Ronald van Loon door de woestijn alsof het de A2 is

b_600_0_16777215_00_images_05-MDC_2019_13-04_MDC2019_1304_MV_0752.jpg

‘Een heel avontuur’ vond Ronald van Loon de eerste etappe van de Morocco Desert Challenge. Als 20ste was hij eraan begonnen, als 23ste kwam hij over de streep na 218 kilometer door de woestijn in het zuiden van Marokko. Nou ja, het had 218 kilometer moeten zijn, maar Van Loon en navigator Erik Lemmen reden er heel wat meer.

Op een pad van 6 kilometer reden ze al drie keer op en neer voordat ze uiteindelijk uitkwamen in de juiste rivierbedding, waar ze ook nog een tijdje moesten zoeken. Ze waren echter niet de enigen die worstelden met de navigatie. “Iedereen was daar aan het zoeken”, vertelde Van Loon. “Motoren, auto’s, trucks: alles en iedereen. We hebben de neus van de Toyota van Maik Willems minstens drie keer gezien.”

Het was toch al een avontuur omdat Van Loon en Lemmen nog niet eerder met dit systeem hadden genavigeerd, met een roadbook en een officiële ERTF-gps. “Dan ligt de snelheid ook nog eens een stuk hoger, dus Erik moest behoorlijk aanpoten”, zag Van Loon. “Toch ging het best goed. We zaten er lekker in, totdat we bij dat ene lastige punt kwamen waar het zoeken begon.”

Vanaf de start al ging het super. Op het strand van Plage Blanche ging het plankgas. De snelheidsmeter van de Nissan kwam niet onder de 150 en tikte soms de 170 aan. Harder durfde Van Loon niet. “Op het strand kon dat ook makkelijk. Maar ook de rest van de etappe ging het fantastisch. De auto rijdt zo soepel, het is alsof je gewoon op de A2 rijdt.”

Dat ze nogal wat tijd waren verloren met zoeken, nam Van Loon voor lief. “Ik had graag iets verder naar voor gezeten, maar op zo’n eerste dag wil je ook niet alle risico’s nemen. Ik denk dat er heel wat zijn die gewoon gestopt zijn met zoeken en zijn doorgereden, dus misschien schuiven we nog een beetje op. En morgen kunnen we vast wel weer iets goedmaken, nu we het systeem van navigatie beter begrijpen.”