Libya Rally 2014: Marcel van Wort brengt EHBO in praktijk

b_600_0_16777215_00_images_05-LIBYA-RALLY_2014_20_04_LR2014_20_04_0331.jpg

De Libya Rally is voor motorrijder Marcel van Wort uit Purmerend tot nu toe een groot avontuur. Van Wort genoot met volle teugen van de derde etappe, door het prachtige landschap van Marokko. Aan de tweede etappe bewaart hij minder leuke herinneringen: Van Wort moest zijn EHBO-diploma twee keer in praktijk brengen en kwam daardoor zelf ook bijna in moeilijkheden.

Marcel van Wort reed eerder al de Tuareg Rally en de Tunesische editie van de Libya Rally. Hij mag onder de meer ervaren rijders worden gerekend en nam die taak dus ook op zich in de duinen van Erg Chebbi. “Ik reed voorop om een groepje door de duinen te leiden”, vertelt hij in Zagora, waar de rally na de derde etappe is neergestreken. “Op een gegeven moment zagen we de Jeep van Willem Kien op z’n kop achter een duin liggen. Ik heb mijn EHBO-diploma, dus dan ga je kijken of je iets kunt doen.”

Van Wort zag al snel dat Kien er niet goed aan toe was. “Willem voelde zijn benen niet. Ik heb hem gestabiliseerd en gerust gesteld, om te voorkomen dat hij in shock raakte. Even later kon hij wel zijn tenen weer bewegen, dus dat was goed nieuws. De helikopter was er vrij snel, maar die kon alleen bovenop een duin landen, dus we moesten Willem – geen klein, licht ventje – door het mulle zand naar boven dragen.”

Met Kien eenmaal in de helikopter op weg naar het ziekenhuis, besloot ook Van Wort weer verder te gaan, om niet veel verder motorrijder Chris Cork buiten westen tegen een duin aan te zien liggen. “Uitgeput en uitgedroogd. Hij is zeker een half uur buiten westen geweest, maar toen hij weer bij was, wilde hij zelf verder rijden. Ik ben met hem gaan lopen, om te kijken waartoe hij in staat was, maar hij kon niet eens op zijn benen staan. Dus ook voor hem de helikopter maar opgeroepen. Die was alleen net met Willem onderweg, dus het duurde een poosje voor die er was.”

Toen Van Wort eindelijk weer verder kon, was er ondertussen wel een harde wind opgestoken, die in de duinen een zandstorm veroorzaakte en het rijden ernstig bemoeilijkte. “Maar ja, je moet wel door. ’s Middags duinen rijden is sowieso moeilijk: doordat de zon hoog staat, zie je geen contrast, maar bij bewolking ook niet. Alles ziet er hetzelfde uit, zonder diepte. Door de warmte wordt het zand ook erg zacht, zodat het veel zwaarder wordt. Met die zandstorm zag je helemaal niks meer.”

Van Wort kwam als een van de laatste motorrijders aan in het bivak en kon dus voor de start van de derde etappe uitslapen. De duinen waren in de relatieve koelte van de ochtend – en met de richting mee bovendien – wel goed te doen. “Ik vloog er doorheen. Het was echt zo gedaan. De piste daarna was echt prachtig. Veel snelle stukken, maar met de gebeurtenissen van de tweede dag in het achterhoofd ben ik niet boven de 100 uit geweest. Het drie mooie etappes geweest tot nu toe: heel afwisselend, met schitterende landschappen. Het is een mooi avontuur.”