Adwin Hoondert ziet af in tweede etappe Africa Race

b_600_0_16777215_00_images_01-AFRICA-RACE_2018_0301_stage2_01_03_AER_Leg_2-5083.jpg

Zuchtend en steunend liet Adwin Hoondert zich uit de cabine van zijn DAF vallen in het bivak bij Foum Zguid na afloop van de tweede etappe van de Africa Eco Race. De 443 kilometer lange proef was de Zeeuw niet in de kouwe kleren gaan zitten. “Ik ben gebroken”, pufte Hoondert. “Zoveel als ik vandaag heb meegemaakt, heb ik in vier Dakar Rally’s nog niet meegemaakt.”

Hoondert had zo veel pech dat de tijdmeting al was gestopt toen hij aan de finish kwam. Wat zijn tijd en klassering zijn, is dus niet duidelijk, maar zal ergens tussen de elf en twaalf uur zijn en rond de veertigste plaats in het gecombineerde klassement van de auto’s en trucks. Hoondert was bepaald niet de enige die een zware dag had in het oosten van Marokko. Bijna een derde van het veld kwam niet via de wedstrijdroute aan de finish, maar via de weg – al dan niet op sleeptouw.

Een bandendruksysteem met kuren was de oorzaak van Hoonderts miserie. “Het eerste stukje duinen ging super”, vertelt hij. “Maar 16 kilometer daarna stond ik al met twee lekke banden. Die stonden nog op 1 bar, terwijl het systeem aangaf dat er 4 bar druk op stond. Op zo’n knippenpad moet je met kneiterharde banden rijden, anders gaan ze aan flarden.”

Aangezien Hoondert dus al vroeg door zijn reservebanden heen was, moesten hij en monteur Wilko Hoefnagels extra goed opletten. Voor de zekerheid zetten ze de banden zo hard mogelijk, maar dat betekende wel extra stuiteren en harde klappen op de harde paden, rotsen en stenen. “Och och, alles doet pijn”, kreunde Hoondert. “En door die klappen brak ook de steun van de intercooler af. Dat hebben we provisorisch kunnen repareren, maar daarna vloog ook nog drie keer de luchtslang eraf. Dus we hebben nogal staan tobben onderweg.”

Het gevolg daarvan was weer dat Hoondert pas laat bij de laatste duinenpartij aankwam, toen het al donker was. “Met de bandendruk hoog, kwamen we twee keer goed vast te zitten in de duinen, tot over de assen. Ik heb nog nooit zo moeten scheppen, geloof ik. Wat hebben we staan tobben. Uiteindelijk hebben we de banden toch maar handmatig weer naar anderhalve bar gezet en zijn we er met een beetje beleid doorheen gekomen. Het was een mooie dag hoor, maar ik ben er nu wel even klaar mee.”

Morgen staat de deelnemers een etappe van 400 kilometer te wachten, van Foum Zguid naar Assa.