Rijders hebben plezier in ‘te gekke’ snelle en technische stukken

b_600_0_16777215_00_images_05-LIBYA-RALLY_2016_16-4_LR2016_16_04_Leg12_0796.jpg

Na de teleurstelling van de eerste dag van de Libya Rally genoten de deelnemers met volle teugen van de tweede dag. Motorrijder Max Hunt stapte stuiterend van opwinding van zijn motor in het bivak bij Icht. “Het was geweldig! Het roadbook klopte exact en de tracks waren fantastisch.”

De adrenaline spoot uit de oren van de jonge Brit, wiens broer Harry met een Mini meedoet aan de Dakar. Niet alleen vanwege zijn (voorlopig) vierde plaats, maar vooral vanwege de proef zelf. “Ik heb zo’n plezier gehad vandaag. Het was een mix van snelle paden en te gekke technische stukken. De laatste 40 km was helemaal perfect. Ik ben daar zelfs de Koningin van de Woestijn gepasseerd, Mirjam Pol. Zij moet ook een geweldige dag hebben gehad. Ze was zo snel.”

De dame in kwestie had inderdaad genoten van de 600 km lange etappe van Tan-Tan Plage naar Icht, maar ze liep de overwinning mis door een fout die ze aan zichzelf te wijten had. “Nog een stomme ook,” erkende ze. “Ik ging linksaf waar ik rechtsaf moest en ik kon de weg terug niet vinden. Het kostte me 15, 20 minuten om weer op het goede pad te geraken. Heel jammer, want ik ging aan de leiding en gewoonlijk moet ik het juist hebben van navigeren.”

Pol had vooraf met zichzelf afgesproken dat ze vol gas zou gaan als ze niet was ingehaald op de eerste 25 km: het trialachtige technische deel. “Ik ben niet op mijn best op technische stukken en mijn motor is niet op zijn best op heel snelle stukken. Maar de combinatie is wel goed. Ik was als eerste bij zowel de eerste als de tweede tankstop. Maar na de tweede tankstop ging ik de fout in, waardoor de anderen me voorbij konden.”

De Zweed Michael Lundberg is de voorlopige winnaar van de etappe, voor Henno van Bergeijk en Jonathan Blackburn. Mirjam Pol werd voorlopig zevende.

 

Loomans laagvliegend

Jackie Loomans was veruit als eerste in het bivak en veruit de snelste in de etappe. De Belgische veteraan versloeg zijn landgenoot Vincent Thijs met niet minder dan 23 minuten verschil. “We hebben met één vinger in de neus gereden,” zei Loomans. “Het was niet al te moeilijk. Je moest wel goed bij de les blijven en er waren een paar punten waar je gemakkelijk een fout kon maken, maar wij hebben geen problemen gehad. Eén lekke band, dat is alles.”

Vincent Thijs had er meer en al op km 220 had hij zijn laatste reserveband gebruikt. “Dus we moesten wat voorzichtiger rijden,” verklaarde de Belg. “Het probleem was dat je de banden moest aflaten voor de zanderige gedeeltes, maar in diezelfde gedeeltes zaten ook een paar rio’s. Het was zeker een mooie dag, met alles erin, maar wel heel lang.”

Onder de naam van nog een Belg, Werner Zoetaert, behaalde de Mexicaan Pedro de Uriarte de voorlopig derde plaats. “Je kon behoorlijk in de problemen komen, maar dat hebben wij niet gedaan. Het was een heel lange dag, maar ik heb van iedere kilometer genoten. Derde worden na zo’n lange, veeleisende etappe is niet slecht voor een Mexicaanse taxichauffeur, toch?”

 

Trucks vast in de modder

Vooraf was al duidelijk dat het voor de trucks een lastige dag zou worden, vooral in het eerste deel van de special, dat smal en technisch was. Veel trucks kwamen vast te zitten in een oued (een rivierbedding) waar water in stond terwijl die droog zou moeten zijn, op 12 km in de proef. Janus van Kasteren junior ging als een van de laatste trucks van start. Nadat hij onderdelen had afgeleverd bij zijn vader, die met panne met zijn SSV stond, droeg hij de rode lantaarn.

“Toen wij bij het oued kwamen stond er een file van trucks omdat er eentje, Elisabete Jacinto, muurvast stond. Alle anderen die na haar probeerden via een alternatieve route te rijden, kwamen ook vast te zitten. Ik ook. Tot over de veerbladen. Het duurde een eeuwigheid voor we eruit waren en ik kreeg van Hans Bekx en Eimbert Timmermans te horen dat doorrijden gekkenwerk was, dus ik ben omgekeerd en via de weg naar het bivak gereden.”

De enige truck in de Adventure Raid, van Twan Verkooyen en Paul Spieringhs, trok de andere wagens uit de blubber. “We zijn blij dat we konden helpen, maar het is wel heel sneu voor de deelnemers in de wedstrijd,” zei Spieringhs.

De snelste truck was die van Jos Smink, derde algemeen achter Loomans en Thijs, en een kwartier voor landgenoot Martin van den Brink.