groot deel van de motoren. Ze kwamen als eerste aan bij de duinen, op km 315 in de special, op drie motoren na. “We hadden een nagenoeg perfecte etappe. We gingen als de brandweer. Bij de duinen zagen we de sporen van drie motoren, dus al die anderen hadden we ingehaald,” beschrijft De Graaff. “Maar na de duinen ging het mis. We hebben meer dan een uur verspeeld met het zoeken naar dat waypoint, waardoor alles ons weer inhaalde.”

Ook Jos Smink reed eindeloos rondjes met de Ginaf. “Toen we wisten dat Van den Brink ‘m ook niet had, hebben we de tijdstraf aanvaard en zijn doorgereden,” legt Smink uit. “Voor de rest was het een heerlijke dag en ik wil dat niet laten verpesten door een waypoint.”

Aart Schoones vond het waypoint, met een beetje geluk, wel. Maar hij verloor tijd met een kapotte band en twee langzaam leeglopende banden. Ook de Belg Paul Verheyden vond het waypoint, maar hij had problemen met het bandenaflaatsysteem, wat tijd kostte. 

Van de toptrucks had zodoende alleen de Portugese Elisabete Jacinto alle waypoints en geen problemen, waardoor ze de winst pakte bij de trucks én algemeen en ook in het gemengde algemeen klassement aan de leiding gaat. 

Flinke verschuivingen bij de auto’s

De Mexicaan José Vanzinni is de nieuwe leider in het klassement van de auto’s, nadat de Belg Jackie Loomans al vroeg in de etappe met een kapot stuurhuis te kampen kreeg en diens landgenoot Vincent Thijs een waypoint miste in de duinen. De leiding was een grote verrassing voor Vinzinni, die zijn debuut in de duinen maakte en evenals gisteren een foutloze dag had. 

Vincent Thijs en zijn navigator Serge Bruynkens vonden het waypoint 45, maar pas na lang zoeken. “We zijn terug gereden naar het waypoint ervoor, zo’n 20 km terug,” legt Bruynkens uit, nog altijd een beetje boos. “Vanaf daar zijn we bij iedere situatie in het roadbook gestopt om te checken en dubbelchecken. Toen we weer bij het punt kwamen waar het was misgegaan, zijn we de andere kant op gegaan dan de eerste keer, ook al had ik het idee dat het niet klopte. Maar toen klikte het waypoint er ineens wel in.”

Bruynkens ging in de duinen ook de fout in, ook al gaf de gps dat op dat moment niet aan. “Het was een lastige, maar wel heel mooie etappe,” zegt Thijs. “We hebben een schokdemper gebroken, maar dat heb ik niet eens gemerkt.”

Voor de auto’s was het een mooie etappe, maar het zoeken maakte het lastig. De Nederlanders Ronald Schoolderman en Marcel Blankestijn hadden gisteren problemen met de koeling, maar die lijken opgelost. “Maar nu kwamen we zonder brandstof te staan, door het zoeken,” vertelt Schoolderman. “We moesten de laatste kilometers naar het bivak worden gesleept. Jammer, want het ging zo goed dat we zelfs Schoones hadden ingehaald. Maar dat verloren we weer door rondjes te rijden rond het waypoint dat we zochten.”

De leider na de tweede etappe, Jackie Loomans, bereikte het bivak op sleep van zijn assistentietruck. Het stuurhuis van de auto ging al voor de ravitailleringsstop kapot en Loomans moest voor de rest van de etappe forfait geven, waardoor hij de leiding verspeelde aan de Mexicaan. 

Grote pret voor de SSV’s

De etappe naar M’Hamid was een genot voor de SSV’s, die op het geaccidenteerde terrein in het voordeel waren ten opzichte van de auto’s en trucks. De Fransen Thierry Gerome en Geoffrey Noël de Bulain genoten van de dag. In de tweede etappe hadden ze maar liefst zeven kapotte banden gehad en aangezien beiden in een rolstoel zitten, was het wisselen daarvan een berenklus. “Daarom zijn we vandaag rustig gestart, want de schrik zat er nog in,” vertelt Gerome. “Gelukkig hadden we vandaag maar één lekke band en hebben we echt plezier gehad. We hebben een hoop auto’s en trucks ingehaald, vooral in het laatste stuk, wat onze buggy’s goed lag. We hebben heerlijk gereden en zelfs een paar leuke jumps gemaakt.”

Peter Merceij was met de CanAm de best geklasseerde Nederlander van het gemengde algemeen klassement, op de zesde plaats. Ook hij had het goed naar zijn zin gehad. “We zijn niet sneller dan de auto’s, maar we konden er gewoon goed doorheen komen vandaag.”

Duel in de top van de motoren

Voor de motorrijders was het een zware dag omdat het én heet was én de auto die hen moest voorzien van lunch en water niet bij het checkpoint geraakte. 

“Maar verder was het een mooie dag,” vertelde de Fransman Laurent Weibel. “Ik moest naar waypoint 2 al zoeken en ik begreep niet wat ik verkeerd deed. Ik heb het gevonden, maar het was wel moeilijk. Niet alleen vanwege de hitte en het ruwe terrein, maar ook door de lengte. Gisteren 600 km, vandaag 400. Dat tikt aan. Het was zeker geen etappe voor kleine meisjes.” 

Desalniettemin was het een niet zo heel groot Hollands meisje dat erg snel was en geen fout maakte: Mirjam Pol. “Het was een mooie mix van van alles,” vertelt Pol. “Ik startte als zesde, maar al snel kwam ik Jonathan Blackburn tegen, die voor mij was gestart en die pal voor mijn neus crashte. Ik ben een tijdje bij hem gebleven maar vervolgens ook weer verder gegaan toen hij aangaf dat het wel oké ging. Ik haalde degenen die voor me waren gestart één voor één in. Toen Max Hunt mij inhaalde, heb ik geprobeerd bij hem te blijven, maar hij ging te hard. Toch was hij nooit uit zicht. Ik twijfelde bij waypoint 44 maar ik heb het wel en Hunt reed door. Ik had verwacht dat hij wel zou komen terug rijden, maar dat deed hij niet en tegen de tijd dat ik waypoint 45 had gevonden, zat hij weer bij me. Ik hoorde later dat we samen meer dan een half uur los lagen, dus ik heb wel wat plaatsen gewonnen, denk ik.”

Dat deed ze zeker. Pol nam de leiding in het klassement van de Libya Rally, op iets meer dan 5 minuten voor de Zweed Michael Lundberg en 39 minuten voor Henno van Bergeijk. 

De Brit Jonathan Blackburn moest naar het ziekenhuis worden vervoerd met inwendige verwondingen. Hij moet een paar dagen onder observatie blijven maar maakt het verder goed.