Van Loon tevreden ondanks problemen

b_600_0_16777215_00_images_00-DAKAR_2013_artikelen_2013-01-07_Erik.jpgEen lekke band en – vermoedelijk – een kapot differentieel hebben Erik van Loon en Marc Wams de moed niet ontnomen in de derde etappe van de Dakar Rally. Het duo reed met de Ford HRX de 24ste tijd in de 242 kilometer tussen Pisco en Nazca in Peru.

‘In de duinen gaat het wel zo mooi’, lachte Van Loon. ‘We kunnen daar echt surfen, vliegen er fluitend doorheen. De auto doet het fantastisch en Marc heeft mij foutloos genavigeerd en gecoacht. Het gaat echt super.’

Van Loon reed in de duinen in het eerste deel van de special een uitstekende tijd. ‘Vorig jaar heb ik op dit stuk grote problemen gehad: uren vastgezeten, een boel ellende. En vandaag zaten er ook wat dingetjes tegen, maar het ging over het algemeen gewoon heel goed. Ik heb in de duinen mensen ingehaald waarvan ik altijd dacht dat ze in de duinen heel veel beter waren dan ik. Maar dat is dus helemaal niet zo. Ik begin zowaar te geloven dat ik in het zand ook goed meekan.’

In het eerste deel moesten Van Loon en Wams even uit de auto om de banden af te laten nadat ze met te hoge bandenspanning waren vertrokken. ‘Dat kostte een paar minuutjes, maar die won ik later vet terug.’

Na de eerste duinenpartij – een serieus pittige met flinke afstappen en heel los zand – reed Van Loon lek op een kei bij een grote afdaling. ‘Ik ging vrij hard door een bocht. Dan komt er te veel energie in de band. Ik voelde meteen dat ‘ie lek was.’

Na een stuk over het strand ging het weer de bergen in. In een gedeelte met veel feshfesh reed Van Loon achteraan in een treintje met een paar vrachtwagens die hem er niet langs wilden laten. ‘Ik wilde er off piste langs, maar mocht niet van Marc. Ik wist eigenlijk ook wel dat hij gelijk had, dus ik ben er weer achter gaan hangen. En toen hadden we ineens een hoop lawaai. Het eerste idee was de aandrijfas. We zijn gestopt en hebben gekeken, maar we konden het niet echt vinden. Toen hebben we maar besloten te kijken hoever we zouden komen. In het ergste geval konden we altijd nog achter een truck gaan hangen. Samen met Martin van den Brink zijn we naar de finish gereden. De laatste duinen waren eigenlijk heel goed te doen. We hebben het stapvoets gedaan. Als je ziet waar we staan met banden aflaten, lek rijden en het laatste stuk sukkelen, hebben we het hartstikke goed gedaan.’