Dakar 2016: Toby Price, de verdiende winnaar bij de motoren

Dakar 2016: Toby Price, de verdiende winnaar bij de motoren

Toby Price heeft zaterdag de 38ste editie van de Dakar gewonnen. De Australiër eindigde in de laatste special over 180 kilometer tussen Villa Carlos Paz en Rosario als vierde en dat was voldoende om voor de eerste keer de rally op zijn naam te schrijven. Het was voor KTM alweer de vijftiende zege op rij in de Dakar.

Het was bij de start van de Dakar duidelijk dat er bij de motoren een andere winnaar zou komen dan Cyril Despres en Marc Coma. Despres maakte vorig jaar al de overstap naar de auto’s en Coma besloot na zijn winst in 2015 met pensioen te gaan.

Kanshebbers

Zonder de aanwezigheid van het tweetal dat de rally de afgelopen tien jaar domineerde, vertrok de motorkaravaan met een handvol kanshebbers, maar zonder een uitgesproken favoriet vanuit Buenos Aires.

Samen met oudgedienden als Helder Rodrigues en Paulo Goncalves behoorde onder meer Price tot die groep kanshebbers. De 28-jarige baarde vorig jaar opzien door als debutant en privateer als derde te eindigen. Bovendien pakte Price ook een dagzege. Het eindresultaat was voor KTM het sein om de Australiër op te nemen in het fabrieksteam.

Leiding in algemeen klassement

Price beschaamde de afgelopen twee weken het vertrouwen van de Oostenrijkers niet. Na een rustige opening tijdens de proloog, waar hij als 16de eindigde, pakte de Australiër in de tweede etappe niet alleen de dagzege, maar ook meteen de leiding in het algemeen klassement.

Als winnaar van de etappe moest hij de volgende dag het spoor uitzetten en dat bleek een lastige opgave. Hij verloor in de derde special ruim zeven minuten op dagwinnaar Kevin Benavides en zakte terug naar een negende plaats in het klassement.

Herstel na zwakke dag

Het bleek de enige ‘zwakke’ dag van Price, die daarna vrijwel een foutloze en probleemloze rally reed. Na zeges in de vijfde en zesde etappe was hij alweer opgeklommen naar een tweede plaats. En dat was ook zijn positie tijdens de rustdag.

Op dat moment was de man van de week, Joan Barreda, al uitgevallen. De Spanjaard won de drie etappes, maar de overwinningen in de derde en vierde etappe werden de Spanjaard ontnomen, omdat hij de maximale snelheid had overschreden. In de zesde etappe kreeg hij te maken met mechanische problemen. Teamgenoot Paolo Ceci nam Barreda op sleeptouw. Op een achterstand van bijna vijf uur kwam de Spanjaard bij de finish. Bovendien kwam hij tijdens de rit ten val en blesseerde zijn hand. De kwetsuur was dermate ernstig dat hij de dag voor de rustdag moest opgeven

Strijd met Goncalves

Na het uitvallen van concurrenten Barreda, Faria en Matthias Walkner leek de tweede week de strijd om de eindoverwinning te gaan tussen Paulo Goncalves en Price. De Portugees begon de dag na de rutsdag met een voorsprong van iets meer dan drie minuten.

In die achtste etappe draaide Price meteen de rollen om. De Australiër won de proef en nam de leiding over van Goncalves. De leidende positie verstevigde de Australiër door de volgende dag zijn vijfde dagzege van deze editie te boeken.

Wegvallen Goncalves

Goncalves moest in de achtervolging, maar de Portugees werd geplaagd door technische problemen, kreeg een tijdstraf en moest uiteindelijk opgeven na een valpartij. Hiermee was de weg naar de eindzege voor Price geplaveid.

In de laatste dagen besloot de Australiër, die een ruime voorsprong koesterde op naaste belager Stefan Svitko, geen risico’s te nemen en gecontroleerd te rijden. Met drie ereplaatsen in de daarop volgende etappes hield hij de Slowaak op afstand. Hierdoor was de laatste special een formaliteit en was een vierde plaats voldoende voor Price om te genieten van de mooiste overwinning in zijn carrière.

Top 5

De voorsprong op Svitko in het algemeen klassement bedroeg bijna veertig minuten. De Slowaak stond na de derde etappe aan de leiding, maar verspeelde de koppositie een dag later toen hij de special moest openen. De 14de plaats was zijn enige klassering buiten de top 10. Svitko beloonde zichzelf door de tiende etappe te winnen.

Ook Pablo Quintanilla won op de valreep nog een etappe. De Chileen won de laatste etappe en legde beslag op de derde plaats. En dat was een stapje hoger dan vorig jaar toen hij als vierde eindigde. Die plek was dit jaar voor Kevin Benavides. De Argentijnse debutant reed in de beginfase goed mee en won de derde etappe na de tijdstraf van Barreda. Twee slechte dagen wierpen hem terug in de stand, maar Benavides knokte zich terug in de top 4. Routinier Helder Rodrigues kende een lastig begin van de rally en kwam daarna in zijn ritme met de winst in etappe 12 en een vijfde plaats in het algemeen klassement.

Nederlanders

Van de zestien gestarte Nederlanders haalden er liefst veertien de finish in Rosario. Alleen Humphrey Senn van Basel en Hans Smit moesten opgeven. Senn van Basel moest de strijd na de zesde etappe opgeven omdat de assistentietruck van zijn team het had begeven. Smit werd tijdens de negende etappe geveld door de hitte. Zodoende moest de debutant opgeven.

Andere Nederlandse debutanten, Maikel Verkade en David Wijnhoven, haalden wel de finish. Verkade als 40ste en Wijnhoven als 54ste.

Frans Verhoeven

Beste Nederlander was Frans Verhoeven op positie achttien. Deze prestatie lijkt in de voorlaatste etappe nog in rook op te gaan. Verhoeven kende veel technische problemen. Een haperende brandstoftoevoer zorgde ervoor dat de motor steeds uitviel. Hij kon het probleem verhelpen en haalde uiteindelijk toch nog de finish.

De Nederlanders haalden met hier en daar een pijntje, maar zonder al te grote problemen de finish. Hans Vogels kampte in Bolivia met hoogteziekte, Robert van Pelt hield een pijnlijke schouder over aan een val en Rob Smits blesseerde zijn enkel.

Kistklassement

Jurgen van de Goorbergh won met overmacht het kistklassement. De voormalig MotoGP-coureur wist zonder enige vorm van assistentie de rally af te leggen als 31ste te eindigen.