Van den Brink moe maar blij

b_600_0_16777215_00_images_00-DAKAR_2014_07_SanJuan_Dakar2014_0701_048.jpg

Uiterste voorzichtigheid was geboden in de derde etappe van de Dakar 2014 en Martin van den Brink hield zich daar keurig aan. Als achtste, op slechts dertien minuten van dagwinnaar Andrey Karginov (Kamaz), reed hij zijn Mammoet-truck over de streep. Van den Brink was wel helemaal door elkaar geschud en had overal pijn. “Het lichaam is moe, maar de geest is blij.”

De etappe van San Rafael naar San Juan was een sloper voor mens en materiaal. In de vele rivierbeddingen in het bergachtige gebied aan de voet van de Andes lag het vergeven van de keien en volgden op- en afstapjes elkaar op. “We hebben de hele dag zitten hutsebutsen bij 50 tot 100 kilometer per uur. Harder kon niet, want dan ging je kapot”, vertelt Van den Brink in het bivak in San Juan. “Ik heb op een gegeven moment de bovenste gordel los gemaakt, omdat we zulke klappen kregen op de stenen dat het te veel zeer ging doen. Soms schudde het zo hard dat je niks meer zag.”

Van den Brink stuurde zijn Ginaf behoedzaam door het woeste landschap. In het parkoers zaten een paar punten die voor de trucks bijna niet te doen waren. “Je moest omhoog via een smal pad dat langs een afgrond liep; zo diep dat je duizelig werd als je naar beneden keek. Maar er was ook een punt in een vallei waar je over een puntige rots heen moest, anders kon je er niet langs. Een heel beroerd punt was dat. Je moest heel behoedzaam manoeuvreren anders hing je op die steen of je had een band eraf. En daar wilde je echt niet vast komen te zitten.”

Van den Brink werd halverwege de special ingehaald door Frits van Eerd. “Ik heb hem er langs gelaten en ben er ongeveer 100 kilometer vlak achter blijven zitten. Ik denk dat hij een koelingsprobleem had, want we begonnen wat te ruiken en op een gegeven moment stond hij stil. Er stonden er veel stil, vooral met kapotte banden. We hebben zelf ook een band lek gehad, maar konden blijven rijden door er steeds lucht in te blijven pompen. Ik denk dat we het goed gedaan hebben zo. Ik ben in elk geval heel blij met het resultaat en met het feit dat we ongeschonden in het bivak zijn. Ik ga vroeg naar bed, want morgen wordt een lange dag.”

Pascal de Baar is op het moment van schrijven (01.00 uur Nederlandse tijd) nog niet gefinisht.