Benauwde momenten in de duinen

b_600_0_16777215_00_images_00-DAKAR_2014_14_Iquique_Dakar2014_1401_132.jpg

De negende etappe, van Calama naar Iquique, betekende hard werken voor Jack Brouwers, Jan van de Bor en Gerard van Veenendaal. Na 380 kilometer kuilen en gaten ontwijken, waarbij de truck danig op zijn donder kreeg, bleek het venijn in de staart het giftigst. Na een uitwijkmanoeuvre kwam de wagen dwars op een duin te staan.

Gerard van Veenendaal, de monteur in de cabine van Jack Brouwers, raakt niet snel in paniek. Daarvoor heeft hij onder meer in de truck van Ginaf Rally Service al te veel meegemaakt in de Dakar. Maar op het eind van de negende etappe, in de duinen van Iquique, had zelfs Van Veenendaal het wel even benauwd.

De hele dag was het eigenlijk prima gegaan. “We moesten heel goed met z’n drieën opletten om ervoor te zorgen dat Jack op tijd kan remmen of sturen om stenen en gaten en andere rotzooi te ontwijken”, vertelt Van Veenendaal. “Het roadbook was niet altijd even zuiver, maar de pistes waren ook overal kapot gereden. Als er tien trucks voor je de bochten afsnijden, ontstaat er een nieuwe route en kom je op plaatsen die niet in het roadbook staan. Daar heeft de auto wel wat klapjes en tikjes van meegekregen.”

Het ging allemaal best goed en tot aan de duinen, die de laatste 40 kilometer van de etappe besloegen, kwam de truck van JB Trading rond zijn gebruikelijke 20ste plaats door de tijdmetingen. “Die duinen vind ik toch altijd wel spannend”, vertelt Van Veenendaal. “Zeker als ze op het eind zitten. Denk je alles wel zo’n beetje gehad te hebben, komt dat er nog even achteraan. Het ging eigenlijk wel vrij ontspannen totdat er ineens een buggy vast stond toen wij over een duin heen kwamen. Ik riep heel hard naar Jack: ‘Naar rechts!’ En dat deed hij ook, maar we hadden eigenlijk naar links gemoeten. Dat was beter geweest. De bocht naar rechts was net iets te kort voor onze truck en voor we er erg in hadden, stonden we overdwars op de helling. We zijn nét niet omgevallen.”

Het was nogal een linke situatie. De truck was een eindje uit koers geraakt en de kans dat er iemand langs zou komen om ze even een sleepje te geven, was dus niet zo groot. Doorrijden betekende omvallen en nog verder van huis zijn, maar daar blijven staan was uiteraard ook geen optie. “Dus moesten we even goed nadenken hoe we uit die benarde situatie konden komen. Door de achterwielen uit te graven en de vierwielaandrijving uit te zetten, konden we de achterkant van de auto gecontroleerd laten zakken. Maar toen stonden we achterstevoren op de helling en die was te steil om naar boven te rijden.”

Achteruit eraf was echter ook lastig. Onderaan het duin lag namelijk een diep gat. Daarin terecht komen, zou ook weer problemen geven. De jarenlange ervaring van Van Veenendaal op de snelle-servicetruck van Ginaf kwam hier wel heel goed van pas: het was niet de eerste keer dat hij te maken had met een auto in een benarde positie in de duinen. Het uiteindelijke plan was risicovol, maar een alternatief was niet voorhanden.

“Jack moest een stukje naar voren rijden en dan vol gas achteruit, maar niet te ver, want dan zou hij in dat gat terecht komen. Vol gas achteruit betekende toch wel een gangetje van 25, 30 kilometer. Als ik ‘stop’ riep, moest hij ook echt stoppen.” Een extra complicatie was dat Brouwers geen zicht achteruit had. Hij moest dus blind op de aanwijzingen vertrouwen. “Het was even heel spannend of het allemaal zou werken, maar Jack stopte precies op de goede plek. Toen konden we er makkelijk uit rijden.”

Omdat ze toch al een uur waren verloren, namen ze de laatste 10 kilometer tot de afdaling naar het bivak ook nog maar een jeep op sleeptouw. “Die kerel was zo wanhopig en in paniek, die konden we niet laten staan. Maar bovenaan de afdaling hebben we ‘m losgekoppeld, want met een auto achter je aan naar beneden denderen, is te gevaarlijk. Maar vanaf daar kon hij zelf wel naar beneden geraken.”

Met niet de 20ste, maar de 30ste tijd kwam de truck in het bivak. Daar moest Van Veenendaal, na het eten, nog even flink aan de bak. “De auto heeft wel op z’n mieter gehad. Ik wel ‘m toch even helemaal zelf nalopen om te kijken wat er gedaan moet worden. Dus van slapen zal niet heel veel komen.”

b_600_0_16777215_00_images_00-DAKAR_2014_14_Iquique_Dakar2014_1401_136.jpg