Oud-winnaars startklaar voor revanche in MDC 2019

b_600_0_16777215_00_images_05-MDC_2019_12-04__ART6700.jpg

In alle categorieën staan voormalig winnaars aan de start van de editie 2019 van de Morocco Desert Challenge. En waar winnaars zijn, zijn uitdagers. In deze jaargang zijn dat er meer dan ooit. Op de Place Al Amal in Agadir kwamen ze samen, bekeken ze de concurrentie en wegen ze hun kansen af, voorafgaand aan de officiële start zaterdagmiddag op het inmiddels legendarische Plage Blanche.

'Testen heeft prioriteit'

In de truckcategorie is de concurrentie het grootst, met 35 racetrucks van topniveau. Ales Loprais is er niet om zijn titel van 2018 te verdedigen, maar er zijn meer dan genoeg kanshebbers, onder wie de winnaar van 2016 en 2017: Martin van den Brink. Toch is ‘winnen’ niet het eerste waar de Nederlander voor naar de Morocco Desert Challenge is gekomen. ”We willen vooral vertrouwen opdoen en de motor testen. In de Dakar Rally in januari vielen we uit door een defect aan de motor. Daar is nu veel aan vernieuwd. In Marokko gaan we testen en weten we mogelijk meer. Natuurlijk wil ik zo goed mogelijk presteren. Als het kan, wil ik winnen, maar het testen van het nieuwe materiaal is de eerste prioriteit.”

Ook Team De Rooy is in ‘testmodus’ naar Agadir gekomen, al is rijder Ton van Genugten zich er terdege van bewust dat dat niet veel betekent. “Iedereen zegt dat, maar als de helm op gaat, gaan ze allemaal plankgas. Ik ook. Eigenlijk is dat natuurlijk ook de bedoeling. Geen betere testomstandigheid dan een wedstrijd waarin het er volle bak op gaat.”

Van Genugten komt aan de start met de Iveco Powerstar met onafhankelijke wielophanging; een heel andere wagen dan die met starre assen, die hij gewend is. Een groot verschil is de tractie, legt Van Genugten uit. “Door de onafhankelijke wielophanging ‘plakt’ de auto veel meer aan de grond. Dat vraagt een andere manier van sturen, alles reageert anders. Het zal een paar dagen wennen zijn. En juist in Marokko moet je goed bij de les blijven, zeker in dit veld. Deze rally staat bekend om de gezelligheid – en dat zal het ook zeker wel zijn – maar als je ziet wat hier in Agadir allemaal staat, dan begint het toch aardig serieus te worden.”

'Geen walk in the parc'

Bij de auto’s kon Tomas Ourednicek vorig jaar al op de eerste dag prolongatie van zijn titel van 2017 vergeten na een enorme crash. De wagen van de Tsjech vloog maar liefst negen keer over de kop op Plage Blanche. “Op de avond van 15 april 2018 had ik niet gedacht dat ik hier nu weer zou staan”, zegt Ourednicek. “De film van de crash is het afgelopen jaar duizenden keren voorbij gekomen en elke keer weer schrik ik ervan. Mijn eerste gedachte voor dit jaar is dan ook niet aan winnen. Het eerste doel is om elke dag aan de start te staan. Na acht keer zien we dan wel waar we zijn uitgekomen.”

Ourednicek reed ondertussen al diverse andere rally’s, waaronder de Dakar Rally. Het resultaat was niet onaardig, maar hij heeft geen goede herinneringen. “Het was een vervelende rally, waarin door een gebrekkig roadbook veel ongelukken zijn gebeurd. Ik heb daar niet fijn gereden. Met de wetenschap dat in de MDC de roadbooks echt perfect zijn en dat dit de beste race ter wereld is, wilde ik hier graag weer rijden, onder meer om vertrouwen op te doen. De auto is niet getest, dus er kan van alles gebeuren en kapot gaan, maar dat is niet erg zolang we maar gewoon elke dag weer heel aan de start staan.”

