Koolen onderweg naar derde etappe

b_600_0_16777215_00_images_00-DAKAR_2014_07-website_Kees-Koolen_ea_Truck_MaxxisDakarTeam.jpg

De Super B-truck van Kees Koolen, Jurgen van den Goorbergh en Gijs van Uden is onderweg naar de start van de derde etappe. De heren bereikten om kwart over zes lokale tijd het bivak in San Rafael en gingen om kwart over negen, na een powernap van anderhalf uur, weer op pad. Een kapotte turbo in het begin van de tweede etappe was de oorzaak van alle ellende. 

Jurgen van den Goorbergh: “Al na 10, 12 kilometer in de proef ging de turbo kapot. Monteur Gijs heeft met hulp van Ginaf Rally Service een nieuwe turbo gemonteerd. Ga er maar aan staan: het was 45 graden. Toen het eenmaal gelukt was, zat Gijs meer dood dan levend in de cabine. Dat was echt niet leuk. We hebben dus rustig aan gedaan om hem een beetje te ontzien. We zijn nog gestopt bij de jongens van Riwald; die hadden ook van alles kapot. Daar konden wij niet veel doen.”

Kees Koolen: “Het duurde drie uur voor de turbo was vervangen. Toen we weer konden rijden, werd de motor steeds erg heet. Ik kon daardoor niet harder dan 90, 95 kilometer per uur rijden. Dan schiet het niet op. Pas om kwart voor negen reden we de duinen in. Het zijn toch al ontzettend moeilijke duinen, misschien wel de zwaarste van de Dakar. Het werd donkerder en donkerder en het was eigenlijk niet te doen. We hebben zitten rekenen en nadenken en besloten om uit de duinen te rijden. Het was te gevaarlijk. Naar ons idee was in de duinen blijven een garantie op uitvallen. Dat wilden we niet.”

Jurgen van den Goorbergh: “We zijn naar een dorpje gereden en hebben daar aan de lokale bevolking gevraagd hoe de situatie was. Ze konden ons wel ongeveer vertellen waar de waypoints lagen, maar dan moet je die ook nog maar zien te vinden. Ik heb dus bij de organisatie de gps-code opgevraagd. Dan krijg je de coördinaten van de waypoints. Kost je een berg straftijd, maar dat maakte toch al niet meer uit. We hebben drie waypoints gemist: nummer 15, 16 en 17. Bij 18 zijn we er weer in gekomen. Drie waypoints mag je missen, voor zover ik weet. Daar zouden we mee weg moeten komen.”

Kees Koolen: “Het was een heftige nacht, maar we rijden nog. We hebben een roadbook en een starttijd gekregen en we hopen dat we niet achteraf alsnog gedonder krijgen over die waypoints. Het is eigenlijk best grappig: het ene moment maak je je nog druk over een paar minuten die je voor ligt of achter staat en nu hebben we tien uur straftijd en maakt het allemaal niks meer uit. De auto is even snel geserviced, we hebben anderhalf uur geslapen en nu gaan we weer rijden.”