Jasper Riezebos kwaad op zichzelf en op de stenen

    b_600_0_16777215_00_images_00-DAKAR_2015_12-website_Dakar_SDTeam_20150112_093210_MVDA_4068.jpg

    Slechts 50 kilometer van de 450 kilometer lange negende etappe van de Dakar 2015 bestond uit duinen. Van Jasper Riezebos had het andersom mogen zijn. Alles beter dan weer 400 kilometer feshfesh, stenen, geulen en ander bonkspul. “Alleen maar van die ketsers! Je hebt geen seconde rust. Als je even in je neus peutert, trek je je nieren eruit.”

    Het was buffelen in de etappe naar Calama. In het gebonk over de stenen was er al een steuntje afgebroken van de kuip van de motor van Riezebos. Daar begon het al mee. “Dat ding weer vastgezet, maar het bleef los trillen op die stenen. Ik was er een beetje door afgeleid en in een stuk van 350 kilometer feshfesh dacht ik dat ik twee waypoints had gemist. In het stof, met de wind tegen, ben ik teruggereden. Eenmaal terug waar ik dacht dat ik het gemist had, bleek dat ik ze toch had. Het was maar 20 kilometer terug, maar ik heb er twee uur mee verknoeid. Toen was ik zo kwaad op mezelf en op die rottige stenen, dat ik de laatste 50 kilometer volle bak naar de finish ben gecrost. Wat een ellende weer zeg.”

    Riezebos heeft drie extreem zware dagen achter de rug. Door de kou in de twee etappes van de marathon naar Bolivia (zie foto) en het gekets op de stenen in de negende etappe begint hij het wel te voelen. “Dit waren echt geen leuke dagen. He-le-maal niet. En nu komt er weer een marathonetappe aan, weer de Andes over in de kou. Maar het is nu een kwestie van doordouwen. Nog vier keer finishen en ik ben er.”