Een van de grote favorieten voor de eindoverwinning is de Nederlander Erik van Loon, die in de Dakar Rally al eens vierde werd. De favorietenrol past Van Loon wel en hij loopt er ook zeker niet voor weg. “Maar het is niet vanzelfsprekend dat wij hier wel even gaan winnen”, stelt hij nuchter. “Er doen nog een paar serieuze auto’s mee en het wordt bepaald geen ‘walk in the parc’. Dat is geen enkele wedstrijd in Marokko, want als je ergens de auto goed kapot kunt rijden is het hier.”

Voor de ervaren Van Loon en zijn navigator Wouter Rosegaar is het de eerste kennismaking met de Morocco Desert Challenge, dat de deur voorheen gesloten hield voor rijders van dit niveau, omdat de organisatie het vriendelijke karakter van een amateurrally niet in de waagschaal wilde stellen. Van Loon heeft hoge verwachtingen van de organisatie. “Dat er geen verbindingen zijn en dat we ’s middags stoppen voor een broodje is ook wel eens leuk, hoewel ik geen hekel heb aan verbindingen. Deze rally kan wel eens een heel goede leerschool voor ons zijn, om weer eens mee te maken hoe het is om vooraan te rijden. Dat is toch anders dan wanneer er al veel sporen staan. Dit is ook voor ons een nieuwe uitdaging.”

'Een ssv is speelgoed'

Nieuwe uitdagingen zocht ook Marc Lauwers. In 2018 won hij het ssv-klassement, nadat hij in 2017 al tweede werd. Deze editie staat hij weer bij de ssv’s aan de start, maar in zijn eentje: zonder navigator naast zich. Vorig jaar won hij door bekeken te rijden en dat is ook voor dit jaar het plan. “Een ssv is speelgoed, maar je moet wel weten waar de grens ligt”, zegt de Belg. “Ook een ssv kun je op de eerste dag kapot rijden en dan ben je klaar. Het veld is nog sterker dan vorig jaar, dus ik verwacht dat het een fikse battle wordt, maar ik blijf bij mijn tactiek van rustig en bekeken rijden. Juist ook omdat ik nu alleen ben.”

Lauwers heeft veel ervaring met navigeren en reed ook al rally’s op de motor, maar in de side by side is dat toch anders. Het roadbook heeft hij op een rol, zoals de motorrijders. “Het zal een beetje wennen zijn, maar ik verwacht er niet veel problemen mee. Het grootste probleem zou zijn als ik vast rijd, in de duinen bijvoorbeeld. Een ssv is een superding in de duinen, maar als je vast zit kun je ‘m in je eentje niet zo snel weer los krijgen. Dat moet ik dus zien te voorkomen.”

'Als diesel door lange etappes'

Een uitdaging staat ook Harite Gabari te wachten. De Marokkaan was de verrassende winnaar bij de motoren in 2017. Hij is terug na een jaar afwezigheid door een slepende blessure en als extra complicatie koos hij ervoor om als kistrijder mee te doen aan de Morocco Desert Challenge, dus zonder assistentie van monteurs. “2017 was de eerste keer dat ik meedeed en het was een geweldige ervaring. Niet alleen omdat ik won, het hele evenement was fantastisch. Ik heb enorm genoten. Ik wilde daarom per se terugkomen, maar in het najaar van 2017 raakte ik gewond bij een crash in de Rally du Maroc. Dit is pas weer de eerste serieuze rally die ik rijd sinds het ongeval.”

Gabari gaat er niet vanuit dat hij ook dit jaar weer voor de winst kan meedoen. De concurrentie is groot, van onder anderen Joan Pedrero, maar bovendien moet Gabari enige reserves inbouwen omdat hij geen monteur heeft en geen vrachtwagen vol reserve-onderdelen. “Het worden lange dagen”, weet hij. “Lange etappes vind ik niet erg. Daar ligt juist mijn kracht: ik ben een diesel, kan heel constant rijden. Daarmee kan ik ver komen. Maar na de etappe moet ik ook nog aan het werk aan de motor, wanneer  anderen hun rust kunnen pakken en zich op de volgende dag kunnen voorbereiden. Dat wordt het moeilijkste. Wat ik van het klassement kan verwachten, weet ik niet, maar ik ga mijn best doen.”