Smits wint duinenetappe in Morocco Desert Challenge

In het klassement maakte Maikel Smits slechts vier minuutjes goed op Mario Patrao, maar hij pakte toch maar mooi de winst in de vijfde etappe van de Morocco Desert Challenge. De 278 kilometer lange rit van Fezzou naar Merzouga kende een paar fikse duinenstroken waar het verschil kon worden gemaakt. Patrao en Smits maakten echter allebei fouten.

b_600_0_16777215_00_images_05-MDC_2018_04_18_MDC2018_1804_JVO_-7330.jpgMaikel Smits: “Hij heeft een penalty voor twee snelheidsovertredingen en ik heb een waypoint gemist. En we hebben allebei steken laten vallen in de navigatie. Daar baal ik wel een beetje van, want ik had meer tijd kunnen pakken. Ik ben als derde gestart, maar bij het eerste checkpoint (op km 104) was ik bij Patrao. Daarna was een snel pad en heb ik weer een gaatje laten vallen omdat ik niet in het stof wilde rijden. Veel te gevaarlijk en een te grote kans op fouten. Dat bleek ook wel, want ik ben 5 kilometer het verkeerde pad in gereden. Bij de ravitaillering (op km 166) zat ik een kwartiertje achter Patrao.

Maar daar ging hij weer de fout in: meteen na de stop was een pad naar links; meer dan haaks, zo scherp was de bocht. Daar zat ik weer goed en verloor hij tijd, dus toen zaten we weer bij elkaar. In een oued waar we allebei moesten zoeken naar het juiste spoor, kon ik weer winst boeken, omdat hij fout zat, maar bij kilometer 208 begon ik te twijfelen en ben ik gaan zoeken, terwijl mijn eerste idee het goede bleek te zijn. Maar daar kon hij dus weer bij mij komen. Ik had juist daarvoor al een fout gemaakt door links langs een berg te rijden, terwijl het rechts had gemoeten, maar ik kon niet terug. Daar heb ik een waypoint gemist.

We zijn samen de laatste duinenreeks in gereden. Hij wilde erlangs, maar dat liet ik niet toe. Dat was een principekwestie. Als ik de etappe win, wil ik ook als eerste over de finish. Ik was tien seconden eerder bij de streep dan Patrao. Daar zag ik ook dat hij twee speedpenalty’s had, dus dat stelde me wel gerust, want vier minuten is niet veel. Het was wel een prachtige dag zeg, met hartstikke mooie duinen.”